Gevonden zoektermen

Zoekresultaat - inzien document

ECLI:NL:RVS:1999:AA3713

Instantie
Raad van State
Datum uitspraak
15-11-1999
Datum publicatie
26-07-2001
Zaaknummer
H01.99.0319
Rechtsgebieden
Bestuursrecht
Bijzondere kenmerken
Hoger beroep
Inhoudsindicatie

-

Wetsverwijzingen
Algemene wet bestuursrecht 8:75, geldigheid: 1999-11-15
Vindplaatsen
Rechtspraak.nl
AB 2000, 11

Uitspraak

Raad van State

H01.99.0319.

Datum uitspraak: 15 NOV. 1999

484

AFDELING

BESTUURSRECHTSPRAAK

Uitspraak op het hoger beroep van:

Kwekerij A B.V. te Honselersdijk, appellante,

tegen de uitspraak van de arrondissementsrechtbank te 's-Gravenhage van 18 januari 1999 in het geding tussen: appellante en de Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij.

1 . Procesverloop

Bij besluit van 30 juli 1997 heeft de Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij (hierna: de Minister) het verzoek van appellante om subsidie op grond van de Stimuleringsregeling innovatie markt en concurrentiekracht (regeling van 10 januari 1997,

Stcrt. 1997, 12; hierna: de Regeling) ten behoeve van de uitvoering van het project "Autokal, Automatisering oogst, sorteren en verwerken Kalanchoë", afgewezen.

Bij besluit van 9 maart 1998 heeft de Minister het door appellante hiertegen gemaakte bezwaar ongegrond verklaard. Dit besluit is aangehecht.

Bij uitspraak van 18 januari 1999, verzonden op 19 januari 1999, heeft de arrondissementsrechtbank te 's-Gravenhage (hierna: de rechtbank), voorzover hier van belang, het tegen dit besluit ingestelde beroep gegrond verklaard, de bestreden beslissing op

bezwaar vernietigd en bepaald dat de Minister een nieuw besluit neemt met inachtneming van hetgeen in deze uitspraak is overwogen. Deze uitspraak is aangehecht.

Tegen deze uitspraak heeft appellante bij brief van 26 februari 1999, bij de Raad van State ingekomen op dezelfde dag, hoger beroep ingesteld. De gronden zijn aangevuld bij brief van 20 april 1999. Laatstgenoemde brief is aangehecht.

Bij brief van 18 juni 1999 heeft de Minister een memorie van antwoord ingediend.

De Afdeling heeft de zaak ter zitting behandeld op 27 september 1999, waar appellante, vertegenwoordigd door mr N.A.J. Bel, advocaat te Den Haag, en haar directeur J.J.M. van Steekelenburg, en de Minister, vertegenwoordigd door mr M.F. Komman en ir W.

Kunneman, gemachtigden, zijn verschenen. Tevens is op verzoek van appellante gehoord ir J.H.M. van der Hoeven, als adviseur in logistiek, industriële automatisering en datacollectie werkzaam bij Holland Innovation Consultants te Woubrugge.

2. Overwegingen

2.1. De Regeling bevat regels voor subsidieverstrekking ter stimulering

van het innovatievermogen in de landbouw-, de visserij- en de

bosbouwsector. Blijkens het algemene gedeelte van de toelichting is de

onderhavige regeling vastgesteld om een start te kunnen maken met de

uitvoering van het desbetreffende stimuleringskader, vooruitlopend op een

kaderregeling, die haar wettelijke grondslag zal vinden in een te ontwerpen

LNV-subsidiewet. Bij gebreke van die wettelijke grondslag moet de (inhoud

van de) Regeling worden aangemerkt als beleid. Naar ter zitting is gebleken is

een wettelijke grondslag voor de Regeling (nog) niet tot stand gekomen.

