Feedback

Zoekresultaat - inzien document

ECLI:NL:RBGEL:2018:4159

Instantie
Rechtbank Gelderland
Datum uitspraak
01-10-2018
Datum publicatie
01-10-2018
Zaaknummer
05/881412-16 en 05/780088-17
Rechtsgebieden
Strafrecht
Bijzondere kenmerken
Eerste aanleg - meervoudig
Inhoudsindicatie

Verdachte is vrijgesproken van mensenhandel (arbeidsuitbuiting). De rechtbank heeft niet de overtuiging bekomen dat verdachte aangever heeft uitgebuit of dat wilde doen. Verdachte is daarnaast vrijgesproken van diefstal van aangever bij gebrek aan bewijs daarvoor. Verdachte is wel veroordeeld ter zake van valsheid in geschrifte en medeplichtigheid aan mensensmokkel. Aan hem is een gevangenisstraf van 5 maanden met aftrek van voorarrest opgelegd.

Vindplaatsen
Rechtspraak.nl
Verrijkte uitspraak

Uitspraak

RECHTBANK GELDERLAND

Team strafrecht

Zittingsplaats Arnhem

Parketnummers : 05/881412-16 en 05/780088-17

Datum uitspraak : 1 oktober 2019

Tegenspraak

vonnis van de meervoudige kamer

in de zaak van

de officier van justitie bij het arrondissementsparket Oost-Nederland

tegen

[verdachte]

geboren op [geboortedag 1] 1974 te [geboorteplaats 1] ,

wonende te [adres 1] , [woonplaats] ,

raadsman: mr. L. de Leon, advocaat te Utrecht.

Dit vonnis is met betrekking tot parketnummer 05/881412-16 gewezen naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting op 1 mei 2017, 17 juli 2017, 4 september 2017 en 10, 11 en 17 september 2018. Met betrekking tot parketnummer 05/780088-17 is dit vonnis gewezen naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting op 10, 11 en 17 september 2018.

1 De inhoud van de tenlastelegging

1.1

Parketnummer 05/881412-16

Aan verdachte is ten laste gelegd dat:

1.

hij op een of meer tijdstippen in of omstreeks de periode van 1 juli 2011 tot en met 22 juni 2016 te Deventer en/of te Apeldoorn, althans in Nederland,

(lid 3 sub 1)

tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen,

A.

een ander, te weten een persoon genaamd [slachtoffer 1] (geboren te [geboorteplaats 2] , [land] op [geboortedag 2] 1972)

(sub 1)

door dwang en/of geweld of een andere feitelijkheid en/of door dreiging met geweld en/of door dreiging met een andere feitelijkheid en/of door afpersing en/of door fraude en/of door misleiding en/of door misbruik van uit feitelijke omstandigheden voortvloeiend overwicht en/of door misbruik van een kwetsbare positie

heeft geworven en/of gehuisvest en/of heeft vervoerd en/of heeft opgenomen met het oogmerk van uitbuiting van die [slachtoffer 1] en/of

(sub 4)

door dwang en/of geweld of een andere feitelijkheid en/of door dreiging met geweld en/of door dreiging met een andere feitelijkheid en/of door afpersing en/of door fraude en/of door misleiding en/of door misbruik van uit feitelijke omstandigheden voortvloeiend overwicht en/of door misbruik van een kwetsbare positie

[slachtoffer 1] heeft gedwongen of bewogen zich beschikbaar te stellen tot het verrichten van arbeid of diensten, dan wel

door dwang en/of door geweld en/of een of meer andere feitelijkhe(i)d(en) en/of door dreiging met geweld en/of een andere feitelijkheid en/of door misbruik van uit feitelijke omstandigheden voortvloeiend overwicht en/of door misbruik van een kwetsbare positie en/of fraude

enige handeling heeft ondernomen waarvan hij wist of redelijkerwijs moest vermoeden dat [slachtoffer 1] zich beschikbaar zou stellen tot het verrichten van arbeid of diensten

en/of

B.

(sub 6)

opzettelijk voordeel heeft getrokken uit de uitbuiting van [slachtoffer 1]

immers heeft hij, verdachte, en/of zijn mededader(s) die [slachtoffer 1] :

 geworven door die [slachtoffer 1] met ingang van 1 augustus 2011 een contract/baan aan te bieden om als bedrijfsleider te werken bij barbecue-restaurant [naam 11] aan de [adres 2] in Deventer en in mei 2014 in bezorgrestaurant, genaamd " [naam 2] " aan de [adres 3] in Deventer

 gehuisvest en/of opgenomen in het restaurant [naam 11] aan de [adres 2] in Deventer en/of in het restaurant [naam 2] aan de [adres 3] in Deventer en/of in een slaapkamer in een woning gelegen aan het [adres 4] te Apeldoorn (waarbij die [slachtoffer 1] voornoemd in beide restaurants sliep op de grond op een deken of een matras in een hoek van het/de restaurant(s) of onder de zelfde omstandigheden op een etage boven restaurant [naam 11] tussen de bouwmaterialen)

 vervoerd met zijn, verdachtes auto naar restaurant [naam 11] aan de [adres 2] in Deventer

 de toezegging gedaan dat hij een volledig salaris zou krijgen op basis van een 40-urige werkweek

 de toezegging gedaan dat hij gelijke zeggenschap zou krijgen in de zaak als verdachte(n)

 de toezegging gedaan dat hij de zaak zou kunnen overnemen

 geconfronteerd met het feit dat deze een schuld had opgebouwd bij verdachte(n) van 11.000 tot 15.000 euro, welke schuld was opgebouwd uit door [slachtoffer 1] genuttigde consumpties en huurpenningen en (vervolgens) die [slachtoffer 1] voorgehouden dat deze pas kon stoppen met werken als deze schuld was afgelost

 veelvuldig, althans meermalen mishandeld

 (meermalen) bedreigd en/of geïntimideerd met de woorden "als jij hier weggaat en jij praat over wat hier gebeurt dan weten wij jou te vinden. we komen je op zoeken al moeten we 20 jaar zitten. wij hebben ook nog familie en vrienden"

 stelselmatig geestelijk mishandeld door hem te kleineren en/of uit te schelden voor "nikker" en/of "imbeciel" en/of "mongool"

 op papier (een) arbeidscontract(en) aangeboden waarin het aantal te werken uren en/of het te ontvangen salaris niet overeenkwam(en) met de werkelijk gewerkte uren en/of het werkelijk ontvangen salaris

 geen loonstroken verstrekt of valse loonstroken verstrekt

waarbij de uitbuiting en/of uitbuitingssituatie er onder meer uit bestond dat hij en/of diens mededader(s) die [slachtoffer 1] voornoemd ertoe heeft/hebben verplicht:

