Feedback

Gevonden zoektermen

Zoekresultaat - inzien document

ECLI:NL:RBLIM:2018:1521

Instantie
Rechtbank Limburg
Datum uitspraak
21-02-2018
Datum publicatie
22-02-2018
Zaaknummer
04 5997405 CV EXPL 17-4370
Rechtsgebieden
Verbintenissenrecht
Bijzondere kenmerken
Eerste aanleg - enkelvoudig
Inhoudsindicatie

Eiser leent zijn auto aan gedaagde. Gedaagde raakt betrokken bij de aanrijding en er ontstaat schade aan de auto. Op basis van 7A:1781 BW en 7A:1784 BW juncto 6:74 BW is gedaagde aansprakelijk voor de schade. De gevorderde meerpremie wordt afgewezen, nu dit deel van de vordering onvoldoende is onderbouwd.

In vrijwaring roept gedaagde partij een derde op, die volgens gedaagde verantwoordelijk is voor de aanrijding en daarom ook voor de schade (Zaaknummer: 6323437 \ CV EXPL 17-7475). Deze vordering wordt afgewezen. De kantonrechter houdt de derde verantwoordelijk voor de schade, terwijl het causaal verband tussen de gedraging van de derde en de schade niet is komen vast te staan.

Vindplaatsen
Rechtspraak.nl
Verrijkte uitspraak

Uitspraak

RECHTBANK LIMBURG

Burgerlijk recht

Zittingsplaats Roermond

Zaaknummer: 5997405 \ CV EXPL 17-4370

Vonnis van de kantonrechter van 21 februari 2018

in de zaak van:

[eisende partij] ,

wonend te [woonplaats eisende partij]

,

eisende partij,

gemachtigde SRK Rechtsbijstand,

tegen:

[gedaagde partij] ,

wonend te [woonplaats gedaagde partij] ,

gedaagde partij,

gemachtigde mr. G.G.J. Geerlings.

1 De procedure

1.1.

Het verloop van de procedure blijkt uit:

  • -

    de dagvaarding

  • -

    de incidentele vordering tot oproeping in vrijwaring, tevens conclusie van antwoord

  • -

    de conclusie van antwoord in het incident

  • -

    het eindvonnis in het incident

  • -

    de conclusie van repliek

  • -

    de conclusie van dupliek.

1.2.

Ten slotte is vonnis bepaald.

2 De feiten

2.1.

Gedaagde partij reed op 23 augustus 2015 in een aan eisende partij in eigendom toebehorende auto van het merk Volkwagen, type Bora, met kenteken [kenteken auto] , op de voor het openbaar verkeer openstaande weg de [straat] te [plaats] .

2.2.

Voor gedaagde partij reed [A] met zijn auto en daarvoor [B] met zijn Volkswagen.

2.3.

Op voornoemde weg gold tijdelijk een snelheidslimiet van 50 km in verband met een evenement (Lowlands). Verder was aan de rechterkant (gezien de rijrichting) een tijdelijke parkeerplaats gerealiseerd en een tijdelijke inrit. [B] is afgeremd en rechtsaf geslagen. [A] kon de afslaande auto van [B] ontwijken door naar links uit te wijken. Gedaagde partij kon de door haar bestuurde auto niet tijdig tot stilstand brengen en is tegen de achterzijde van de Volkswagen van [B] gereden.

2.4.

Eisende partij had een verzekering voor de auto en de door [B] geleden schade is door de verzekeraar van eisende partij vergoed.

2.5.

Dekra Automotive BV heeft in haar rapport van 21 september 2015 de schade aan de auto van eisende partij vastgesteld op een bedrag van € 1.200,00. De kosten van het opmaken van het expertiserapport bedragen € 84,28.

3 Het geschil

3.1.

Eisende partij vordert – samengevat – veroordeling van gedaagde partij tot betaling van € 1.284,28 aan schade, een bedrag van € 2.098,20 aan premieverhoging en € 544,40 aan buitengerechtelijke kosten, vermeerderd met rente en kosten.

Eisende partij stelt dat gedaagde partij op grond van artikel 19 RVV aansprakelijk is voor het ongeval. Door de aanrijding lijdt eisende partij schade en gedaagde partij is daarvoor op basis van artikel 7A:1777 BW jo. artikel 7A:1781 lid 1 BW aansprakelijk te houden. Subsidiair is gedaagde partij aansprakelijk op basis van artikel 6:162 BW.

