Gevonden zoektermen

Zoekresultaat - inzien document

ECLI:NL:RBGEL:2016:4484

Instantie
Rechtbank Gelderland
Datum uitspraak
03-08-2016
Datum publicatie
11-08-2016
Zaaknummer
281022
Rechtsgebieden
Civiel recht
Bijzondere kenmerken
Eerste aanleg - meervoudig
Inhoudsindicatie

Hoofdzaak: Slepend conflict over vervoerovereenkomst met provincie. Deels herhaling geschil voor dezelfde instantie. Gesloten stelsel van rechtsmiddelen. Eisen van goede procesorde. Incident: art. 843a Rv; geen rechtmatig belang.

Vindplaatsen
Rechtspraak.nl
Module Aanbesteding 2016/485

Uitspraak

vonnis

RECHTBANK GELDERLAND

Team kanton en handelsrecht

Zittingsplaats Arnhem

zaaknummer / rolnummer: C/05/281022 / HA ZA 15-188

Vonnis van 3 augustus 2016

in de zaak van

de publiekrechtelijke rechtspersoon

PROVINCIE GELDERLAND,

zetelend te Arnhem,

eiseres in conventie in de hoofdzaak,

verweerster in reconventie in de hoofdzaak,

verweerster in het incident,

advocaat mr. D. van Tilborg te Breda,

tegen

1. de besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid

WILLEMSEN-DE KONING B.V.,

gevestigd te Arnhem,

2. de besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid

WILLEMSEN-DE KONING TAXISERVICES B.V.,

gevestigd te Arnhem,

gedaagden in conventie in de hoofdzaak,

eiseressen in reconventie in de hoofdzaak,

eiseressen in het incident,

advocaat mr. R.F. Feenstra te Ede.

Partijen zullen hierna respectievelijk de Provincie, Willemsen-De Koning en Willemsen-De Koning Taxiservices genoemd worden.

1 De procedure in de hoofdzaak en in het incident

1.1.

Het verloop van de procedure blijkt uit:

  • -

    het tussenvonnis van 9 maart 2016

  • -

    het proces-verbaal van comparitie van 15 juni 2016.

1.2.

Ten slotte is vonnis bepaald.

2 De feiten

2.1.

In augustus 2012 heeft de Provincie in een Europese openbare aanbesteding ten behoeve van het taxivervoer op basis van de Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo) en openbaar vervoer in de provincie (Aanbesteding Regiotaxi Gelderland 2013-2015 Vervoer), de ‘percelen’ Rivierenland, De Vallei, Stedendriehoek en Achterhoek gegund aan Willemsen-De Koning. Op 14 augustus 2012 hebben de Provincie en Willemsen-De Koning vier vervoersovereenkomsten gesloten.

2.2.

Nadat Willemsen-De Koning op 1 januari 2013 was gestart met de uitvoering van de opdracht, is gebleken dat de in de praktijk gerealiseerde vervoersvolumes sterk achterbleven bij de door de Provincie in oktober 2012 opgegeven volumes.

2.3.

Op 21 mei 2013 heeft de Provincie Willemsen-De Koning een bedrag van € 408.927,00 betaald als voorlopig voorschot, vooruitlopend op de definitieve vaststelling van een compensatiebedrag. Partijen zijn vervolgens met elkaar in overleg getreden, waarna de Provincie nog een bedrag van € 335.582,00 aan Willemsen-De Koning heeft betaald.

2.4.

Willemsen-De Koning heeft bij dagvaarding van 25 november 2013 een bodemprocedure tegen de Provincie aanhangig gemaakt bij de rechtbank Gelderland, locatie Arnhem (zaak- en rolnummer C/05/254989 / HA ZA 13-781), en gevorderd dat de Provincie een bedrag van € 4.730.150,00 aan schadevergoeding aan haar zou betalen. Tevens heeft zij gevorderd dat de haar opgelegde boetes van € 1.156.600,11 zouden worden terugbetaald en heeft zij een verbod gevorderd tot het opleggen van bepaalde boetes. Hangende de bodemprocedure heeft Willemsen-De Koning bij incidentele vordering een voorschot op de gevorderde schadevergoeding gevorderd. Bij vonnis van 23 april 2014 is deze incidentele vordering afgewezen.

2.5.

Willemsen-De Koning heeft de Provincie bij brief van 3 juni 2014 gesommeerd binnen 48 uur afdoende tegemoetkomingen te doen, bij gebreke waarvan de dienstverlening voor Regiotaxi Gelderland vanaf 5 juni 2014 zou worden gestaakt. Naar aanleiding hiervan heeft overleg tussen partijen plaatsgevonden, hetgeen heeft geleid tot het sluiten van een overeenkomst door de Provincie, Willemsen-De Koning en Willemsen-De Koning Taxiservice Gelderland B.V. op 25 juli 2014. De contractspartij Willemsen-De Koning Taxiservice Gelderland B.V. wordt in dit vonnis verder als Taxiservice Gelderland aangeduid, maar in de hier bedoelde overeenkomst als Taxiservice. Deze overeenkomst, hierna ‘overbruggingsregeling’ genoemd, luidt voor zover van belang als volgt:

Artikel 2 beëindiging van de Vervoersovereenkomsten met wederzijds goedvinden

2.1

Willemsen-De Koning en de Provincie stellen vast dat de tussen Willemsen-De Koning en de Provincie gesloten vervoersovereenkomst Rivierenland, de vervoersovereenkomst de Achterhoek, de vervoersovereenkomst de Vallei en de vervoersovereenkomst Stedendriehoek (hierna: ‘de Vervoersovereenkomsten’) met wederzijds goedvinden zullen worden beëindigd per 1 juli 2015. De Vervoersovereenkomsten hebben derhalve een looptijd tot en met 30 juni 2015.

2.2

Willemsen-De Koning verbindt zich ondubbelzinnig en zonder voorbehoud om tot de datum van beëindiging van de Vervoersovereenkomsten als bedoeld in artikellid 2.1 van deze Overeenkomst, de Vervoersovereenkomsten onverkort en overeenkomstig alle daarin vervatte voorwaarden (waaronder begrepen de eisen uit het bestek en de overige aanbestedingsdocumenten) na te komen.

Artikel 3 Betaling en onderbouwing van het maandelijks te betalen bedrag

3.1

De Provincie heeft op het moment van het sluiten van deze Overeenkomst aan Taxiservice reeds een bedrag betaald van € 1.080.092,99, als voorschot op het mogelijk door de rechtbank Gelderland (locatie Arnhem) in de door Willemsen-De Koning ingeleide procedure met zaaknummer C/05/254989 HA ZA 13/781 mogelijk vast te stellen bedrag aan schadevergoeding dat door de Provincie aan Willemsen-De Koning moet worden betaald in verband met de daling van de vervoersvolumes. Voornoemd voorschot is door de Provincie betaald zonder erkenning van enige aansprakelijkheid jegens Willemsen-De Koning en Taxiservice.

3.2

De Provincie is onder voorwaarden bereid om, in maandelijkse termijnen, aan

Willemsen-De Koning een bedrag betaalbaar te stellen welk bedrag aan taxiservice zal worden betaald en welk bedrag – gelet op het bepaalde in lid 1.3 – wordt aangemerkt als een voorschot op het mogelijk door de rechtbank Gelderland (locatie Arnhem) in de door Willemsen-De Koning ingeleide procedure met zaaknummer C/05/254989 HA ZA 13/781 mogelijk vast te stellen bedrag aan schadevergoeding, dat door de Provincie mogelijk aan Willemsen-De Koning moet worden betaald.