 gedurende 7 dagen per week, althans een groot aantal dagen per week, gedurende 12 uren per dag, althans een groot aantal uren per dag, werkzaamheden te verrichten voor verdachte en /of diens mededader)s in zijn/hun restaurant(s) [naam 11] aan de [adres 2] in Deventer en [naam 2] aan de [adres 3] in Deventer tegen niets meer dan (hooguit) een paar tientjes per dag en kost en inwoning, althans een arbeidsbeloning ver beneden het wettelijk verplichte minimumloon en/of

 zijn bankpassen af te geven waardoor verdachte en/of diens mededader(s) de beschikking kregen over de banktegoeden van die [slachtoffer 1] voornoemd met het oogmerk van uitbuiting van die [slachtoffer 1]

 meerdere telefoonabonnementen af te sluiten en vervolgens de telefoon(s) aan en/of diens mededader(s) af te staan

terwijl die [slachtoffer 1] voornoemd een kwetsbaar persoon in een kwetsbare positie was, omdat die [slachtoffer 1] :

 over beperkte geestvermogens beschikt (een gemeten IQ van 80)

 zeer getraumatiseerd is (door adoptie en opvoeding door zijn adoptieouders)

 hoge schulden had

 geen zelfstandige woonruimte had

 geen baan had

2.

hij op een of meer tijdstippen in of omstreeks de periode van 22 september 2014 t/m 9 juni 2016 te Deventer en/of te Apeldoorn en/of te Krefeld en/of in een of meer andere plaatsten in Nederland en/of in Duitsland,

tezamen en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen,

(telkens) met het oogmerk van wederrechtelijke toe-eigening

van de bankrekening(en) [nummer 1] en/of van [nummer 2] ten name van [slachtoffer 1] , heeft weggenomen een aantal geldbedragen totaal belopende een bedrag van ca. 26.707,-- euro, in elk geval enig goed, geheel of ten dele toebehorende aan die [slachtoffer 1] voornoemd, in elk geval aan een ander of anderen dan aan verdachte en/of zijn mededader(s),

waarbij verdachte en/of zijn mededader(s) het weg te nemen geld onder zijn/hun bereik heeft/hebben gebracht door middel van een valse sleutel (onrechtmatig in zijn/hun bezit zijnde bankpas(sen));

1.2

Parketnummer 05/780088-17

Aan verdachte is ten laste gelegd dat:

1.

hij in of omstreeks de periode van 1 april 2016 t/m 25 april 2016 te Deventer,

althans in Nederland,

meermalen, althans eenmaal, (telkens) een geschrift dat bestemd was om tot bewijs van enig feit te dienen,

te weten een arbeidsovereenkomst en/of een werkgeversverklaring, (telkens) valselijk heeft opgemaakt en/of heeft vervalst door in beide verklaringen valselijk te vermelden dat

" [naam 3] , geboren op [geboortedatum] te Deventer, per 2 mei 2016 voor onbepaalde tijd in dienst is getreden bij [naam 2] . Het betreft een fulltime dienstverband. Het salaris is 1.624,60 euro per maand, excl. vakantiegeld",

met het oogmerk om bovengenoemde arbeidsovereenkomst en/of werkgeversverklaring als echt en onvervalst te gebruiken of door anderen te doen gebruiken;

2.

[naam 3] op of omstreeks 26 april 2016 te Deventer, althans in Nederland,

een ander of anderen, te weten [naam 4] , geboren op [geboortedag 3] 1975,

behulpzaam is geweest bij het zich verschaffen van toegang tot of doorreis door Nederland of hem daartoe gelegenheid, middelen of inlichtingen heeft verschaft, door een aanvraag in te dienen voor een machtiging tot voorlopig verblijf van die [naam 4] voornoemd bij de Immigratie- en Naturalisatiedienst

terwijl die [naam 3] wist of ernstige redenen had te vermoeden dat die toegang of die doorreis wederrechtelijk was,

tot het plegen van welk feit verdachte in de periode van 1 t/m 26 april 2016 opzettelijk gelegenheid , middelen of inlichtingen heeft verschaft door die [naam 3] voornoemd in het bezit te stellen van een valse arbeidsovereenkomst en/of een valse werkgeversverklaring waardoor die [naam 3] voornoemd het deed voorkomen dat zij voldeed aan het middelenvereiste door de IND gesteld.

2. Overwegingen ten aanzien van het bewijs 1

2.1

Parketnummer 05/881412-16

Met betrekking tot de mensenhandel (feit 1)

Op grond van het dossier en het onderzoek ter terechtzitting stelt de rechtbank vast dat aangever [slachtoffer 1] gewerkt heeft voor de broers [verdachte] en [medeverdachte] (verdachte respectievelijk medeverdachte). Dit deed hij eerst bij [naam 11] in de [adres 2] in Deventer en later bij [naam 2] aan de [adres 3] in Deventer. Aangever reed wel eens mee met de verdachten naar Deventer. Aangever heeft periodes overnacht in het restaurant in de [adres 2] en een paar keer in de Apeldoornse woning van [medeverdachte] , waar [verdachte] ook verbleef. Daarnaast heeft aangever een schuld opgebouwd bij [medeverdachte] en/of [verdachte] wegens (1) een huurachterstand betreffende de aan hem verhuurde studio aan de [adres 2] te Deventer en (2) door bier te drinken uit het restaurant zonder daarvoor te betalen. Om zijn schulden te kunnen afbetalen, bleef [slachtoffer 1] bij de verdachten werken. Ook gaf hij om die reden zijn bankpassen af aan medeverdachte [medeverdachte] .

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gesteld dat wettig en overtuigend bewezen kan worden geacht dat verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan mensenhandel. Volgens de officier van justitie vinden de verklaringen van aangever [slachtoffer 1] over hetgeen hij heeft meegemaakt steun in andere bewijsmiddelen en kan van die verklaringen worden uitgegaan. Zo heeft aangever jarenlang tegen anderen verteld wat hij op zijn werk meemaakte, terwijl hij op dat moment nog werkzaam was bij de verdachte en diens medeverdachte. Verder is hij op een juiste manier verhoord en worden zijn verklaringen bevestigd door andere getuigen en documenten die zijn aangetroffen, zoals arbeidscontracten, loonstroken en dergelijke. De officier van justitie heeft onder andere aangevoerd dat verdachte aangever heeft benaderd om voor hem en zijn broer [medeverdachte] te komen werken. Daarnaast hebben de verdachten vanuit hun positie als werkgever misbruik gemaakt van de kwetsbare positie van aangever. Volgens de officier van justitie deden de verdachten dit met het oogmerk van uitbuiting van aangever. Zo moest aangever lange dagen maken, verdiende hij nauwelijks iets en moest hij zijn hoge schulden die hij daar opbouwde terugbetalen. Door de manier waarop hij door de verdachten werd behandeld, voelde hij zich verplicht om bij hen te blijven werken. De officier van justitie heeft gesteld dat de verdachten veel geld hebben verdiend met de uitbuiting van aangever.