3.2.

Gedaagde partij voert verweer en stelt niet aansprakelijk te zijn voor de aanrijding. [B] gaf geen richting aan en sloeg plotsklaps rechtsaf en is aansprakelijk te houden voor de aanrijding. Ondanks dat gedaagde partij voldoende afstand hield, was het onmogelijk om tijdig te stoppen. Gedaagde partij betwist verder de verschuldigdheid en de hoogte van de schade. Eisende partij heeft niet medegedeeld of het voertuig verzekerd was en dat gedaagde partij aansprakelijk zou worden gehouden voor enige schade ten gevolge van haar handelen met het in bruikleen genomen voertuig.

3.3.

Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover van belang, nader ingegaan.

4 De beoordeling

4.1.

Vast staat dat partijen een bruikleenovereenkomst hebben gesloten als bedoeld in artikel 7A:1777 BW. Door de aan gedaagde partij ter leen gegeven auto te verzekeren tegen wettelijke aansprakelijkheid, heeft eisende partij er voor zorg gedragen, dat aan de wettelijke verzekeringsplicht was voldaan; op eisende partij rustte ter zake geen plicht aan gedaagde partij mededeling te doen; gedaagde partij daarentegen had zich, alvorens in de haar ter leen gegeven auto te gaan rijden, ervan behoren te vergewissen of de auto was verzekerd.

4.2.

De teruggave van het geleende markeert het einde van de overeenkomst van bruikleen en dus van de verplichting om ten aanzien van het geleende de zorg van een goed bruiklener in acht te nemen. De bruiklener moet het geleende teruggeven in een staat waarin het beantwoordt aan het gebruik door een goed bruiklener. De bruiklener die het geleende niet of niet in de juiste staat teruggeeft, is in beginsel aansprakelijk voor de schade van de uitlener op basis van artikel 6:74 BW. De bruiklener kan zich alleen aan die aansprakelijkheid onttrekken als hij bewijst dat hij niet is tekortgeschoten in de nakoming van de nevenverbintenis om de zorg van een goed bruiklener in acht te nemen (art. 7A:1781 BW/art. 7.6.3lid 1 NBW).

4.3.

Vast staat dat de auto met schade aan eisende partij is teruggegeven.

Blijkens het bepaalde in de artikelen 7A:1781 BW en 7A:1784 BW is gedaagde partij slechts dan niet aansprakelijk wegens waardevermindering van het in bruikleen ontvangen goed indien de waardevermindering een gevolg is van het gebruik, waartoe de zaak is geleend, en de gebruiker, in casu gedaagde, geen schuld treft.

In het onderhavige geval is de waardevermindering echter geen gevolg van het (normale) gebruik. De waardevermindering is immers het gevolg van een aanrijding.

Anders dan gedaagde partij is de kantonrechter van oordeel, dat gedaagde partij wel schuld heeft aan de botsing van de auto met de auto van [B] . Daargelaten de vraag of [B] een verkeersfout heeft gemaakt door zonder richting aan te geven rechtsaf te slaan, is gedaagde partij er niet in geslaagd haar auto tijdig tot stilstand te brengen, dit terwijl er toch een meer dan gebruikelijke afstand tussen beide auto’s was. Tussen de auto van gedaagde partij en de auto van [B] reeds immers nog [A] met zijn auto. Laatstgenoemde heeft kunnen uitwijken en anticiperend daarop het had voor gedaagde partij mogelijk moeten zijn haar auto tijdig te stoppen. Dit is haar echter niet gelukt en dit leidt tot de vaststelling dat gedaagde partij niet als een goed bruiklener heeft gehandeld.

4.4.

Op basis van artikel 6:74 BW is gedaagde partij aansprakelijk voor de schade van eisende partij. De schade aan het voertuig is met de overlegging van het expertiserapport voldoende aangetoond. Hetgeen gedaagde partij hiertegen aanvoert is van onvoldoende gewicht om het rapport ter zijde te schuiven. De op dit punt gevorderde schade ad € 1.200,00 is daarom toewijsbaar, evenals de kosten ad € 84,24 die zijn gemaakt om de schade te kunnen vaststellen.