3.3

De Provincie is bereid om met ingang van de maand waarin deze Overeenkomst wordt getekend tot de datum van de beëindiging van de Vervoersovereenkomsten als bedoeld in artikellid 2.1. van deze Overeenkomst per maand een voorschotbedrag aan Willemsen-De Koning betaalbaar te stellen en dit bedrag Taxiservice te betalen.

(…)

3.5

Het maandelijks door de Provincie aan Willemsen-De Koning betaalbaar te stellen en aan Taxiservice te betalen voorschotbedrag bedraagt maximaal € 225.000,00.

Artikel 5 Bepalen van het door de Provincie (mogelijk) aan Willemsen-De Koning verschuldigde bedrag en het in voorkomend geval door Willemsen-De Koning c.s. aan de Provincie terug te betalen bedrag.

5.1

De hoogte van het bedrag aan schadevergoeding dat mogelijk door de Provincie aan Willemsen-De Koning moet worden betaald in verband met de daling van de vervoersvolumes wordt uitsluitend vastgesteld in de thans tussen Partijen aanhangige bodemprocedure bij de Rechtbank Gelderland, locatie Arnhem (zaaknummer/rolnummer: C/05/254989 HA ZA 13/781). De uitkomst van deze procedure bepaalt ook de uiteindelijke aanspraak van Willemsen-De Koning c.s. op de in artikel 3 van deze Overeenkomst bedoelde bedragen, zulks met inachtneming van het bepaalde in artikellid 5.2 van deze Overeenkomst. Dit betekent dat aan de eventuele uit artikellid 5.2 van deze Overeenkomst voortvloeiende terugbetalingsverplichting voor Willemsen-De Koning c.s. niet afdoet het feit dat de in artikel 3 bedoelde bedragen zijn verstrekt in verband met de beweerdelijk door Taxiservice geleden verliezen in de periode tot aan de beëindiging van de vervoersovereenkomsten. Willemsen-De Koning c.s. kan zich van haar uit artikel 5.2 voortvloeiende betalingsverplichting dan ook niet bevrijden door te stellen, al dan niet door een beroep te doen op verrekening en/of bij wege van exceptief verweer dan wel door een beroep te doen op enige andere grond, dat de in artikel 3 bedoelde bedragen (mede) met een ander doel zijn verstrekt dan als voorschot op de in voornoemde procedure mogelijk vast te stellen schadevergoedingsverplichting.

5.2

Als de Rechtbank in het eindvonnis in de bodemprocedure:

a. de vorderingen van Willemsen-De Koning afwijst, zijn Willemsen-De Koning c.s. hoofdelijk verbonden om binnen veertien (14) dagen na de datum van het vonnis, de door de Provincie betaalde voorschotbedragen uit hoofde van deze Overeenkomst, steeds te vermeerderen met een samengestelde rente overeenkomstig IBOR te vermeerderen met een opslag van 1000 basispunten, steeds te rekenen vanaf de datum van betaling van het betreffende gedeelte van het voorschotbedrag door de Provincie, alsmede het eerder uit anderen hoofde betaalde voorschotbedrag van € 1.080.092,99 te vermeerderen met de wettelijke rente, steeds te rekenen vanaf de datum van betaling van het betreffende gedeelte van het voorschotbedrag door de Provincie, over te maken op de rekening van de Provincie (…) onder vermelding van ‘terugbetaling betaalbaar gestelde bedragen Regiotaxivervoer’.

(…)

5.4

Het bepaalde in de vorige artikelleden geldt onverkort, ongeacht of het eindvonnis van de rechtbank in kracht van gewijsde is gegaan.

Artikel 8 Beëindiging overeenkomst

8.1

Deze overeenkomst kan door de provincie met onmiddellijke ingang worden beëindigd:

(…)

b. indien ten aanzien van Willemsen-De Koning c.s. of een dochtervennootschap van Taxiservice dan wel [bedrijf 1] het faillissement wordt aangevraagd respectievelijk Willemsen-De Koning c.s. of een dochtervennootschap van Taxiservice dan wel [bedrijf 1] in staat van faillissement wordt verklaard dan wel er een zogenoemde pre-pack procedure of een daarop gelijkende procedure wordt ingeleid;

c. indien Willemsen-De Koning, tekortschiet in de nakoming van de Vervoersovereenkomsten (met dien verstande dat daarvan zijn uitgezonderd de tekortkomingen waarop de Bonus-/malusregeling uit het Bestek van toepassing is) of indien Willemsen-De Koning c.s. of de heer [naam 1] (in persoon) de verplichtingen voortvloeiende uit deze Overeenkomst (met uitzondering van het bepaalde in artikellid 2.2, voor zover daarop niet de Bonus-/malusregeling uit het Bestek van toepassing is) niet nakomt;

(…)

8.3

Beëindiging van deze Overeenkomst leidt ertoe dat Willemsen-De Koning c.s. binnen 14 dagen na beëindiging de door de Provincie tot op dat moment betaalde voorschotbedragen (te vermeerderen met rente (het voorschotbedrag van € 1.080.092,99 te vermeerderen met de wettelijke rente en het betaalde voorschotbedrag uit hoofde van deze Overeenkomst te vermeerderen met een samengestelde rente overeenkomstig IBOR te vermeerderen met een opslag van 1000 basispunten te rekenen vanaf de datum van betaling door de Provincie) als onverschuldigd betaald in één keer dient te betalen, door overmaking op de rekening van de Provincie (…) onder vermelding van ‘terugbetaling betaalbaar gestelde bedragen Regiotaxivervoer’.

2.6.

Na het sluiten van de hiervoor genoemde overbruggingsregeling heeft Willemsen-De Koning Taxiservices over de periode juli 2014 tot en met december 2014 maandelijks een factuur à € 225.000,00 aan de Provincie gezonden. De Provincie heeft deze facturen voldaan.

2.7.

Bij vonnis van 17 december 2014 van de rechtbank Gelderland, locatie Arnhem in de onder 2.4. vermelde bodemprocedure, zijn de vorderingen van Willemsen-De Koning integraal afgewezen. Willemsen-De Koning heeft hoger beroep ingesteld tegen dat vonnis.

2.8.

Bij e-mailbericht van 19 december 2014 aan de Provincie heeft Willemsen-De Koning een aantal voorwaarden geformuleerd waaronder zij bereid is het vervoer te continueren, te weten:

  • -

    De Provincie continueert de overeengekomen betalingsverplichting en doet afstand van haar recht van verrekening.

  • -

    Tot 1 juli 2015 zal Willemsen-De Koning geen ontvangen voorschotten, opgelegde en nog op te leggen boetes terugbetalen, terugbetaling nadien is afhankelijk van een nog overeen te komen betalingsregeling.

Indien de Provincie niet akkoord zou gaan, zou Willemsen-De Koning gaan onderzoeken welke insolventieprocedure het meeste recht zou doen aan de situatie.

2.9.