Het standpunt van de verdediging

De verdediging heeft zich op het standpunt gesteld dat verdachte dient te worden vrijgesproken van mensenhandel. Volgens de verdediging biedt het dossier onvoldoende aanknopingspunten om te stellen dat aangever in de gegeven omstandigheden redelijkerwijs geen andere keuze heeft gehad dan in een toestand van uitbuiting te geraken of te blijven en dat hij geen vrije wil meer zou hebben gehad. Dit omdat de verklaringen van aangever onbetrouwbaar zijn, de getuigenverklaringen onderling tegenstrijdig of omdat de getuigen niet verklaren uit eigen waarneming. De verdediging heeft ook gesteld dat niet bewezen kan worden dat verdachte aangever zou hebben uitgebuit.

Beoordeling door de rechtbank

Toetsingskader

Aan verdachte is ten laste gelegd dat hij zich schuldig heeft gemaakt aan overtreding van artikel 273f, eerste lid aanhef, sub 1, sub 4 en sub 6 van het Wetboek van Strafrecht (hierna: Sr). De wettekst in sub 1 en in sub 6 stelt expliciet de voorwaarde voor strafbaarheid dat sprake is van (oogmerk van) uitbuiting. Hoewel die voorwaarde voor strafbaarheid niet expliciet in sub 4 wordt genoemd, moet ook voor strafbaarheid van hetgeen is vermeld in sub 4 worden uitgegaan van “oogmerk van uitbuiting”. De Hoge Raad heeft immers in zijn arrest van 5 april 2016, ECLI:NL:HR:2016:554, NJ 2016/315, overwogen dat de in artikel 273f, eerste lid aanhef, sub 4 Sr, omschreven gedragingen alleen strafbaar zijn als zij zijn begaan onder omstandigheden waarbij uitbuiting kan worden verondersteld.

In zijn arrest van 27 oktober 2009, ECLI:NL:HR:2009:BI7099, NJ 2010/598, heeft de Hoge Raad overwogen dat bij beantwoording van de vraag of sprake is van uitbuiting onder meer betekenis toekomt aan de aard en duur van de tewerkstelling, de beperkingen die zij voor betrokkene meebrengt en het economisch voordeel dat daarmee door de tewerksteller wordt behaald. Bij de weging van deze en andere relevante factoren dienen de in de Nederlandse samenleving geldende maatstaven als referentiekader te worden gehanteerd.

Gelet op het voorgaande zal de rechtbank moeten beoordelen of verdachte het oogmerk van uitbuiting van aangever heeft gehad, dan wel dat hij aangever heeft uitgebuit. In dit kader zijn de verklaringen van aangever van belang, omdat juist zijn verklaringen de belangrijkste onderbouwing vormen van de bewijsconstructie van de officier van justitie. De rechtbank zal daarom eerst de betrouwbaarheid van de verklaringen van aangever beoordelen.

Betrouwbaarheid van de verklaringen van aangever

Aangever heeft in zijn verhoren onder andere verklaard dat hij werkte van 11.00 uur tot 23.00 uur (pagina 235 van het dossier) en dat hij feitelijk geen vrije dagen had (pagina 287). In het restaurant in de [adres 2] werkte hij 6 dagen per week, gemiddeld 12 uur per dag (pagina 341). In het restaurant in de [adres 3] werkte aangever 7 dagen per week, gemiddeld 13 uur per dag (pagina 341). Hij heeft verder verklaard dat hij € 20,- per dag verdiende (pagina 235).

De verklaringen van aangever worden deels ondersteund door de verklaringen van zijn zus [getuige 1] , zijn ex-vriendin [getuige 2] en ambulant hulpverlener bij het Leger des Heils [getuige 3] . Hetgeen deze getuigen hebben verklaard over hoe aangever werd behandeld door verdachten is echter afkomstig uit één en dezelfde bron, te weten aangever. De getuigen hebben de werkzaamheden en de werkomstandigheden niet zelf waargenomen. Zij hebben gedurende een aantal jaren van aangever gehoord wat hij zou hebben meegemaakt in zijn werk voor de verdachten. De rechtbank heeft evenwel geconstateerd dat hierbij sprake is van wisselende verklaringen ten aanzien van de werktijden van aangever en het loon dat hij daarvoor ontving.

Wat betreft de werktijden van aangever heeft de rechtbank het navolgende geconstateerd.

Volgens [getuige 1] , de zus van aangever, heeft aangever haar verteld (pagina 414) dat hij alle dagen, behalve de maandagen, moest werken (pagina 388). Volgens haar werd hij om 15.00 uur in Apeldoorn opgehaald om te gaan werken (pagina 389).

[getuige 2] , de ex-vriendin van aangever, heeft van aangever gehoord dat hij al om 08.00 uur moest beginnen met voorbereiden, zeven dagen in de week. Daarbij werkte hij soms tot voorbij half drie ’s nachts (pagina 415). Bij de rechter-commissaris heeft [getuige 2] verklaard dat zij ervan uitging dat aangever altijd werkte totdat hij rond 03.00 uur, 04.00 uur thuis kwam en dat hij na zijn werk niet eerst nog biertjes dronk.

Getuige [getuige 3] heeft verklaard dat zij in de periode februari/maart 2013 tot oktober 2013 wekelijks contact had met aangever. Zij had meestal om 10.00 uur een afspraak met hem en dan kon hij daarna direct door naar zijn werk. Aangever had haar verteld dat hij dagelijks moest werken; eigenlijk was hij ’s maandags vrij, maar dan moest hij toch vaak werken (pagina 394).