4.5.

Eisende partij vordert verder een bedrag van € 2.098,20. Daartoe stelt eisende partij dat zij door vergoeding van de schade aan [B] meer premie is gaan betalen omdat zij vijf jaren/treden terug is gevallen en dus minimaal 5 jaar meer aan premie moet betalen. Zonder schade zou de premie € 48,09 zijn geweest, terwijl nu € 83,06 betaald moet worden.

Gedaagde partij betwist dit deel van de vordering en voert aan dat uit het e-mailbericht van 13 april 2017 blijkt dat eisende partij van 0 naar -5 schadevrije jaren is gegaan. Kennelijk heeft eisende partij in de tussenliggende periodes één of meerdere ongevallen gehad.

4.6.

De kantonrechter stelt het volgende voorop. Wie zijn (WAM-verzekerde) auto uitleent aan een ander, weet – of moet weten – dat zijn WAM-verzekering dus zal uitkeren als er met die auto schade wordt gemaakt. Dit met alle gevolge van dien, zoals premieverhoging of terugval in het aantal schadevrije jaren. De vraag is of deze gevolgen kunnen worden verlegd op de houder van de auto, in dit geval gedaagde partij.

De kantonrechter is van oordeel dat de gevorderde meerpremie niet kan worden toegewezen op basis van artikel 7A:1781 BW en 7A:1784 BW. Deze schade houdt immers niet rechtstreeks verband met het gebruik van de in bruikleen verstrekte auto, maar vloeit voort uit de voor de ten behoeve van die auto gesloten verzekering.

Wel kan toewijzing van gevolgschade aan de orde zijn als gevolg van onrechtmatig handelen door gedaagde partij als bedoeld in artikel 6:162 BW.

De kantonrechter is echter van oordeel dat eisende partij haar stellingen van een onvoldoende onderbouwing heeft voorzien en overweegt daartoe als volgt. In casu dient een vergelijking plaats te vinden van de situatie waarin de schadeveroorzakende handeling niet is opgetreden met de situatie waarin dit wel is gebeurd. Deze vergelijking kan op dit punt niet worden gemaakt. De auto waarmee de aanrijding heeft plaatsgevonden, is verkocht en de verzekering is daardoor geëindigd. In 2016 heeft eisende partij een andere auto verzekerd bij een andere verzekeringsmaatschappij. Door eisende partij is onvoldoende aangetoond dat bij verzekering van hetzelfde object de premie € 83,06 zou bedragen, zoals het geval is bij het nieuw verzekerd object.

4.7.

Eisende partij maakt aanspraak op de vergoeding van buitengerechtelijke incassokosten. De kantonrechter stelt vast dat het Besluit vergoeding voor buitengerechtelijke incassokosten (hierna: het Besluit) van toepassing is nu het verzuim op/na 1 juli 2012 is ingetreden. De kantonrechter is van oordeel dat ook dit deel van de vordering bij gebrek aan een onderbouwing moet worden afgewezen. Zo is niet aangegeven welke buitengerechtelijke werkzaamheden zijn verricht en of deze in alle redelijkheid tot vergoeding in aanmerking kunnen komen.

4.8.

De kantonrechter acht geen termen aanwezig partijen toe te laten tot nadere bewijslevering.

4.9.

Nu partijen over en weer in het (on)gelijk zijn gesteld, zullen de proceskosten gecompenseerd worden in die zin dat iedere partij de eigen kosten draagt.

4.10.

De kantonrechter zal dit vonnis tot zover uitvoerbaar bij voorraad verklaren.

5 De beslissing

De kantonrechter

5.1.

veroordeelt gedaagde partij om tegen behoorlijk bewijs van kwijting aan eisende partij te betalen een bedrag van € 1.284,28, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 23 augustus 2015 tot aan de voldoening,

5.2.

compenseert de proceskosten in die zin dat iedere partij de eigen kosten draagt,

5.3.

verklaart dit vonnis tot zover uitvoerbaar bij voorraad,

5.4.

wijst het meer of anders gevorderde af.

Dit vonnis is gewezen door mr. J.W. Rijksen en in het openbaar uitgesproken.

type: PL

coll: