Feedback

Gevonden zoektermen

Zoekresultaat - inzien document

ECLI:NL:RBOBR:2014:2530

Instantie
Rechtbank Oost-Brabant
Datum uitspraak
23-05-2014
Datum publicatie
26-06-2014
Zaaknummer
01/889027-09
Rechtsgebieden
Strafrecht
Bijzondere kenmerken
Eerste aanleg - meervoudig
Inhoudsindicatie

Verlenging terbeschikkingstelling met twee jaren.

Indexdelict: moord.

Vindplaatsen
Rechtspraak.nl
Verrijkte uitspraak

Uitspraak

uitspraak

RECHTBANK OOST-BRABANT

Strafrecht

Parketnummer: 01/889027-09

Uitspraakdatum: 23 mei 2014

Beslissing verlenging terbeschikkingstelling

Beslissing in de zaak van:

[terbeschikkinggestelde],

geboren te [geboorteplaats] op [1970],

verblijvende te [kliniek].

Het onderzoek van de zaak.

Bij vonnis van de rechtbank ’s-Hertogenbosch van 22 december 2009 is betrokkene ter beschikking gesteld.

De vordering van de officier van justitie bij deze rechtbank van 24 maart 2014 strekt tot verlenging van de termijn van terbeschikkingstelling voor de duur van twee jaar.

Deze vordering is behandeld ter openbare terechtzitting van deze rechtbank van 9 mei 2014.

Hierbij zijn de officier van justitie, de deskundige en de ter beschikking gestelde en haar raadsman gehoord.

In het dossier bevinden zich onder andere:

  • -

    het rapport van[kliniek] d.d. 3 maart 2014, opgemaakt door drs. P.J.C. Bakx, eerste geneeskundige, en drs. K.M. ten Brinck, directeur behandeling/plaatsvervangend hoofd van de inrichting;

  • -

    de omtrent de ter beschikking gestelde gehouden wettelijke aantekeningen;

  • -

    het persoonsdossier van de ter beschikking gestelde.

De beoordeling.

De terbeschikkingstelling is toegepast ter zake van moord, terwijl de veiligheid van anderen, dan wel de algemene veiligheid van personen of goederen het opleggen van die maatregel eiste. Het hiervoor genoemde misdrijf betreft een misdrijf dat gericht is tegen of gevaar veroorzaakt voor de onaantastbaarheid van het lichaam van een of meer personen.

In voornoemd rapport is onder meer het navolgende gesteld:

Kernproblematiek (ten tijde van het delict).

(…) Er is bij patiënte sprake van een verstandelijke beperking en tevens van een onrijpe en labiele persoonlijkheid, waardoor zij meer dan de gemiddelde ander door omgevingsfactoren wordt beïnvloed. Daarnaast is sprake van een forse harddrugsverslaving. (…) Er is sprake van een posttraumatische stressstoornis (…).

Huidig beeld van de kernproblematiek.

Patiënte wordt ervaren als een beperkte, onaangepaste vrouw die gericht is op directe behoeftebevrediging en een geringe frustratietolerantie heeft. Ze stelt zich welwillend op, maar is impulsief. Ze wordt ervaren als onbetrouwbaar, enerzijds omdat ze gemaakte afspraken niet nakomt, anderzijds omdat ze oneerlijk is over zaken. Achter een houding van stoerheid en grof taalgebruik lijken onzekerheid en een laag zelfbeeld schuil te gaan.

Risicotaxatie.

Voor patiënte is de kans op toekomstig gewelddadig gedrag beoordeeld voor de situatie tot en met 9 oktober 2013. (…) De kans op gewelddadig gedrag buiten [kliniek] (in de vrije maatschappij) wordt ingeschat als hoog. (…)

Conclusie en advies.

(…) Alles overziend zou het wat ons betreft mogelijk zijn een traject richting begeleid wonen te doorlopen, waarbij gaandeweg goed in kaart moet worden gebracht welke hoeveelheid structuur en begeleiding er nodig is, hoe patiënte omgaat met meer vrijheden, en hoe haar begeleidbaarheid zich ontwikkelt als er minder strak toezicht op haar is. Dit pleit voor een traject waarbij er nog langere tijd toezicht op haar is vanuit een gedwongen kader, waarbij dit toezicht geleidelijk aan meer op afstand komt te staan, maar waarbij wel mogelijkheden blijven voor terugplaatsing, mocht patiënte destabiliseren. (…)

De totale duur van de tbs zal naar verwachting nog geruime tijd in beslag nemen. Op grond hiervan wordt geadviseerd de tbs met twee jaar te verlengen.”

De ter beschikking gestelde heeft verklaard, kort en zakelijk weergegeven:

Het gaat op dit moment goed met mij. Een tijd geleden ging het niet goed, maar sinds twee à drie weken gaat het wel weer goed met mij.

U vraagt mij wat ik van het advies van verlenging van de tbs vind. Ik weet het niet. Het is de eerste keer dat een vordering tot verlenging van de tbs aan de orde is.

Ik heb de EMDR-therapie afgerond.

Ik droom heel veel. Als het niet goed met mij gaat, dan ga ik langs de EMDR-therapeute.

Ik heb ook gesprekken met de psychiater. De psychiater heeft gezegd dat ik wat overspannen was.

Ik heb last van stress. Dit komt door de situatie rondom mijn zoon. Het komt ook doordat mijn zus ziek is.

Ik heb telefonisch contact met mijn zoon. Er zijn gesprekken met mijn zussen in het kader van de systeemtherapie. Zij komen hiervoor bij mij langs.

Ik gebruik antipsychotica.

Ik moet weg uit [kliniek] en dat vind ik heel erg. Dit belemmert mijn therapieën. Ik vind het wel fijn om dichter bij mijn familie in de buurt te verblijven.