De Provincie heeft naar aanleiding hiervan het standpunt ingenomen dat de gestelde voorwaarden in strijd zijn met de vervoersovereenkomsten en met de overbruggingsregeling. Zij heeft wel aangegeven dat zij bereid was om in januari 2015 met Willemsen-De Koning in overleg te treden, indien daar geen voorwaarden door Willemsen-De Koning aan zouden worden gesteld en indien de continuïteit van het vervoer zou worden gegarandeerd. Omdat Willemsen-De Koning hier niet akkoord mee wilde gaan, heeft de Provincie haar in kort geding gedagvaard om een bevel te krijgen dat Willemsen-De Koning de verplichting om vervoersactiviteiten te verrichten zou (blijven) nakomen. De avond voorafgaand aan het geëntameerde kort geding (dat op 23 december 2014 zou plaatsvinden) hebben partijen alsnog een regeling bereikt, zodat het kort geding geen doorgang behoefde te vinden. Onderdeel van die regeling was de toezegging van Willemsen-De Koning om het vervoer tot 1 juli 2015 te continueren en de bereidheid van de Provincie om de maand januari 2015 te benutten voor overleg met Willemsen-De Koning in het kader van een verkenning van mogelijkheden ten aanzien van de op Willemsen-De Koning rustende terugbetalingsverplichting als gevolg van het vonnis van 17 december 2014.

2.10.

Tijdens diverse overleggen in januari 2015 heeft Willemsen-De Koning aangegeven dat zij uitsluitend tot het treffen van een betalingsregeling (inhoudende 40 maandelijkse termijnen van € 25.000,00) bereid is, als de Provincie ongeveer € 2.300.000,00 van het totaalbedrag van € 3.300.000,00 (volgens Willemsen-De Koning bestaande uit € 2.430.000,00 dat als voorschot door de Provincie is betaald voor de compensatie van verliezen en voor het overige bestaande uit een bedrag, met rente, aan verbeurde boetes wegens het niet nakomen van bepaalde eisen zoals weergegeven in het bestek) kwijtscheldt. Het overleg heeft niet tot een oplossing geleid.

2.11.

De heer [naam 2] , afdelingsmanager Uitvoering Werken bij de Provincie, heeft bij brief van 29 januari 2015 aan Willemsen-De Koning bericht dat de Provincie de maandelijkse bevoorschotting van Willemsen-De Koning per 15 februari 2015 zal stopzetten.

2.12.

Bij brief van 5 februari 2015 heeft Willemsen-De Koning de Provincie aangezegd dat het regiotaxivervoer per 11 februari 2015 zal worden gestaakt indien niet uiterlijk op 10 februari 2015 door de Provincie de schriftelijke toezegging wordt gedaan dat:

  • -

    de maandelijkse bevoorschotting van het vervoer tot 1 juli 2015 zal worden gecontinueerd,

  • -

    tegen finale kwijting wordt ingestemd met een terugbetalingsregeling, waarbij Willemsen-De Koning vanaf 1 juli 2015 in 40 maandelijkse termijnen van € 25.000,00 een bedrag van € 1.000.000,00 terug zal betalen.

2.13.

Bij brief van 9 februari 2015 aan mevrouw [naam 3] , lid van de Gedeputeerde Staten van de Provincie, heeft Willemsen-De Koning voornoemde aanzegging nogmaals herhaald.

2.14.

Gedeputeerde Staten hebben in hun vergadering van 10 februari 2015 besloten niet akkoord te gaan met het door Willemsen-De Koning gedane voorstel over een beperkte terugbetalingsregeling. Naar aanleiding van de aankondiging van Willemsen-De Koning om het vervoer te staken, heeft de Provincie haar in kort geding gedagvaard.

2.15.

Bij kort gedingvonnis van 11 februari 2015 van de rechtbank Gelderland, locatie Arnhem, is Willemsen-De Koning bevolen met onmiddellijke ingang de verplichting uit artikel 3.1 van de vervoersovereenkomst, bestaande uit het verrichten van de in het bestek vermelde vervoersactiviteiten, te continueren en te blijven continueren tot 1 juli 2015, een en ander op straffe van een dwangsom van € 10.000,00 per perceel voor iedere dag dat zij dit nalaat.

2.16.

Bij brief van 12 februari 2015 heeft de Provincie Willemsen-De Koning in staat gesteld om de Provincie uiterlijk 12 februari 2015 voor 10:00 uur te berichten dat zij het vonnis van 11 februari 2015 zal respecteren, met ingang van 13 februari 2015 om 06:00 uur het vervoer weer zal starten en dit zal blijven uitvoeren tot 1 juli 2015. Willemsen-De Koning heeft de gevraagde toezegging niet gegeven. Daarop heeft de Provincie het kort gedingvonnis van 11 februari 2015 aan Willemsen-De Koning laten betekenen.

2.17.

Op 13 februari 2015 heeft de rechtbank Gelderland het faillissement uitgesproken van Willemsen-De Konings dochtervennootschap Taxiservice Gelderland, alsmede van vier dochtervennootschappen van Taxiservice Gelderland, te weten Taxiservices De Achterhoek B.V., Taxiservices De Vallei B.V., Taxiservices Rivierenland B.V. en Taxiservices Stedendriehoek B.V.

2.18.

Bij brief van 13 februari 2015 heeft de Provincie de vier met Willemsen-De Koning gesloten vervoersovereenkomsten met onmiddellijke ingang ontbonden. Tevens heeft zij Willemsen-De Koning aansprakelijk gesteld voor alle schade die zij heeft geleden en nog zal lijden als gevolg van de beslissing van Willemsen-De Koning om de verplichtingen uit de vervoersovereenkomsten met ingang van 11 februari 2015 blijvend niet meer na te komen.

2.19.

Eveneens bij brief van 13 februari 2015 heeft de Provincie de overbruggingsregeling met ingang van 13 februari 2015 beëindigd met een beroep op art. 8 van de overbruggingsregeling.

2.20.

Bij brief van 17 februari 2015 heeft de Provincie Willemsen-De Koning verzocht om binnen veertien dagen een bedrag van € 3.106.819,19 aan haar te betalen.

2.21.

Willemsen-De Koning is niet tot betaling overgegaan. Bij brief van 3 maart 2015 heeft zij gereageerd op de brieven van de Provincie van 13 en 17 februari 2015.

2.22.

Op 6 maart 2015 hebben partijen telefonisch overleg gehad teneinde te bezien of zij tot afspraken konden komen. Dat bleek niet het geval.

2.23.

Bij brief van 10 maart 2015 heeft Willemsen-De Koning een betalingsregeling voorgesteld, die de Provincie bij brief van 11 maart 2015 heeft afgewezen.

2.24.

Op 12 maart 2015 heef de Provincie ten laste van Willemsen-De Koning conservatoir derdenbeslag doen leggen onder ABN AMRO Bank N.V., [naam 1] Vastgoed B.V., Willemsen-De Koning Touringcars B.V., Taxiservices Utrecht B.V., Donau Exploitatie B.V., Willemsen-De Koning Taxiservices B.V. en Willemsen-De Koning Personenvervoer B.V. Eveneens op 12 maart 2015 heeft de Provincie ten laste van Willemsen-De Koning Taxiservices conservatoir derdenbeslag doen leggen onder ABN AMRO Bank N.V., Willemsen-De Koning en Willemsen-De Koning Groep B.V.

2.25.

Bij brief van 13 maart 2015 heeft de Provincie Willemsen-De Koning Taxiservices gesommeerd om uiterlijk 20 maart 2015 een bedrag van € 2.491.606,35 aan haar te betalen. Dit bedrag betreft de aan Willemsen-De Koning Taxiservices betaalde voorschotbedragen, vermeerderd met rente. Willemsen-De Koning Taxiservices heeft niet aan deze sommatie voldaan.