Uit de gespreksverslagen die door medewerkers van het Leger des Heils zijn opgesteld, blijkt echter het volgende over de werktijden van aangever. De rechtbank begrijpt dat het hierbij gaat om verslagen van gesprekken die ten tijde van het opstellen van die verslagen zijn gevoerd met aangever. Om die reden hecht de rechtbank grote waarde aan deze verslagen. Op 5 maart 2013 heeft aangever bij het Leger des Heils verklaard dat hij als dagbesteding als vrijwilliger kookte in het wijkcentrum [naam 5] in de wijk [naam 6] in Apeldoorn (p. 1692). In het weekend voorafgaand aan 1 mei 2013 heeft aangever een etentje met zijn familie gehad (pagina 1709). Op 10 juni 2013 heeft hij aangegeven dat hij een aantal dagen vrij had en er moeite mee had om de hele dag niets te doen en te hangen (pagina 1739). Op dinsdag 11 juni 2013 ging aangever ‘s middags spullen halen in het ziekenhuis (pagina 1737). Op woensdag 12 juni 2013 ging aangever ‘s middags barbecueën bij vrienden van zijn vriendin en hem, de vrijdag daarna zou hij weer gaan werken (pagina 1740). De twee dagen voorafgaand aan 9 juli 2013 was aangever vrij (pagina 1757). Begin oktober 2013 heeft aangever verklaard dat hij van 12.00 uur tot 17.00 uur heeft gewerkt (p. 1795). Op woensdag 30 oktober 2013 kreeg aangever om 12.30 uur in zijn nieuwe woning de sleutel van die woning (p. 1827). Daarna is hij naar het gemeentehuis gegaan om zijn verhuizing door te geven (p. 1828). Op maandag 11 november 2013 startte aangever met werken bij [naam 7] in Apeldoorn (pagina 1844). Hij werkte daar van maandag tot en met donderdag (pagina 1849). Op 20 november 2013 verklaarde aangever dat hij weer in hetzelfde restaurant in Deventer werkt. Hij heeft dan inmiddels een contract voor 15 uren per week gekregen en kreeg een vast bedrag per dag. Er zou nog worden gekeken of hij ook een contract voor 40 uren in de week kon krijgen (pagina 1858). Daarbij heeft zich met name beklaagd over de curatele waar hij van af wilde, omdat hij een eigen zaak wilde beginnen. Op dinsdag 7 januari 2014 heeft aangever ongeveer 3 uurtjes gewerkt (pagina 1884). Op dinsdag 28 januari 2014 had aangever om 11.45 uur een afspraak met de revalidatiearts in het ziekenhuis (pagina 1886). Op dinsdag 24 juni 2014 heeft aangever overdag een rondleiding bij [naam 8] gehad. Op woensdag 2 juli 2014 zou aangever aan het eind van de middag naar zijn vriendin gaan; hem was door zijn bazen toegezegd dat hij rond 17.30 uur weg mocht gaan (pagina 1936). In de eerste week van juli 2014 heeft aangever bij [naam 9] gewerkt (pagina 1937). Op donderdag 18 september 2014 heeft aangever om 10.30 uur een intakegesprek bij [naam 10] gehad met aansluitend een gesprek met de psycholoog (pagina 1950).

Aangever heeft tijdens het verhoor door de rechter-commissaris op 19 oktober 2017 verklaard dat hij altijd naar waarheid heeft verklaard en dat hij nooit heeft gelogen bij het Leger des Heils. Verder heeft hij bij de rechter-commissaris verklaard dat hij niet altijd eerlijk is geweest tegen zijn ex-vriendin [getuige 2] over zijn werktijden om te verbloemen dat hij na afloop van zijn werk nog naar het café ging.

Wat betreft het loon dat aangever verdiende met zijn werkzaamheden voor de verdachten overweegt de rechtbank het navolgende.

De zus van aangever, [getuige 1] , heeft verklaard dat aangever haar heeft verteld dat hij slechts € 1,- per uur verdiende (pagina 388). Dit zou na de ondercuratelestelling zijn geweest (de rechtbank begrijpt: na 14 maart 2014). Aangever heeft in zijn verhoren verklaard dat hij vanaf het begin tot aan de verhuizing naar het restaurant aan de [adres 3] (de rechtbank begrijpt: tot aan mei 2015) € 230,- per week verdiende (pagina 347). Volgens getuige [getuige 2] heeft aangever haar verteld helemaal niets te verdienen en bovendien een huurschuld op te bouwen (pagina 416). Uit de gespreksverslagen van het Leger des Heils volgt dat aangever op 30 april 2014 heeft verklaard dat hij € 8,- per uur en € 500,- per maand verdiende (pagina 1913). In een gespreksverslag van 10 april 2014 staat dat aangever per week € 230,- contant ontvangt (pagina 1912). De rechtbank overweegt hierbij nog dat sprake was van ‘zwarte verdiensten’ zodat alle bedragen als netto-inkomsten moeten worden aangemerkt.

De rechtbank neemt daarnaast de inhoud van het verslag dat de moeder van aangever heeft geschreven in aanmerking. Hieruit trekt de rechtbank de conclusie dat aangever in zijn jeugd met gemak stal en loog en dat hij in geen enkel opzicht te vertrouwen was (pagina’s 1965 en 1966).

Getuige [getuige 4] is een ex-vriendin van aangever en heeft een kind van hem. Zij heeft onder andere verklaard dat aangever eigenlijk nooit de waarheid spreekt (pagina 410).

De getuigen [getuige 5] , [getuige 6] , [getuige 7] , [getuige 8] en [getuige 9] hebben bij de rechter-commissaris verklaard dat aangever niet anders door de verdachten werd behandeld dan dat het andere personeel door hen werd behandeld. De verdachten gingen op een normale manier met hun personeel om. Een paar van hen hebben ook gezien dat aangever aan het einde van de avond werd uitbetaald. Het voorgaande geldt ook voor de getuigen [getuige 10] , [getuige 11] , [getuige 12] , [getuige 13] en [getuige 14] . Laatstgenoemde heeft verklaard ook zelf contante betalingen, van ongeveer € 30,- per dag, aan aangever te hebben gedaan (pagina 496). Al deze getuigen bevestigen hetgeen [medeverdachte] heeft verklaard, te weten dat het personeel, inclusief aangever, zwart werd uitbetaald en dat de registratie van de contante loonbetalingen werd bijgehouden op losse papiertjes die in een mandje werden bewaard. De rechtbank neemt hierbij in overweging dat een dergelijk mandje met papiertjes inderdaad is aangetroffen (pagina’s 506, 1105, 1274 t/m 1308 en 1520) op welke papiertjes de naam van aangever vele malen is vermeld. Ook is op die papiertjes te lezen dat kennelijk betalingen van ongeveer € 30,- per dag aan aangever werden gedaan, evenals aan andere werknemers.

Ten aanzien van de schulden wegens huurachterstand en de niet-afgerekende consumpties overweegt de rechtbank nog dat zich in het dossier verschillende door aangever ondertekende schuldbekentenissen bevinden (pagina’s 1493 resp. 1492), waarop een steeds lagere schuld is vermeld. De rechtbank leidt hieruit af dat de schuld in de loop van de tijd aanmerkelijk is geslonken, hetgeen te verklaren valt door de aflossingen waarover [medeverdachte] heeft verklaard (pagina’s 107 tot en met 112). Hierin ziet de rechtbank eerder een bevestiging van de verklaring van [medeverdachte] dan in die van aangever.

De rechtbank constateert dat er sprake is van forse, met elkaar onverenigbare tegenstrijdigheden tussen de verklaringen van aangever enerzijds en de inhoud van de overige bewijsmiddelen anderzijds. Bovendien ziet de rechtbank in het vorenstaande aanleiding om aan te nemen dat aangever het niet zo nauw nam met de waarheid.