Volgens artikel 2, eerste lid, van de Regeling kan de Minister ter stimulering van het innovatieve vermogen in de landbouw-, de visserij- of de bosbouwsector op aanvraag subsidie verstrekken voor innovatieprojecten die: a. zijn gericht op de productie,

de be- of verwerking van of de handel in producten uit de landbouw, de visserij of de bosbouw in Nederland en b. een duur van ten hoogste drie jaar hebben. Blijkens artikel 1, aanhef en onder b, wordt in de Regeling onder innovatieproject verstaan: een

samenhangend geheel van activiteiten gericht op: - het creëren van nieuwe, gewijzigde of verbeterde producten, technieken, systemen, processen, diensten of organisatievormen tot aan - maar niet met inbegrip van - de commerciële toepassing op

praktijkschaal, en - het verwerven van kennis ten behoeve van de onder het eerste streepje bedoelde activiteiten. Volgens artikel 9, eerste lid, van de Regeling is onderscheidenlijk zijn er één of meerdere beoordelingscommissies innovatieprojecten, die

tot taak heeft onderscheidenlijk hebben de haar daartoe voorgelegde aanvragen voor subsidieverlening overeenkomstig artikel 10 te beoordelen en hierover advies uit te brengen aan de Minister. Volgens artikel 10, eerste lid, van de Regeling beoordeelt de

beoordelingscommissie in welke mate het innovatieproject: a. een innovatief karakter heeft, b. economisch of technisch perspectief heeft op toepassing op praktijkschaal, en c. een uitstralingseffect kan hebben voor toepassing door andere ondernemingen.

In het tweede lid van dit artikel is bepaald dat de beoordelingscommissie de Minister kan adviseren een aanvraag geheel of gedeeltelijk af te wijzen. In het derde lid van dit artikel is bepaald dat de beoordelingscommissie na de beoordeling van de

innovatieprojecten, advies uitbrengt aan de Minister in de vorm van een rangschikking van de aanvragen waarover de commissie ingevolge het tweede lid niet afwijzend adviseert, waarbij aanvragen: a. hoger worden gerangschikt naarmate ze naar het oordeel

van de beoordelingscommissie meer voldoen aan de in het eerste lid bedoelde criteria en b. die in gelijke mate aan de in het eerste lid bedoelde criteria voldoen, hoger worden gerangschikt indien ze voldoen aan de door de Minister ingevolge artikel 7,

derde lid, vastgestelde prioriteiten. Volgens artikel 11, eerste lid, beslist de Minister op de aanvragen die in de betrokken aanvraagperiode zijn ingediend. De Minister beslist, gezien het advies van de beoordelingscommissie, gelijktijdig op de

aanvragen die van een dergelijk advies zijn voorzien.

2.2. De aanvraag van appellante, welke ziet op een

automatiseringsproject met betrekking tot de oogst, het sorteren en het

verwerken van de Kalanchoë (een potplant), is, na een door Laser (Dienst

Landelijke service bij regelingen van het ministerie) uitgevoerde

projectanalyse, volgens de vastgestelde werkwijze voorgelegd aan de

desbetreffende deskundigencommissie. Deze uit drie personen bestaande

commissie heeft de aanvraag, na toetsing op voldoende innovativiteit,

uitstraling, en economisch en technisch perspectief, beoordeeld met een B,

hetgeen betekent "voldoet aan de drempel voor alle criteria".

De beoordelingscommissie kwam echter tot de conclusie dat het project onvoldoende innovatief is en dat het geen uitstraling heeft in de zin van de Regeling, hetgeen resulteerde in een beoordeling met een C. Beoordelingen met A en B houden in het advies

om een bijdrage toe te kennen, waarbij projecten met een A hoger zijn ingeschaald dan projecten met een B.

Beoordeling met een C betekent dat wordt geadviseerd geen bijdrage toe te kennen. De Minister heeft zijn afwijzende beslissing, zoals gehandhaafd bij de beslissing op bezwaar, gebaseerd op het advies van de beoordelingscommissie.