3 Het geschil in de hoofdzaak

in conventie

3.1.

De Provincie vordert dat de rechtbank bij uitvoerbaar bij voorraad te verklaren vonnis:

Willemsen-De Koning

I. veroordeelt tot betaling van een bedrag van € 1.080.092,99, te vermeerderen met de wettelijke rente ex artikel 6:119 BW, steeds te rekenen vanaf de dag waarop het betreffende deel van het voorschot door de Provincie is voldaan tot aan de dag der algehele voldoening,

II. veroordeelt tot betaling van een bedrag van € 1.350.000,00, te vermeerderen met de samengestelde rente overeenkomstig IBOR, te vermeerderen met een opslag van 1000 basispunten, althans de wettelijke rente ex artikel 6:119 BW, steeds te rekenen vanaf de datum waarop het betreffende deel van het voorschot door de Provincie is voldaan tot aan de dag der algehele voldoening,

III. veroordeelt tot betaling van een bedrag van € 608.372,33, te vermeerderen met 6% btw voor de opgelegde boetes ten aanzien van de (eisen omtrent) duurzaamheid en de beperkte inzet van de lagevloer minibus,

IV. primair veroordeelt tot betaling van de geleden en nog te lijden schade ten gevolge van de beslissing van Willemsen-De Koning om de verplichtingen uit de vervoersovereenkomsten in de periode 11 februari 2015 tot en met 30 juni 2015 blijvend niet meer na te komen, welk bedrag thans is begroot op (en voor zover nodig wordt gevorderd als voorschot op de toe te wijzen schadevergoeding) € 2.449.435,56, te vermeerderen met de wettelijke rente ex artikel 6:119 BW vanaf de dag van dit vonnis tot aan de dag der algehele voldoening, voor de geleden en nog te lijden schade ten gevolge van de beslissing van Willemsen-De Koning om de verplichtingen uit de vervoersovereenkomsten in de periode 11 februari 2015 tot en met 30 juni 2015 blijvend niet meer na te komen, althans subsidiair veroordeelt tot betaling van een bedrag, nader op te maken bij staat, voor de geleden en nog te lijden schade ten gevolge van de beslissing van Willemsen-De Koning om de verplichtingen uit de vervoersovereenkomsten in de periode 11 februari 2015 tot en met 30 juni 2015 blijvend niet meer na te komen,

Willemsen-De Koning Taxiservices

V. veroordeelt tot betaling van een bedrag van € 1.080.092,99, te vermeerderen met de

wettelijke rente ex artikel 6:119 BW, steeds te rekenen vanaf de dag waarop het betreffende deel van het voorschot door de Provincie is voldaan tot aan de dag der algehele voldoening,

VI. veroordeelt tot betaling van een bedrag van € 1.350.000,00, te vermeerderen met de wettelijke rente ex artikel 6:119 BW, steeds te rekenen vanaf de dag waarop het betreffende deel van het voorschot door Provincie is voldaan tot aan de dag der algehele voldoening,

met betrekking tot Willemsen-De Koning en Willemsen-De Koning Taxiservices

VII. bepaalt dat Willemsen-De Koning en Willemsen-De Koning Taxiservices hoofdelijk worden veroordeeld tot betaling van het onder I en V bedoelde bedrag, met de bepaling dat de een bevrijdend kan betalen voor de ander en met de bepaling dat het onder I en V bedoelde bedrag in totaal slechts eenmaal verschuldigd is,

VIII. bepaalt dat Willemsen-De Koning en Willemsen-De Koning Taxiservices hoofdelijk worden veroordeeld tot betaling van het onder II en VI bedoelde bedrag, voor zover dat bedrag niet meer beloopt dan € 1.350.000,00, te vermeerderen met de wettelijke rente ex artikel 6:119 BW, steeds te rekenen vanaf de dag waarop het betreffende deel van het voorschot door de Provincie is voldaan tot aan de dag der algehele voldoening, met de bepaling dat de een bevrijdend kan betalen voor de ander en met de bepaling dat het onder II en VI bedoelde bedrag in totaal slechts eenmaal verschuldigd is,

IX. Willemsen-De Koning en Willemsen-De Koning Taxiservices veroordeelt in de kosten van het geding, onder bepaling dat, ieder voor zover het hen aangaat, Willemsen-De Koning en Willemsen-De Koning Taxiservices de wettelijke rente ex artikel 6:119 BW over deze kosten verschuldigd zullen zijn wanneer zij deze kosten niet binnen twee weken na dit vonnis zullen hebben voldaan,

X. Willemsen-De Koning en Willemsen-De Koning Taxiservices veroordeelt in de nakosten, begroot op € 131,00 aan salaris advocaat, na betekening te vermeerderen met een bedrag van € 68,00 aan salaris advocaat en de explootkosten van betekening van dit vonnis, onder bepaling dat Willemsen-De Koning en Willemsen-De Koning Taxiservices, ieder voor zover het hen aangaat, de wettelijke rente ex artikel 6:119 BW over deze kosten verschuldigd zullen zijn wanneer zij deze kosten, voor zover het betreft het hiervoor bedoelde bedrag van € 131,00 niet binnen twee weken na dit vonnis en voor zover het betreft het genoemde bedrag van € 68.00,00 niet binnen twee weken na betekening van dit vonnis zullen hebben voldaan.

3.2.

De Provincie Gelderland legt samengevat het volgende aan haar vorderingen ten grondslag. Op grond van artikel 5.2 aanhef en onder a en artikel 8 lid 3 van de overbruggingsregeling dient Willemsen-De Koning de door de Provincie tot op dat moment betaalde voorschotbedragen (€ 1.080.092,99 en € 1.350.000,00) in één keer terug te betalen. Deze voorschotbedragen zijn feitelijk betaald aan Willemsen-De Koning Taxiservices zonder dat daaraan een ondertekende overeenkomst tussen de Provincie en Willemsen-De Koning Taxiservices ten grondslag ligt. Laatstgenoemde was niet bevoegd tot ontvangst van de voorschotten. De betreffende bedragen zijn derhalve zonder rechtsgrond aan Willemsen-De Koning Taxiservices voldaan en dienen door haar als onverschuldigd betaald te worden terugbetaald aan de Provincie.

Voorts heeft Willemsen-De Koning nagelaten om door haar verbeurde boetes tot een bedrag van € 608.372,33 aan de Provincie te betalen. Deze boetes heeft Willemsen-De Koning verbeurd omdat enerzijds niet is voldaan aan het percentage declarabele zones dat door Willemsen-De Koning dient te worden gereden met gebruikmaking van een duurzame brandstof en anderzijds niet is voldaan aan het percentage declarabele zones dat verreden dient te worden met een lagevloer minibus.

Ten slotte is Willemsen-De Koning aansprakelijk voor de geleden en nog te lijden schade ten gevolge van de beslissing van Willemsen-De Koning om de verplichtingen uit de vervoersovereenkomsten met ingang van 11 februari 2015 blijvend niet meer na te komen. Het niet nakomen van deze verplichtingen levert een toerekenbare tekortkoming op. De schade bestaat uit de (meer)kosten die de Provincie moet maken in verband met het noodzakelijk geworden alternatieve vervoer.

3.3.

Gedaagden voeren verweer. Op de stellingen van partijen zal de rechtbank hierna, voor zover van belang, nader ingaan.

in reconventie

3.4.