Het dossier biedt aldus onvoldoende, uit objectieve bron afkomstig, steunbewijs voor hetgeen aangever heeft verklaard over de manier waarop hij door de verdachte [verdachte] en diens medeverdachte [medeverdachte] werd behandeld met betrekking tot zijn verdiensten, zijn werktijden en het beweerdelijke gebruik van de schulden als drukmiddel.

De rechtbank heeft dan ook niet op grond van het dossier en het onderzoek ter terechtzitting de overtuiging dat sprake was van uitbuiting - of enig oogmerk daartoe - van aangever door de verdachten. Nu derhalve niet is voldaan aan de voorwaarde van de onder feit 1 ten laste gelegde mensenhandel, zal de rechtbank [verdachte] ten aanzien van dit feit geheel vrijspreken.

Met betrekking tot de diefstal (feit 2)

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gesteld dat wettig en overtuigend bewezen kan worden geacht dat [verdachte] zich schuldig heeft gemaakt aan diefstal. Volgens de officier van justitie heeft [medeverdachte] in de periode van 22 september 2014 tot en met 9 juni 2016 opnames en betalingen tot een groot bedrag gedaan van de bankrekeningen van aangever [slachtoffer 1] . Daarbij stelt de officier van justitie dat [medeverdachte] dit samen met verdachte [verdachte] heeft gedaan, zodat sprake is van medeplegen of diefstal in vereniging. Uit de tapgesprekken volgt immers dat [verdachte] wist dat [medeverdachte] over de pinpas(sen) van aangever kon beschikken. Bovendien woonden [verdachte] en [medeverdachte] in hetzelfde huis en voerden zij een gezamenlijke bedrijfsvoering.

Het standpunt van de verdediging

De verdediging heeft zich op het standpunt gesteld dat verdachte, [verdachte] , dient te worden vrijgesproken van diefstal in vereniging, omdat geen sprake is van medeplegen. Dat [verdachte] achteraf de wetenschap over de pinpassen had en dat hij met [medeverdachte] in één huis woonde, is daartoe onvoldoende.

Beoordeling door de rechtbank

De rechtbank stelt voorop dat de betrokkenheid aan een strafbaar feit als medeplegen kan worden bewezenverklaard indien is komen vast te staan dat bij het begaan daarvan sprake is geweest van een voldoende nauwe en bewuste samenwerking.

Ook indien het tenlastegelegde medeplegen in de kern niet bestaat in een gezamenlijke uitvoering tijdens het begaan van het strafbare feit, maar in gedragingen die doorgaans met medeplichtigheid in verband plegen te worden gebracht (zoals het verstrekken van inlichtingen, op de uitkijk staan, helpen bij de vlucht), kan sprake zijn van de voor medeplegen vereiste nauwe en bewuste samenwerking. De materiële en/of intellectuele bijdrage van de verdachte aan het strafbare feit zal dan van voldoende gewicht moeten zijn.

Bij de beoordeling of daaraan is voldaan, kan rekening worden gehouden met onder meer de intensiteit van de samenwerking, de onderlinge taakverdeling, de rol in de voorbereiding, de uitvoering of de afhandeling van het delict en het belang van de rol van de verdachte, diens aanwezigheid op belangrijke momenten en het zich niet terugtrekken op een daartoe geëigend tijdstip.

Uit de bewijsmiddelen leidt de rechtbank met betrekking tot de betrokkenheid van verdachte bij het tenlastegelegde het volgende af.

[medeverdachte] heeft ten overstaan van de rechercheurs van de Inspectie SZW erkend dat hij betalingen heeft verricht met de bankpassen van aangever. Bij doorzoekingen in de woning van [medeverdachte] in Apeldoorn en het restaurant aan de [adres 3] in Deventer zijn onder meer twee schuldbekentenissen aangetroffen. Daarop staan alleen de namen van aangever en van [medeverdachte] vermeld. Verder is gebleken dat verdachte op 24 juni 2016 tegen [medeverdachte] heeft gezegd dat [medeverdachte] die bankpas van die hoerenzoon moest kapotmaken en weggooien.


Op grond van het voorgaande is de rechtbank van oordeel dat – voor zover al sprake zou zijn van diefstal – de voor medeplegen vereiste voldoende nauwe en bewuste samenwerking tussen verdachte en [medeverdachte] niet is komen vast te staan. Er is geen sprake geweest van een gezamenlijke uitvoering en de bijdrage van verdachte aan het onder 2 tenlastegelegde is naar het oordeel van de rechtbank van onvoldoende gewicht. Het dossier bevat immers geen bewijsmiddelen waaruit blijkt dat verdachte afspraken met [medeverdachte] heeft gemaakt over het gebruik van de bankpassen van aangever. Daarnaast kan niet worden bewezen dat [verdachte] daadwerkelijk gebruik heeft gemaakt van de bankpassen van aangever. Dat hij achteraf over deze bankpassen heeft gesproken is daartoe volstrekt onvoldoende. Daarom zal hij worden vrijgesproken van de onder 2 ten laste gelegde diefstal (in vereniging).

2.2

Parketnummer 05/780088-17

Met betrekking tot de valsheid in geschrifte (feit 1) en de mensensmokkel (feit 2)

De feiten

Op grond van de bewijsmiddelen wordt het volgende, dat verder ook niet ter discussie staat, vastgesteld. Op 26 april 2016 heeft [naam 3] , geboren op [geboortedatum] 1987, een aanvraag ingediend bij de Immigratie- en Naturalisatiedienst (hierna: IND) voor een machtiging tot voorlopig verblijf. Deze aanvraag was bedoeld voor haar partner [naam 4] , geboren op [geboortedag 3] 1975 en van Turkse nationaliteit.2 Bij deze aanvraag waren onder andere een werkgeversverklaring d.d. 25 april 2016 en een arbeidsovereenkomst d.d. 1 april 2016 gevoegd.3 In de werkgeversverklaring stond onder meer het volgende vermeld: [naam 3] kreeg met ingang van 2 mei 2016 een vast contract voor 38 uren in de week tegen een salaris van € 1624,- exclusief vakantiegeld per maand. Als werkgever stond genoemd [verdachte] .4 In de arbeidsovereenkomst was onder meer opgenomen dat [naam 3] voor onbepaalde tijd met een fulltime dienstverband (gemiddeld 38 uren per week) met ingang van 2 mei 2016 in dienst van [naam 2] trad. Zij zou daarbij € 1624,60 exclusief vakantiegeld per maand verdienen. [naam 2] werd in de arbeidsovereenkomst vertegenwoordigd door [verdachte] .5

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gesteld dat wettig en overtuigend bewezen kan worden geacht dat verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan zowel het onder 1 als het onder 2 tenlastegelegde.