2.3. De rechtbank is bij de aangevallen uitspraak tot het oordeel

gekomen dat de Minister terecht heeft geoordeeld dat het Autokal-project in

zijn geheel geen, althans onvoldoende uitstraling heeft naar de

tuinbouwsector in het algemeen, maar dat de Minister onvoldoende heeft

weersproken dat de onderdelen inhoezen en plaatsen van de planten in de

tray innovatief zouden zijn en een grote uitstraling naar de rest van de sector

zouden hebben en tot een gedeeltelijke toewijzing van het verzoek zouden

kunnen leiden. De rechtbank heeft de beslissing op bezwaar om die reden

vernietigd.

2.4. Appellante betwist in hoger beroep op zichzelf niet de door de

rechtbank uitgesproken vernietiging, maar zij is van mening dat een splitsing

van het project eigenlijk niet mogelijk is omdat het gaat om een functioneel

geïntegreerd systeem. Volgens haar kan het project als geheel een zekere

mate van innovativiteit niet worden ontzegd. Datzelfde geldt voor de

uitstraling. Dit moet voldoende zijn om in de rangschikking te worden 1

opgenomen, aldus appellante.

2.5. De Afdeling volgt appellante niet in haar betoog dat, indien een

project een zekere mate van innovativiteit en een zekere mate van uitstraling

niet kan worden ontzegd, het project in de rangschikking moet worden

opgenomen en dat in dat geval niet tot (advisering tot) afwijzing van de

aanvraag mag worden overgegaan. Het standpunt dat eik innovatieproject in

de zin van de Regeling op zichzelf voor subsidie in aanmerking moet worden

gebracht en dat de mate waarin aan de eisen wordt voldaan slechts bepalend

is voor de rangschikking, die van belang is in verband met het beschikbare

budget, vindt geen steun in de Regeling. Uit de tekst van het tweede lid van

artikel 10 blijkt dat een aanvraag gedeeltelijk kan worden afgewezen. Dat

impliceert dat het mogelijk is dat slechts voor onderdelen van een aangemeld

project een subsidie wordt toegekend. Dit wordt bevestigd door de

toelichting op deze bepaling, waarin staat dat de ervaring bij eerdere

innovatiesubsidieregelingen leert dat van sommige ingediende projecten niet

alle onderdelen innovatief zijn. Indien een project naar het oordeel van de

commissie slechts gedeeltelijk voldoet aan de criteria van het eerste lid, kan

de commissie bij de onderlinge vergelijking van de projecten alleen die

onderdelen beoordelen die voldoen aan de criteria; de commissie adviseert de

Minister dan de overige onderdelen af te wijzen, aldus de toelichting. De

Afdeling acht deze wijze van beoordeling en advisering niet kennelijk

onredelijk. Dat geldt, gelet op de doelstelling van de subsidieregeling,

evenzeer voor het bij de uitvoering van de Regeling gehanteerde uitgangspunt van de beoordelingscommissie dat het honoreren van overtuigend goede aanvragen de voorkeur verdient boven uitputting van het beschikbare budget.

2.5.1. Hetgeen van de zijde van appellante is aangevoerd kan de Afdeling

niet tot een ander oordeel leiden dan dat, waartoe de rechtbank is gekomen,

te weten dat het Autokal-project als geheel als onvoldoende innovatief kan

worden aangemerkt om in zijn totaliteit voor subsidiëring op grond van de

Regeling in aanmerking te komen. De Afdeling ziet geen grond voor het

oordeel dat een splitsing in onderdelen, zoals door de rechtbank aangebracht,

bij de beoordeling van de aanvraag in zodanige mate afbreuk doet aan het

project als geheel, dat deze splitsing ongeoorloofd is. Het hoger beroep is in

zoverre ongegrond. Zoals ook ter zitting nader is gebleken, zal de Minister,

op grond van de vernietiging door de rechtbank (naar de Afdeling de

desbetreffende overweging begrijpt: wegens onvoldoende onderzoek), met

betrekking tot de innovativiteit van de grijparm/vasthouder nader onderzoek

verrichten.