Willemsen-De Koning vordert dat de rechtbank bij uitvoerbaar bij voorraad te verklaren vonnis:

i. i) voor recht verklaart dat de Provincie tekort is geschoten in de nakoming van de vervoersovereenkomsten jegens Willemsen-De Koning en de Provincie uit dien hoofde veroordeelt tot betaling van de geleden en nog te lijden schade, tot op heden begroot op € 3.345.854,00, en voor zover nodig nader op te maken bij staat, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 25 november 2013 tot aan de dag der algehele voldoening,

ii) voor recht verklaart dat de Provincie onrechtmatig heeft gehandeld jegens Willemsen-De Koning en de Provincie uit dien hoofde veroordeelt tot betaling van de geleden en nog te lijden schade nader op te maken bij staat,

iii) de vervoersovereenkomsten met terugwerkende kracht vernietigt op grond van dwaling en de Provincie veroordeelt tot betaling van de werkelijke waarde van de door Willemsen-De Koning reeds geleverde prestaties ten bedrage van € 1.894.065,00, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 25 november 2013 tot aan de dag der algehele voldoening,

iv) voor recht verklaart dat uit de redelijk en billijkheid voortvloeit dat de Provincie Gelderland is gehouden de nadelige financiële gevolgen als gevolg van het tegenvallende vervoersvolume te neutraliseren,

v) voor recht verklaart dat de Provincie is gehouden tot het in overleg treden met Willemsen-De Koning op grond van de afspraken zoals vastgelegd in het bestek en de vervoersovereenkomsten nu zich een negatieve afwijking van meer dan 20% heeft voorgedaan,

vi) voor recht verklaart dat de boetes voor het overtreden van de duurzaamheidsverplichting onterecht zijn opgelegd en de Provincie veroordeelt tot betaling van € 23.088,00, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf de dag der verrekening tot aan de dag der algehele voldoening,

vii) voor recht verklaart dat de boetes voor het niet behalen van de servicegraad onterecht zijn opgelegd en de Provincie veroordeelt tot betaling van een bedrag van € 1.108.663,42, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf de dag der verrekening tot aan de dag der algehele voldoening,

viii) voor recht verklaart dat de boetes voor 644 gegrond verklaarde klachten onterecht zijn opgelegd en de Provincie veroordeelt tot betaling van een bedrag van € 64.400,00, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf de dag der verrekening tot aan de dag der algehele voldoening,

ix) de Provincie Gelderland veroordeelt in de kosten van dit geding, alsmede de nakosten, te vermeerderen met de wettelijke rente.

3.5.

Willemsen-De Koning legt samengevat het volgende aan haar vorderingen ten grondslag. De geprognosticeerde vervoersvolumes maken onderdeel uit van het bestek en het bestek is integraal onderdeel van de vervoersovereenkomsten. Nu de door de Provincie verstrekte prognoses achterblijven bij de realisatie van de prognoses is sprake van een toerekenbare tekortkoming in de nakoming van de vervoersovereenkomsten aan de zijde van de verstrekker van de prognoses, de Provincie. Voorts heeft de Provincie onrechtmatig gehandeld jegens Willemsen-De Koning nu zij wist, dan wel behoorde te weten, dat de door haar verstrekte prognoses ernstige fouten bevatten, waarmee zij bij het aangaan van de vervoersovereenkomsten heeft gehandeld in strijd met hetgeen in het maatschappelijk verkeer betamelijk is, alsmede in strijd met de op haar wettelijk rustende plicht als publiekrechtelijk orgaan om zorgvuldig te handelen. Ten slotte dient het verstrekken van onjuiste prognoses te leiden tot een verplichting voor de Provincie om op grond van artikel 6:248 lid 1 BW de financiële gevolgen van de negatieve afwijking ten opzichte van de prognoses te neutraliseren. Subsidiair komen de vervoersovereenkomsten in aanmerking voor vernietiging op grond van dwaling dan wel wederzijdse dwaling ex artikel 6:228 lid 1 BW. Uiterst subsidiair is de Provincie gehouden om met Willemsen-De Koning in overleg te treden over de wijze waarop Willemsen-De Koning financieel wordt gecompenseerd voor de afwijking van het vervoersvolume van meer dan 20% voor wat betreft het perceel Rivierenland.

Willemsen-De Koning begroot haar schade op een bedrag van € 3.345.854,00 welk bedrag bestaat uit € 1.894.065,00 aan structurele schade (het verschil tussen het zonetarief waarvoor Willemsen-De Koning zou hebben ingeschreven indien zij bekend was geweest met de lagere vervoersvolumes en het geoffreerde zonetarief, vermenigvuldigd met de daadwerkelijk gerealiseerde volumes) en uit € 1.451.789,00 aan incidentele schade (de kosten die Willemsen-De Koning heeft gemaakt voor overtollig personeel en leasekosten voor overtollige voertuigen).

Voorts heeft de Provincie volgens Willemsen-De Koning ten onrechte boetes opgelegd met betrekking tot duurzaamheid, inzet lagevloer minibus, servicegraad en klachten. Deze zijn onverschuldigd betaald. Ook heeft de Provincie in dit verband ten onrechte een bedrag van

€ 64.400,00 ingehouden op de aan Willemsen-De Koning verschuldigde bedragen.

3.6.

De Provincie voert verweer. Op de stellingen van partijen zal de rechtbank hierna, voor zover van belang, nader ingaan.

4 De beoordeling in de hoofdzaak

in conventie

Het verweer in het algemeen

4.1.

Willemsen-De Koning en Willemsen-De Koning Taxiservices stellen voorop dat de Provincie jegens hen schadeveroorzakend heeft gehandeld. Dit is tevens de belangrijkste grondslag voor de vorderingen van Willemsen-De Koning in reconventie. Ditzelfde betoog is echter door haar eerder gevoerd, met enkele zuiver door tijdsverloop meegebrachte varianten. Het heeft geleid tot de overbruggingsregeling, maar ook tot de procedure waarnaar in de overbruggingsregeling verwezen wordt en die thans in hoger beroep aanhangig is.

4.2.

De rechtbank is van oordeel dat voor zover het debat dat thans door het hier bedoelde verweer in conventie wordt geopend, het bij het hof voorliggende debat overlapt, het gesloten stelsel van rechtsmiddelen en de eisen van een goede procesorde eraan in de weg staan dat de rechtbank de in dit kader door Willemsen-De Koning ingenomen stellingen behandelt. Het zou immers leiden tot de kans op van elkaar afwijkende en onverenigbare rechterlijke oordelen over dezelfde materie tussen dezelfde partijen, maar ook leiden tot herhaalde behandeling van hetzelfde geschil in dezelfde instantie.

4.3.

Anders dan Willemsen-De Koning betoogt is het niet zo dat de Provincie door de nu voorliggende zaak te entameren, haar dwingt opnieuw naar voren te brengen wat ook in de onder 4.1 bedoelde procedure aan de orde is. Die procedure heeft immers als achtergrond de nakoming van de oorspronkelijke, onder 2.1 bedoelde overeenkomsten terwijl het desbetreffende geschil al liep ten tijde van de totstandkoming van de overbruggingsregeling, terwijl de nu voorliggende procedure haar basis vindt in de verplichtingen die in de overbruggingsregeling zelf zijn neergelegd, naast de bijzondere, hierna onder 4.14 en volgende te behandelen onderwerpen die niet in de procedure die thans in hoger beroep aanhangig is aan de orde zijn.