Het standpunt van de verdediging

De verdediging heeft zich op het standpunt gesteld dat [verdachte] dient te worden vrijgesproken van de valsheid in geschrifte. Hiertoe is aangevoerd dat [medeverdachte] na de opening van het restaurant aan de [adres 3] minder betrokken is geweest bij de zaak, waardoor het goed mogelijk is dat hij niet wist dat [naam 3] bij hen heeft gewerkt. Daarnaast was het een komen en gaan van personeel, waardoor het voor iedereen lastig was om bij te houden wie er precies werkten. Er zijn verder geen andere verklaringen in het dossier aanwezig die tot een ander oordeel nopen.

Ten aanzien van het onder 2 tenlastegelegde heeft de verdediging heeft zich op het standpunt gesteld dat verdachte [verdachte] dient te worden vrijgesproken van medeplichtigheid bij mensensmokkel. Hiertoe is aangevoerd dat [verdachte] niet op de hoogte was van het feit dat hij het met het valselijk opmaken van de arbeidsovereenkomst en werkgeversverklaring mogelijk maakte dat [naam 4] wederrechtelijk toegang tot Nederland zou krijgen. Het opmaken van de documenten zou enkel een vriendendienst zijn geweest. Volgens de verdediging kan niet worden bewezen dat sprake is geweest van dubbel opzet.

Beoordeling door de rechtbank

[naam 3] heeft verklaard dat de aan haar getoonde arbeidsovereenkomst d.d. 1 april 2016 door haar en [verdachte] is ondertekend.6

[medeverdachte] heeft verklaard dat de hiervoor genoemde arbeidsovereenkomst is ondertekend door verdachte [verdachte] .7 Hij heeft [naam 3] niet aan de hand van een aan hem getoonde kopie van haar paspoort herkend.8 Daarnaast heeft hij verklaard dat haar naam hem niets zegt. Zijn broer [verdachte] heeft haar naam nooit genoemd.9

Getuige [getuige 15] woont sinds 2013 aan de [adres 3] te Deventer.10 In het pand naast hem werd op enig moment [naam 2] opgestart. Daar werkten 3 mensen: een Turkse man, een dikkere jongeman en een donkere man.11 Aan hem is een foto van [naam 3] getoond. [getuige 15] heeft hierop verklaard dat hij deze vrouw nooit heeft zien werken bij [naam 2] en dat hij haar niet kent.12

Getuige [getuige 10] heeft verklaard dat hij zeker weet dat er in de periode april 2016 tot en met januari 2017 geen vrouwen hebben gewerkt bij [naam 2] .13 De vrouw op de aan hem getoonde foto heeft hij herkend als [naam 3] .14 Zij heeft op papier bij [naam 2] gewerkt. Hij heeft een gesprek tussen haar en [verdachte] gehoord. Dat ging erover dat zij een dienstverband op papier moest hebben met een brutosalaris van ongeveer € 1600,- bruto per maand om haar man uit Turkije naar Nederland te kunnen halen. [getuige 10] heeft ongeveer 4 tot 6 keer gezien en gehoord dat [naam 3] een gesprek heeft gevoerd met [verdachte] . Bij het laatste gesprek was de vader van [naam 3] aanwezig, omdat zij hun vooraf betaalde geld terug wilden hebben. Het was namelijk niet gelukt om de man van [naam 3] naar Nederland te halen. [verdachte] had met haar een bedrag afgesproken om een nepdienstverband voor haar te regelen. Dat bedrag zat tussen € 1.800,- en € 3.000,-. Zij heeft nooit fysiek gewerkt bij [naam 2] . Het dienstverband met haar is enkel gecreëerd om aan de voorwaarden van de IND te voldoen.15

Gelet op het voorgaande, en in het bijzonder de handtekening welke is herkend als die van verdachte, acht de rechtbank bewezen dat [verdachte] een valse arbeidsovereenkomst en een valse werkgeversverklaring heeft opgemaakt ten behoeve van de – op dat moment – nog door [naam 3] in te dienen aanvraag om een machtiging tot voorlopig verblijf voor [naam 4] . De rechtbank acht dan ook bewezen dat verdachte het onder 1 tenlastegelegde heeft begaan.

Ten aanzien van de onder 2 ten laste gelegde medeplichtigheid aan mensensmokkel overweegt de rechtbank aanvullend het volgende.

De IND heeft geconcludeerd dat ten aanzien van [naam 3] sprake is van een gefingeerd dienstverband teneinde hiermee bij de IND voor te wenden dat zij aan het inkomensvereiste voldoet en om langs deze weg een verblijfsrecht voor [naam 4] , geboren op [geboortedag 3] 1975 en van Turkse nationaliteit, een verblijfsrecht in Nederland te verschaffen. Door het niet naar waarheid verstrekken van gegevens aan de IND heeft [naam 4] op onjuiste gronden een verblijfsvergunning verkregen.16

Getuige [getuige 16] heeft verklaard dat hem gevraagd is om de loonadministratie te verrichten voor [naam 2] . Op een gegeven moment moest hij loonaangifte doen voor een mevrouw. Deze mevrouw moest een contract hebben voor gezinshereniging. Het moest snel gebeuren, omdat de aanvraag van die mevrouw zou worden afgewezen. [getuige 16] kreeg dit te horen van [verdachte] . Nadat aan hem de arbeidsovereenkomst tussen [naam 3] en [naam 2] is getoond, heeft [getuige 16] verklaard dat hij dat document in concept naar [verdachte] had opgestuurd via de mail. Hij kon zich niet herinneren dat hij het document ingevuld had teruggekregen.17

Uit het voorgaande leidt de rechtbank af dat verdachte op de hoogte was van de reden voor het opmaken van de valse arbeidsovereenkomst en een valse werkgeversverklaring. [verdachte] heeft middelen verschaft aan [naam 3] , terwijl zij wist dat haar vriend daarmee ten onrechte een verblijfsvergunning zou krijgen. De rechtbank concludeert eveneens dat zowel [naam 3] als [verdachte] wist of diende te vermoeden dat de komst van [naam 4] naar Nederland wederrechtelijk was. Zij hebben immers ter ondersteuning van de aanvraag bij de IND een arbeidsovereenkomst en werkgeversverklaring opgemaakt en ingeleverd, terwijl [naam 3] niet daadwerkelijk in het restaurant van [verdachte] en/of zijn broer [medeverdachte] werkte.

De rechtbank is dan ook van oordeel dat [verdachte] zowel opzet heeft gehad op het verschaffen van gelegenheid, middelen of inlichtingen als opzet op de mensensmokkel, zodat sprake is van medeplichtigheid aan mensensmokkel.

Aldus acht de rechtbank overtuigend bewezen dat [verdachte] zich schuldig heeft gemaakt aan het onder 2 tenlastegelegde.