2.6. Appeliante heeft verder nog aangevoerd dat de rechtbank bij de

toepassing van artikel 8:75 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) ten

onrechte (nog) geen aanleiding heeft gezien om de Minister te veroordelen in

de kosten die de door appellante in beroep ingeschakelde deskundige

ir J.H.M. van der Hoeven heeft gemaakt.

2.6.1. De Afdeling overweegt hierover, dat de kosten van deskundigen op

de voet van artikel 8:75 van de Awb voor vergoeding in aanmerking komen

als het inroepen van die deskundige redelijk was en de deskundigenkosten

zelf redelijk zijn. Ter bepaling of het inroepen van een niet-juridische

deskundige, zoals hier aan de orde, redelijk was, kan in zijn algemeenheid als

maatstaf worden gehanteerd of degene die deze deskundige heeft

ingeroepen, gezien de feiten en omstandigheden zoals die bestonden ten tijde

van de inroeping, ervan uit mocht gaan dat de deskundige een bijdrage zou

leveren aan een voor hem gunstige beantwoording door de rechter van een

voor de uitkomst van het geschil mogelijk relevante vraag. Daartoe dient in

ieder geval een verband te bestaan tussen de ingeroepen deskundigheid en

de specifieke vragen die in de procedure aan de orde zijn en die van invloed

kunnen zijn op de uitkomst van het geschil. Daaraan is hier voldaan. De

Afdeling ziet geen reden om in dit geval de in de beroepsfase gemaakte

deskundigenkosten als zodanig niet in de proceskostenveroordeling in eerste

aanleg te betrekken.

Het hoger beroep is in zoverre gegrond en de aangevallen uitspraak dient in

zoverre te worden vernietigd. Met inachtneming van het bepaalde in artikel

2, eerste lid, aanhef en onder b, van het Besluit proceskosten bestuursrecht

zal de Afdeling de vergoeding van deze kosten aan de hand van de opgave

bij de rechtbank alsnog (forfaitair) bepalen op f 1.918,20. De totale

proceskostenveroordeling bij de rechtbank komt derhalve uit op f 3.342,95.

2.7. Voor een proceskostenveroordeling in hoger beroep zijn termen

aanwezig, in voege als hierna onder IV vermeld.

3. Beslissing

De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State

Recht doende in naam der Koningin:

I. vernietigt de uitspraak van de rechtbank wat betreft de

veroordeling in de proceskosten;

II. veroordeelt de Minister in de door appellante in verband met de

behandeling van het beroep gemaakte proceskosten tot een totaal

bedrag van f 3.342,95; het totale bedrag dient door de Staat der

Nederlanden (ministerie van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij) te

worden betaald aan appellante;

III. bevestigt de uitspraak van de rechtbank voor het overige;

lV. veroordeelt de Minister in de door appellante in verband met de

behandeling van het hoger beroep gemaakte proceskosten tot een

bedrag van f 1.753,60, waarvan een gedeelte groot f 1.420,00 is

toe te rekenen aan door een derde beroepsmatig verleende

rechtsbijstand; het totale bedrag dient door de Staat der

Nederlanden (ministerie van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij) te

worden betaald aan appellante;

V. gelast dat de Staat der Nederlanden (ministerie van Landbouw,

Natuurbeheer en Visserij) aan appellante het door haar voor de

behandeling van het hoger beroep betaalde griffierecht (f 675,00)

vergoedt.

Aldus vastgesteld door mr J.M. Boll, Voorzitter,

en mr B. van Wagtendonk en mr F.P. Zwart, Leden,

in tegenwoordigheid van mr R.H.L. Dallinga, ambtenaar van Staat.

w.g. Boll w.g. Dallinga

Voorzitter ambtenaar van Staat

Uitgesproken in het openbaar op 15 NOV. 1999

18.

Verzonden:

Voor eensluidend afschrift, de Secretaris van de Raad van State, voor deze,