4.4.

Wat Willemsen-De Koning Taxicentrales betreft gaat het onder 4.1 bedoelde verweer niet op omdat zij noch bij de oorspronkelijke vervoersovereenkomsten noch bij de overbruggingsregeling partij was – zij was uitsluitend betaaladres voor de hierna onder 4.5 en volgende te behandelen betalingen door de Provincie – waardoor zij geen grond heeft zich tegenover de Provincie op enige tekortkoming in de nakoming van contractuele verplichtingen te beroepen. Het feit dat zij uitsluitend betaaladres in de zojuist bedoelde situaties was, brengt tevens mee dat de Provincie tegenover haar niet onrechtmatig heeft gehandeld nu gesteld noch gebleken is dat de Provincie gehandeld heeft in strijd met de zorgvuldigheid die jegens Willemsen-De Koning Taxiservices als betaaladres paste. Op de door haar verzonden facturen gaat de rechtbank onder 4.11 nader in.

De vordering tot betaling van € 1.080.092,99 met rente

4.5.

De Provincie vordert van Willemsen-De Koning en Willemsen-De Koning Taxiservices betaling van € 1.080.092,99. Dit is het bedrag dat is genoemd in artikel 5 lid 2 aanhef en onder a en in artikel 8 lid 3 van de overbruggingsregeling. De uitsluitend formele voorwaarden waaronder terugbetaling van dit bedrag aan de Provincie zou plaatsvinden op grond van de overbruggingsregeling, zijn vervuld: de rechtbank heeft in eerste aanleg afwijzend beslist op de vordering van Willemsen-De Koning, de Provincie kon ingevolge artikel 8 lid 1 van de overbruggingsregeling tot beëindiging van de overbruggingsregeling overgaan en deze beëindiging leidde tot de in artikel 8 lid 3 ervan genoemde verplichting tot terugbetaling.

4.6.

Hiermee ligt op Willemsen-De Koning als wederpartij van de Provincie bij de overbruggingsregeling, de verplichting om tot deze terugbetaling over te gaan binnen veertien dagen na de beëindiging die plaatsvond bij brief van 13 februari 2015. Tegen deze verplichting als zodanig is geen verweer gevoerd. De rechtbank zal Willemsen-De Koning tot betaling van € 1.080.092,99 met rente zoals in artikel 5 lid 2 onder a jo. artikel 8 lid 3 van de overbruggingsregeling bedoeld, veroordelen.

4.7.

De Provincie vordert ook tegenover Willemsen-De Koning Taxiservices veroordeling tot betaling van € 1.080.092,99. Willemsen-De Koning Taxiservices was geen partij bij de overbruggingsregeling – dat was immers Willemsen-De Koning Taxiservice Gelderland – maar de Provincie heeft de op grond van de overeenkomsten verschuldigde voorschotbedragen op haar rekening betaald. Daarmee fungeerde zij als betaaladres in de verhouding tussen de Provincie en Willemsen-De Koning, maar heeft Willemsen-De Koning Taxiservices noch voor zichzelf geïnd noch voor zichzelf ontvangen, zodat de vordering tegenover haar moet worden afgewezen.

De vordering tot betaling van € 1.350.000,00

4.8.

De Provincie vordert tegenover beide partijen veroordeling tot betaling van € 1.350.000,00. De basis hiervoor ligt in artikel 3 lid 2 tot en met 5 van de overbruggingsregeling, waarin de betaling van voorschotbedragen door de Provincie voorzien is, gelezen in combinatie met artikel 5 lid 2 en 8 lid 1 van de overbruggingsregeling, die voorzien in terugbetaling aan de Provincie onder inmiddels vervulde voorwaarden.

4.9.

Voor de verplichting tot terugbetaling van € 1.350.000,00 geldt in de verhouding tussen de Provincie en Willemsen-De Koning dan ook hetzelfde als onder 4.6 is overwogen voor het bedrag van € 1.080.092,99 met rente.

4.10.

De verplichting tot betaling van de voorschotten van € 225.000,00 die in artikel 3 lid 2 tot en met 5 van de overbruggingsregeling is opgenomen, houdt in dat de Provincie de maandelijkse betalingen doet aan ‘Taxiservice’. De achtergrond van de betaling aan deze partij bij de overbruggingsregeling was dat hiermee bereikt werd dat het vervoer waarom het ging metterdaad gefinancierd kon worden. ‘Taxiservice’ in de overbruggingsregeling is Taxiservice Gelderland, die partij bij de overbruggingsregeling is.

4.11.

Ter zake van de maandelijkse betalingen van € 225.000,00 heeft echter de huidige procespartij Willemsen-De Koning Taxiservices facturen aan de Provincie gestuurd. Hiervoor bestond geen rechtsgrond. Zij was immers noch partij bij de overbruggingsregeling, noch daarbij of op een andere wijze als betaaladres aangewezen tussen de partijen bij die overeenkomst. Dit betekent dat de betalingen aan haar onverschuldigd plaatsvonden, zodat de Provincie deze thans kan terugvorderen.

4.12.

Op grond van het voorgaande zal de rechtbank ook Willemsen-De Koning Taxicentrales veroordelen € 1.350.000,00 aan de Provincie te betalen. De hierbij verschuldigde rente is, nu het gaat om een vordering uit onverschuldigde betaling, de wettelijke rente, steeds te berekenen vanaf de data van de door de Provincie betaalde termijnbedragen.

4.13.

De veroordeling tot betaling van rente zal een hoofdelijke zijn. Volledigheidshalve wijst de rechtbank erop dat dit niet betekent dat Willemsen-De Koning en Willemsen-De Koning Taxiservices dezelfde rente moeten betalen - voor hen gelden immers verschillende renteberekeningen - maar uitsluitend dat indien en voor zover de één rente betaalt, ook de ander daardoor zal zijn bevrijd.

De vordering tot betaling van € 608.372,33

4.14.

De Provincie vordert voorts € 608.372,33 plus 6% btw voor het niet halen van de duurzaamheidseisen en de beperkte inzet van de lagevloer minibus. Zij heeft hiervoor op 17 februari 2015 een factuur aan Willemsen-De Koning gezonden. Het gaat hierbij om opgelegde, maar tot 13 februari 2015 nog niet geïnde boetes over de periode tot en met december 2014. Dat het hier uitsluitend om boetes gaat in verband met de duurzaamheidseisen en de beperkte inzet van de lagevloer minibus – en niet om de servicegraad en de klachtbehandeling – blijkt niet uit de factuur van 17 februari 2015, maar dit wordt ook niet door Willemsen-De Koning betwist.

4.15.

De Provincie stelt dat de verschuldigdheid van de boetes vast staat op grond van het vonnis van 17 december 2014. In dat vonnis wordt onder 4.35 en 4.42 overwogen dat de vordering tot terugbetaling van de door Willemsen-De Koning reeds betaalde boetes zal worden afgewezen (volgens rechtsoverweging 4.30 van dat vonnis gaat het om € 241.035,10 in verband met duurzaamheid en € 131.141,21 voor de lagevloer minibus) en dat het gevorderde verbod tot het opleggen van verdere boetes wordt afgewezen.

4.16.