Ik wil graag naar de kliniek in Eindhoven, omdat mijn zoon daar ook zit. De kliniek in [plaats] heeft een patiëntenstop.

Ik wil wel naar [kliniek 2] of[kliniek 3] worden overgeplaatst.

De deskundige Moonen, optredend namens voormelde inrichting, heeft het navolgende verklaard, verkort en zakelijk weergegeven:

Het is onduidelijk wanneer en naar welke kliniek betrokkene zal worden overgeplaatst. In eerste instantie had [kliniek 2] de voorkeur. Betrokkenes zoon blijkt daar nu echter te zijn geplaatst. Wij vinden het minder wenselijk dat zij in dezelfde kliniek als haar zoon verblijft. Vervolgens dachten wij aan een overplaatsing naar[kliniek 3], maar daar hebben ze nu een patiëntenstop.

In [kliniek] zal alleen nog een bepaalde groep patiënten worden behandeld en betrokkene valt hier niet onder. Betrokkene zal daarom moeten worden overgeplaatst. De kliniek wil dat de overplaatsing zo snel mogelijk zal plaatsvinden.

De v.i.-datum is nog niet bereikt. Er kunnen dus nog geen verloven aan de orde zijn.

Degene die de therapie rondom het delictscenario verzorgde, is ziek geworden. De kliniek heeft aangegeven dat betrokkene die therapie in de nieuwe kliniek zal moeten starten, omdat deze therapie toch niet voor de overplaatsing zou kunnen worden afgerond.

Wij hopen dat de verslavingsmodule voor de overplaatsing is afgerond.

De psychomotore therapie kan tot de overplaatsing doorlopen.

Volgende week vindt een behandelbespreking plaats waarin over de medicatie, het gebruik van de antipsychotica, zal worden gesproken. Wij hebben bij betrokkene geen psychotische symptomen waargenomen. We willen dan ook bekijken of de medicatie kan worden afgebouwd. De discussie zal zijn of nu al met de afbouw van de medicatie zal worden begonnen of dat hiermee zal worden gewacht tot betrokkene in de volgende kliniek is gewend en gestabiliseerd.

Ik persisteer bij het advies van verlenging van de tbs met bevel tot verpleging met twee jaar.

Als betrokkene in [kliniek] zou zijn gebleven, dan zouden wij na de v.i.-datum in 2015 met verloven zijn gestart.

Ik kan me voorstellen dat er over twee jaar sprake is van een verloftraject. Ik wil hier echter geen toezeggingen over doen, omdat dit van veel factoren afhankelijk is.

Betrokkene verblijft nu sinds twee jaar bij ons in de kliniek. Ze is gewend en we hebben een goed behandelcontact. Het is jammer dat dat niet kan doorlopen, omdat ze moet worden overgeplaatst.

De officier van justitie heeft aangevoerd, verkort en zakelijk weergegeven:

Betrokkene is in 2009 voor een ernstig delict veroordeeld.

Uit het advies blijkt dat de behandeling volop in gang is en dat er enige groei is. Betrokkene is bereidwillig en wil aan de behandeling meewerken.

Er is een risicotaxatie gemaakt. De kans op gewelddadig gedrag wordt - bij een verblijf buiten de kliniek - als hoog ingeschat.

Betrokkene is op bepaalde punten onbetrouwbaar en geeft geen volledige openheid van zaken.

Betrokkene heeft structuur en begeleiding nodig.

De beveiliging van de maatschappij dient te prevaleren boven de belangen van betrokkene. Een verlenging van de tbs voldoet aan de vereisten van proportionaliteit en subsidiariteit.

Ik vind het vervelend dat de behandeling door de sluiting van de kliniek enige vertraging zal oplopen.

Ik persisteer bij de vordering tot verlenging van de tbs met bevel tot verpleging met twee jaar.

De raadsman van de ter beschikking gestelde heeft aangevoerd, verkort en zakelijk weergegeven:

Ik vind het heel jammer dat mijn cliënte moet worden overgeplaatst. Een overplaatsing doet geen enkele patiënt goed en de overplaatsing leidt tot vertraging in de behandeling.

Het is van belang dat snel duidelijk wordt naar welke kliniek mijn cliënte kan worden overgeplaatst en dat ze op een goede plek terechtkomt. Ik hoop dat snel een einde aan de onrust voor mijn cliënte komt.

Ik zie geen formeel beletsel tegen de vordering tot verlenging van de tbs.

Mijn cliënte is bereidwillig. Ze werkt mee en is coöperatief. Op termijn zal dit tot meer vrijheden en begeleid wonen moeten leiden. Ik laat het aan het oordeel van de rechtbank over of dit thans al aan de orde kan komen of dat dit, gezien het advies en de wettelijke aantekeningen, nu nog te vroeg is.

Ik refereer me aan het oordeel van de rechtbank.

De rechtbank verenigt zich met het advies van voornoemde inrichting en met de daarop ter terechtzitting gegeven toelichting door de deskundige.

Gelet op het vorenstaande, gezien artikel 38d en 38e van het Wetboek van Strafrecht, is de rechtbank van oordeel dat de veiligheid van anderen dan wel de algemene veiligheid van personen de verlenging van de terbeschikkingstelling eist.

DE BESLISSING

De rechtbank:

verlengt de termijn gedurende welke [terbeschikkinggestelde] ter beschikking is gesteld met twee jaar.

Deze beslissing is gegeven door

mr. P.A. Buijs, voorzitter,

mr. A.M. Kooijmans-de Kort en mr. C.J. Sangers-de Jong, leden,

in tegenwoordigheid van mr. F. van Hulst, griffier,

en is uitgesproken ter openbare terechtzitting van deze rechtbank van 23 mei 2014.