3 Bewezenverklaring

Naar het oordeel van de rechtbank is wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het onder parketnummer 05/780088-17, feit 1 en feit 2, tenlastegelegde heeft begaan, te weten dat:

1.

hij in of omstreeks de periode van 1 april 2016 t/m 25 april 2016 te Deventer,

althans in Nederland,

meermalen, althans eenmaal, (telkens) een geschrift dat bestemd was om tot bewijs van enig feit te dienen,

te weten een arbeidsovereenkomst en/of een werkgeversverklaring, (telkens) valselijk heeft opgemaakt en/of heeft vervalst door in beide verklaringen valselijk te vermelden dat

" [naam 3] , geboren op [geboortedatum] 1987 te Deventer, per 2 mei 2016 voor onbepaalde tijd in dienst is getreden bij [naam 2] . Het betreft een fulltime dienstverband. Het salaris is 1.624,- euro per maand, excl. vakantiegeld",

met het oogmerk om bovengenoemde arbeidsovereenkomst en/of werkgeversverklaring als echt en onvervalst te gebruiken of door anderen te doen gebruiken;

2.

[naam 3] op of omstreeks 26 april 2016 te Deventer, althans in Nederland,

een ander of anderen, te weten [naam 4] , geboren op [geboortedag 3] 1975,

behulpzaam is geweest bij het zich verschaffen van toegang tot of doorreis door Nederland of hem daartoe gelegenheid, middelen of inlichtingen heeft verschaft, door een aanvraag in te dienen voor een machtiging tot voorlopig verblijf van die [naam 4] voornoemd bij de Immigratie- en Naturalisatiedienst

terwijl die [naam 3] wist of ernstige redenen had te vermoeden dat die toegang of die doorreis wederrechtelijk was,

tot het plegen van welk feit verdachte in de periode van 1 t/m 26 april 2016 opzettelijk gelegenheid, middelen of inlichtingen heeft verschaft door die [naam 3] voornoemd in het bezit te stellen van een valse arbeidsovereenkomst en/of een valse werkgeversverklaring waardoor die [naam 3] voornoemd het deed voorkomen dat zij voldeed aan het middelenvereiste door de IND gesteld.

Voor zover er in de tenlastelegging kennelijke taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn die fouten verbeterd. Verdachte is daardoor niet in zijn verdediging geschaad.

Wat meer of anders is ten laste gelegd dan hiervoor bewezen is verklaard, is niet bewezen.

Verdachte zal daarvan worden vrijgesproken.

4 De kwalificatie van het bewezenverklaarde

Het bewezenverklaarde levert op:

ten aanzien van feit 1 onder parketnummer 05/780088-17:

valsheid in geschrift;

ten aanzien van feit 2 onder parketnummer 05/780088-17:

medeplichtigheid aan het een ander behulpzaam zijn bij het zich verschaffen van toegang tot of doorreis door Nederland, een andere lidstaat van de Europese Unie, IJsland, Noorwegen of een staat die is toegetreden tot het op 15 november 2000 te New York tot stand gekomen Protocol tegen de smokkel van migranten over land, over de zee en in de lucht, tot aanvulling van het op 15 november 2000 te New York tot stand gekomen Verdrag tegen transnationale georganiseerde misdaad, of hem daartoe gelegenheid, middelen of inlichtingen verschaft, terwijl hij weet of ernstige redenen heeft te vermoeden dat die toegang of doorreis wederrechtelijk is.

5 De strafbaarheid van het feit

De feiten zijn strafbaar.

6 De strafbaarheid van de verdachte

Verdachte is strafbaar, nu geen omstandigheid is gebleken of aannemelijk geworden die de strafbaarheid van verdachte uitsluit.

7 Overwegingen ten aanzien van straf en/of maatregel

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft geëist dat verdachte ter zake van al hetgeen onder parketnummer 05/881412-16 en het onder parketnummer 05/780088-17, feit 1 en feit 2, tenlastegelegde zal worden veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van 4 jaren. Daarnaast heeft de officier van justitie verzocht om opheffing van de schorsing van de voorlopige hechtenis, nu verdachte zich niet aan de schorsingsvoorwaarden heeft gehouden.

Het standpunt van de verdediging

De verdediging heeft enkel verweer gevoerd ten aanzien van het verzoek van de officier van justitie om de schorsing van de voorlopige hechtenis op te heffen. De verdediging heeft verzocht de beslissing hieromtrent bij de einduitspraak kenbaar te maken.

Beoordeling door de rechtbank

De rechtbank heeft bij de bepaling van de op te leggen straf gelet op de aard en de ernst van hetgeen bewezen is verklaard, de omstandigheden waaronder dit is begaan, mede gelet op de persoon en de omstandigheden van de verdachte zoals van een en ander bij het onderzoek ter terechtzitting is gebleken, waarbij onder meer is gelet op:

- het uittreksel uit het algemeen documentatieregister, gedateerd 23 juli 2018;

- een adviesrapport van [naam 12] , gedateerd 25 april 2017;

- een (beknopt) reclasseringsadvies van Reclassering Nederland, gedateerd 18 april 2017, opgemaakt door [naam 13] , reclasseringswerker;

- een trajectconsult NIFP d.d. 23 februari 2017, opgemaakt door dr. [naam 14] , psychiater.

De rechtbank heeft bij de straftoemeting in het bijzonder het volgende in aanmerking genomen. Verdachte heeft zich doelbewust schuldig gemaakt aan valsheid in geschrifte met als doel het voor een ander mogelijk maken om onrechtmatig in Nederland te verblijven. Het is genoegzaam bekend dat de overheid een restrictief toelatingsbeleid hanteert. De overheid probeert te zorgen voor een evenwichtig en eerlijk toelatingsbeleid voor mensen van andere nationaliteiten. Door de gestelde regels te omzeilen en mensen het land binnen te smokkelen, wordt het overheidsbeleid doorkruist en wordt illegaal verblijf in Nederland bevorderd. Daarnaast weegt de rechtbank mee dat verdachte een slechte boekhouding en administratie heeft gevoerd. Personeel werd zwart uitbetaald en contante loonbetalingen werden op losse papiertjes bijgehouden. Verdachte heeft aldus geen respect getoond voor de Nederlandse wet- en regelgeving en dat acht de rechtbank een kwalijke zaak.

Uit het uittreksel justitiële documentatie blijkt dat verdachte weliswaar eerder voor het plegen van strafbare feiten is veroordeeld, maar niet eerder voor het plegen van soortgelijke feiten als thans bewezen.

In het advies van [naam 12] is opgenomen dat [verdachte] duidelijk afstand heeft genomen van zijn verleden en dat hij met hard werken iets moois heeft weten op te bouwen.

In het reclasseringsadvies staat geschreven dat een sociaal wenselijke, strategische houding bij verdachte opvalt. De rapporteur had sterk de indruk dat [verdachte] enkel het gesprek aanging om positief invloed uit te oefenen op zijn proces. Gelet op zijn ontkennende houding in de gesprekken en het feit dat hij zich heeft beroepen op zijn zwijgrecht tijdens politieverhoren kan de rapporteur geen conclusies verbinden aan de mate van zelfinzicht in het vermeende delictgedrag.