Willemsen-De Koning stelt dat ter zake van duurzaamheid in de periode januari 2014 – februari 2015 voor € 452.155,00 aan boetes is opgelegd. Daarvan is € 23.088,00 aan boetes, verbeurd in januari/februari 2015, op de aan Willemsen-De Koning uit te keren vervoersvergoeding ingehouden. Terecht wordt dit bedrag dan ook niet door Provincie gevorderd; het gevorderde boetebedrag betreft immers de periode tot december 2014. Het gaat daarom om € 429.067,00 (in de conclusie van antwoord staat abusievelijk € 429.076,00). Willemsen-De Koning voert niet als verweer aan dat zij dit bedrag zou hebben betaald. Wél wordt door haar in reconventie terugbetaling van € 23.088,00 gevorderd.

4.17.

Willemsen-De Koning stelt dat in verband met de lagevloer minibus € 80.832,00 en € 87.235,00 aan boetes is opgelegd. Ook hiervan stelt zij niet dat zij deze al zou hebben betaald.

4.18.

Het totaal aan boetes die ter zake van duurzaamheid en lagevloer minibus zijn opgelegd en niet geïnd, is gezien het voorgaande € 597.143,00 (€ 429.076,00 + € 80.832,00 + € 87.235,00). De Provincie gaat niet in op het verschil tussen dit bedrag en het door haar gevorderde bedrag. In reconventie gaat het overigens alleen om de door Willemsen-De Koning betaalde boetes. Dit zijn de hiervoor genoemde € 23.088,00 en de boetes voor servicegraad en klachten. Daarin gaat het dus niet over de nog niet betaalde boetes die in conventie worden gevorderd.

4.19.

In het vonnis van 17 februari 2014 is tussen de Provincie en Willemsen-De Koning beslist over de verschuldigdheid van de boetes. Het gaat nu om dezelfde boetes. Als de rechtbank thans opnieuw een beslissing tussen dezelfde partijen zou nemen over hetzelfde onderwerp, zou dit in strijd komen met het gesloten systeem van rechtsmiddelen en de daarmee wat dit betreft samenhangende eisen van een goede procesorde.

4.20.

De hoogte van de boetes is niet in discussie. De Provincie vordert € 608.372,33. Willemsen-De Koning heeft de hoogte van dit bedrag niet bestreden. Weliswaar geeft Willlemsen-De Koning een aantal andere bedragen waarvan de som ongeveer € 11.000,00 lager is dan gevorderd, maar dat is haar kennelijk zelf niet opgevallen. Willemsen-De Koning heeft niet zelf een optelling van die andere bedragen gemaakt. Zij heeft de bedragen ook niet genoemd als onderbouwing van een stelling dat het bedrag van

€ 608.372,33 niet zou kloppen.

4.21.

Het voorgaande leidt ertoe dat de vordering van de Provincie met betrekking tot de boetes zal worden toegewezen. Zoals onder 4.19 is overwogen wordt de verschuldigdheid van de boetes niet meer inhoudelijk beoordeeld terwijl de hoogte ervan niet door Willemsen-De Koning is bestreden.

De vordering tot schadevergoeding

4.22.

Willemsen-De Koning heeft ondanks het bij kort gedingvonnis van 11 februari 2015 gegeven bevel en in weerwil van de vervoersovereenkomsten, met ingang van 11 februari 2015 het vervoer in de regio’s Rivierenland, De Vallei, Achterhoek en Stedendriehoek gestaakt. Aldus is Willemsen-De Koning haar verplichtingen uit de vervoersovereenkomsten niet meer nagekomen, zodat sprake is van een tekortkoming, welke tekortkoming aan Willemsen-De Koning kan worden toegerekend. De Provincie heeft de mededelingen van Willemsen-De Koning, dat zij het vervoer in de vier regio’s zou staken totdat de Provincie had ingestemd met maandelijkse bevoorschotting en een betalingsregeling die voldeed aan de door Willemsen-De Koning gestelde eisen, mogen opvatten als een mededeling dat zij blijvend tekort zou schieten. De Provincie was dan ook gerechtigd de vervoersovereenkomsten te ontbinden, hetgeen zij bij brief van 13 februari 2015 met onmiddellijke ingang heeft gedaan. Willemsen-De Koning is gehouden de als gevolg van haar tekortkoming door de Provincie geleden en nog te lijden schade te vergoeden. Het betreft onder meer de meerkosten die de Provincie heeft moeten maken in verband met het inzetten van alternatief vervoer in de vier regio’s in de periode 11 februari 2015 tot en met 30 juni 2015. De Provincie heeft haar schade begroot op € 2.449.435,56. Willemsen-De Koning heeft verweer gevoerd tegen de hoogte van het door de Provincie gevorderde schadebedrag.

4.23.

De rechtbank overweegt dat voldoende aannemelijk is dat de Provincie schade heeft geleden als gevolg van het staken van het vervoer door Willemsen-De Koning, maar dat het door de Provincie als productie 20 bij dagvaarding overgelegde overzicht slechts een globale schatting van volumes betreft, waarbij verder geen stuk ter onderbouwing is overgelegd, zodat van de juistheid van dat overzicht en het aldus begrote bedrag niet zonder nader onderzoek kan worden uitgegaan. Nu de hoogte van de door de Provincie geleden en nog te lijden schade niet inzichtelijk is, ziet de rechtbank geen aanleiding voor een veroordeling van Willemsen-De Koning tot betaling van een voorschot op de schadevergoeding. De subsidiaire vordering van de Provincie onder 3.1 sub IV zal worden toegewezen en de zaak zal worden verwezen naar de schadestaatprocedure.

De proceskosten

4.24.

Willemsen-De Koning zal als de in het ongelijk gestelde partij in de procedure voor zover tegen haar gevoerd, in de proceskosten worden veroordeeld. De kosten aan de zijde van Provincie worden begroot op:

- dagvaarding € 105,78

- griffierecht € 3.864,00

- salaris advocaat € 6.422,00 (2 punten × tarief € 3.211,00)

Totaal € 10.391,78

4.25.

De gevorderde veroordeling in de nakosten is in het kader van deze procedure jegens Willemsen-De Koning slechts toewijsbaar voor zover deze kosten op dit moment reeds kunnen worden begroot. De nakosten zullen dan ook worden toegewezen op de wijze zoals in de beslissing vermeld.

4.26.

Aangezien één van de twee vorderingen van de Provincie jegens Willemsen-De Koning Taxiservices wordt afgewezen en elk van partijen derhalve als op enig punt in het ongelijk gesteld is te beschouwen, zullen de proceskosten tussen hen worden gecompenseerd op de hierna te vermelden wijze.

4.27.

Anders dan Willemsen-De Koning heeft verzocht, is er naar het oordeel van de rechtbank geen aanleiding de hierna in het dictum op te nemen veroordelingen niet uitvoerbaar bij voorraad te verklaren.

in reconventie

4.28.

De rechtbank neemt over wat zij in conventie naar aanleiding van de boetes heeft overwogen. Overweging 4.21 leidt tot de conclusie dat het in reconventie met betrekking tot de boetes gevorderde (de vorderingen zoals opgenomen onder 3.4 met nummers vi, vii en viii) moet worden afgewezen.

4.29.

Voorts geldt het volgende.

Willemsen-De Koning stelt voorop dat de Provincie jegens haar schadeveroorzakend heeft gehandeld. Hetzelfde betoog als zij in dit kader voert, is echter door haar eerder gevoerd, met enkele zuiver door tijdsverloop meegebrachte varianten. Het heeft geleid tot de overbruggingsregeling, maar ook tot de procedure waarnaar in de overbruggingsregeling verwezen wordt en die thans in hoger beroep aanhangig is.

4.30.

De rechtbank is van oordeel dat voor zover het debat dat thans door het hier bedoelde betoog in reconventie wordt geopend, het bij het hof voorliggende debat overlapt, het gesloten stelsel van rechtsmiddelen en de eisen van een goede procesorde eraan in de weg staan dat de rechtbank de in dit kader door Willemsen-De Koning ingenomen stellingen behandelt. Het zou immers leiden tot de kans op van elkaar afwijkende en onverenigbare rechterlijke oordelen over dezelfde materie tussen dezelfde partijen, maar ook leiden tot herhaalde behandeling van hetzelfde geschil in dezelfde instantie.

4.31.

Dit leidt reeds tot de conclusie dat alle overige vorderingen van Willemsen-De Koning moeten worden afgewezen.

4.32.

Willemsen-De Koning zal als de in het ongelijk gestelde partij in de proceskosten worden veroordeeld. De kosten aan de zijde van de Provincie worden begroot op € 3.211,00 aan salaris advocaat (2 punten x factor 0,5 x tarief € 3.211,00).

4.33.

De gevorderde veroordeling in de nakosten is in het kader van deze procedure slechts toewijsbaar voor zover deze kosten op dit moment reeds kunnen worden begroot. De nakosten zullen dan ook worden toegewezen op de wijze zoals in de beslissing vermeld.

in het incident

4.34.

Willemsen-De Koning heeft gevorderd dat de Provincie wordt veroordeeld om afschriften van de volgende bescheiden aan Willemsen-De Koning te verstrekken:

  • -

    Rittenbakken met betrekking tot de jaren 2008, 2009, 2010 en de maanden november en december 2011 en/of ruwe gegevens daarvan,

  • -

    Rittenbakken met betrekking tot de maanden februari tot en met juni 2015 en/of de ruwe gegevens daarvan,

  • -

    Vervoersovereenkomsten gesloten met De Vier Gewesten B.V. (De Vallei en Rivierenland), Connexxion Taxiservice B.V. (Stedendriehoek) en Noot B.V. (Achterhoek), voor het WMO- en OV-vervoer over de periode van februari tot en met juni 2015.

4.35.

Bij vonnis in incident van 16 december 2015 is reeds overwogen (zie 2.5 van dat vonnis) dat voor zover de incidentele vordering van Willemsen-De Koning ziet op het verstrekken van de vervoersovereenkomsten, deze zal worden afgewezen, nu de Provincie die vervoersovereenkomsten als productie 26 heeft overgelegd. Iedere verdere beslissing is aangehouden.

4.36.

Thans is de rechtbank van oordeel dat ook met betrekking tot de rittenbakken en/of ruwe gegevens daarvan de incidentele vordering van Willemsen-De Koning moet worden afgewezen. Gelet op hetgeen hiervoor onder 4.1, 4.2, 4.29 en 4.30 is overwogen, welke overwegingen de rechtbank hier voor zover nodig overneemt, heeft Willemsen-De Koning geen rechtmatig belang bij verstrekking van die gegevens.

4.37.

Willemsen-De Koning zal als de in het ongelijk gestelde partij worden veroordeeld in de kosten van het incident. Deze kosten worden aan de zijde van de Provincie begroot op

€ 904,00 (2 punten x tarief € 452,00).

5 De beslissing

De rechtbank

in het incident

5.1.

wijst het gevorderde af,

5.2.

veroordeelt Willemsen-De Koning in de kosten van het incident, aan de zijde van de Provincie tot op heden begroot op € 904,00,

5.3.

verklaart deze proceskostenveroordeling uitvoerbaar bij voorraad,

in conventie

5.4.

veroordeelt Willemsen-De Koning om aan de Provincie te betalen een bedrag van € 1.080.092,99 (één miljoen tachtig duizendtweeënnegentig euro en negenennegentig eurocent), vermeerderd met de wettelijke rente als bedoeld in art. 6:119 BW, steeds te rekenen vanaf de dag waarop het betreffende deel van het voorschot door de Provincie is voldaan en telkens tot aan de dag der algehele voldoening,

5.5.

veroordeelt Willemsen-De Koning en Willemsen-De Koning Taxiservices hoofdelijk, zodat indien en voor zover de één betaalt, ook de ander zal zijn bevrijd, om aan de Provincie te betalen een bedrag van € 1.350.000,00 (één miljoen driehonderdvijftig duizend euro), vermeerderd met:

- de samengestelde rente overeenkomstig IBOR te vermeerderen met een opslag van 1000 basispunten voor zover het Willemsen-De Koning betreft, en

- de wettelijke rente ex artikel 6:119 BW voor zover het Willemsen-De Koning Taxiservices betreft,

steeds te rekenen vanaf de datum waarop het betreffende deel van het voorschot door de Provincie is voldaan tot aan de dag der algehele voldoening,

5.6.

veroordeelt Willemsen-De Koning tot betaling van een bedrag van € 608.372,33 (zeshonderdacht duizend driehonderdtweeënzeventig euro en drieëndertig eurocent), vermeerderd met 6% btw voor de opgelegde boetes ten aanzien van de (eisen omtrent) duurzaamheid en de beperkte inzet van de lagevloer minibus,

5.7.

veroordeelt Willemsen-De Koning tot betaling van een bedrag, nader op te maken bij staat, voor de geleden en nog te lijden schade ten gevolge van de beslissing van Willemsen-De Koning om de verplichtingen uit de vervoersovereenkomsten in de periode 11 februari 2015 tot en met 30 juni 2015 blijvend niet meer na te komen,

5.8.

veroordeelt Willemsen-De Koning in de proceskosten, aan de zijde van de Provincie tot op heden begroot op € 10.391,78, te vermeerderen met de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW over dit bedrag met ingang van de veertiende dag na betekening van dit vonnis tot de dag van volledige betaling,

5.9.

compenseert de kosten van deze procedure tussen de Provincie en Willemsen-De Koning Taxiservices, in die zin dat iedere partij de eigen kosten draagt,

5.10.

wijst het meer of anders gevorderde af,

in reconventie

5.11.

wijst de vorderingen af,

5.12.

veroordeelt Willemsen-De Koning in de proceskosten, aan de zijde van de Provincie tot op heden begroot op € 3.211,00,

in conventie en in reconventie

5.13.

veroordeelt Willemsen-De Koning in de na dit vonnis ontstane kosten, begroot op € 205,00 aan salaris advocaat, te vermeerderen, onder de voorwaarde dat Willemsen-De Koning niet binnen 14 dagen na aanschrijving aan het vonnis heeft voldaan en er vervolgens betekening van de uitspraak heeft plaatsgevonden, met een bedrag van € 68,00 aan salaris advocaat en de explootkosten van betekening van de uitspraak, en te vermeerderen met de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW over de nakosten met ingang van veertien dagen na de betekening van dit vonnis tot aan de voldoening,

5.14.

verklaart dit vonnis met betrekking tot 5.4, 5.5, 5.6, 5.7, 5.8, 5.12 en 5.13 uitvoerbaar bij voorraad.

Dit vonnis is gewezen door mr. J.D.A. den Tonkelaar, mr. J.R. Veerman en mr. K. van Vlimmeren-van Ommen en in het openbaar uitgesproken op 3 augustus 2016.