In het trajectconsult NIFP staat geschreven dat bij verdachte geen cognitieve problemen zijn vastgesteld en dat hij normaal intelligent imponeert. Verdachte heeft een psychiatrische voorgeschiedenis (verslavingsproblematiek, mogelijk PTSS) waarvoor hij behandeling heeft ondergaan bij [naam 10] . Er is actueel geen verslavingsproblematiek gemeld. Daarnaast is niet vastgesteld dat verdachte te kampen heeft met een psychiatrische stoornis in de zin van een cognitieve stoornis, psychose, angst- of stemmingsstoornis. Hoewel zijn voorgeschiedenis aanwijzingen geeft voor persoonlijkheidsproblematiek, is dit niet formeel vastgesteld.

Al het voorgaande in ogenschouw genomen acht de rechtbank oplegging van een gevangenisstraf voor de duur van 5 maanden, met aftrek van de tijd die verdachte reeds in voorarrest heeft doorgebracht, passend en geboden. Deze straf is lager dan door de officier van justitie is geëist, omdat de rechtbank tot een andere bewezenverklaring komt dan de officier van justitie.

7a. De beoordeling van de civiele vordering, alsmede de gevorderde oplegging van de schadevergoedingsmaatregel

De benadeelde partij [slachtoffer 1] zal niet-ontvankelijk verklaard worden in zijn vordering, nu verdachte wordt vrijgesproken van het onder parketnummer 05/881412-16, feit 1, tenlastegelegde en aan de benadeelde partij geen rechtstreekse schade is toegebracht door de bewezen verklaarde feiten. De benadeelde partij kan derhalve zijn vordering slechts aanbrengen bij de burgerlijke rechter.

Tijdens het onderzoek ter terechtzitting en na de bespreking van de vordering van de benadeelde partij heeft de advocaat van de benadeelde partij verzocht een aantal producties alsnog in het procesdossier te voegen. De verdediging heeft zich hiertegen, met een beroep op schending van de beginselen van een behoorlijke procesorde, uitdrukkelijk verzet. De rechtbank is van oordeel - gelet op voormelde vrijspraak van verdachte en de uit artikel 361 lid 2 Wetboek van Strafvordering voortvloeiende niet-ontvankelijkheid - dat de benadeelde partij geen belang heeft bij voeging van de desbetreffende producties in het procesdossier. Het verzoek zal dan ook worden afgewezen.

8 De toegepaste wettelijke bepalingen

De beslissing is gegrond op de artikelen 48, 49, 57, 63, 197a en 225 van het Wetboek van Strafrecht.

9 De beslissing

De rechtbank:

spreekt verdachte vrij van de onder parketnummer 05/881412-16, ten laste gelegde feiten 1 en 2.

 verklaart bewezen dat verdachte de overige ten laste gelegde feiten, zoals vermeld onder punt 3, heeft begaan;

 verklaart niet bewezen hetgeen verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hierboven bewezen is verklaard en spreekt verdachte daarvan vrij;

 verstaat dat het aldus bewezenverklaarde oplevert de strafbare feiten zoals vermeld onder punt 4;

 verklaart verdachte hiervoor strafbaar;

 veroordeelt verdachte wegens het bewezenverklaarde tot een gevangenisstraf voor de duur van 5 (vijf) maanden;

 beveelt dat de tijd, door veroordeelde vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering en voorlopige hechtenis doorgebracht, bij de uitvoering van de opgelegde gevangenisstraf in mindering zal worden gebracht;

wijst af de vordering tot opheffing van de schorsing van de voorlopige hechtenis;

heft op het geschorste bevel tot voorlopige hechtenis;

de beslissing op de vordering van de benadeelde partij [slachtoffer 1] :

 verklaart de benadeelde partij [slachtoffer 1] niet-ontvankelijk in zijn vordering;

 wijst af diens verzoek tot voeging van producties in het procesdossier.

Dit vonnis is gewezen door mr. P.C. Quak (voorzitter), mr. G. Noordraven en mr. C.E.W. van de Sande, rechters, in tegenwoordigheid van mr. A. Bril, griffier, en uitgesproken ter openbare terechtzitting van deze rechtbank op 1 oktober 2018.

1 Het bewijs is terug te vinden in het in de wettelijke vorm door rechercheurs van de Inspectie SZW, directie opsporing, afdeling Recherche, opgemaakte proces-verbaal, onderzoek [naam 15] , onderzoeknummer 6640-2016-1209, gesloten op 12 juli 2017 en in de bijbehorende in wettelijke vorm opgemaakte processen-verbaal en overige schriftelijke bescheiden, tenzij anders vermeld. De vindplaatsvermeldingen verwijzen naar de pagina’s van het doorgenummerde dossier, tenzij anders vermeld.

2 Een schriftelijk bescheid zijnde een aangifte, p. 1636.

3 Schriftelijke bescheiden zijnde een werkgeversverklaring en een arbeidsovereenkomst, p. 1603, 1604, 1609 en 1610.

4 Een schriftelijk bescheid zijnde een werkgeversverklaring, p. 1604.

5 Een schriftelijk bescheid zijnde een arbeidsovereenkomst, p. 1609.

6 Proces-verbaal van verhoor getuige [naam 3] , p. 464 en 465; een schriftelijk bescheid zijnde een arbeidsovereenkomst, p. 1542 en 1543.

7 Proces-verbaal van verhoor verdachte [medeverdachte] , p. 117; een schriftelijk bescheid zijnde een arbeidsovereenkomst, p. 1640 en 1641.

8 Een schriftelijk bescheid zijnde een kopie van een paspoort, p. 1549.

9 Proces-verbaal van verhoor verdachte [medeverdachte] , p. 117

10 Proces-verbaal van verhoor getuige [getuige 15] , p. 484.

11 Proces-verbaal van verhoor getuige [getuige 15] , p. 485.

12 Proces-verbaal van verhoor getuige [getuige 15] , p. 486.

13 Proces-verbaal van verhoor getuige [getuige 10] d.d. 7 augustus 2017, bijlage G-016-03, p. 2 en 3.

14 Proces-verbaal van verhoor getuige [getuige 10] d.d. 7 augustus 2017, bijlage G-016-03, p. 3; een schriftelijk bescheid zijnde een kopie van een paspoort, p. 1549.

15 Proces-verbaal van verhoor getuige [getuige 10] d.d 7 augustus 2017, bijlage G-016-03, p. 3.

16 Een schriftelijk bescheid zijnde een aangifte, p. 1636 en 1637.

17 Proces-verbaal van verhoor getuige [getuige 16] , p. 481.