Feedback

Zoekresultaat - inzien document

ECLI:NL:RBDHA:2018:8949

Instantie
Rechtbank Den Haag
Datum uitspraak
25-07-2018
Datum publicatie
26-07-2018
Zaaknummer
AWB 17/14065
Rechtsgebieden
Vreemdelingenrecht
Bijzondere kenmerken
Voorlopige voorziening
Inhoudsindicatie

afwijzing vovo hangende bezwaar Turkse zelfstandige

Vindplaatsen
Rechtspraak.nl
Verrijkte uitspraak

Uitspraak

RECHTBANK DEN HAAG

Zittingsplaats Amsterdam

Bestuursrecht

zaaknummer: AWB 17/14065

V-nummer: [nummer]

uitspraak van de voorzieningenrechter van 25 juli 2018 in de zaak tussen

[verzoeker] ,

geboren op [geboortedatum], van Turkse nationaliteit, verzoeker,

(gemachtigde: mr. B. Aydin)

en

de staatssecretaris van Veiligheid en Justitie, verweerder,

(gemachtigde: A. Bondarev)

Procesverloop

Bij besluit van 1 augustus 2017 heeft verweerder de aanvraag van verzoeker om verlening van een verblijfsvergunning met als doel “arbeid als zelfstandige afgewezen. Bij bezwaarschrift van 29 augustus 2017 heeft verzoeker bezwaar gemaakt tegen dit besluit.

Bij brief van diezelfde datum heeft verzoeker verzocht een voorlopige voorziening te treffen die ertoe strekt zijn uitzetting te verbieden totdat op het bezwaar is beslist. Verweerder heeft een verweerschrift ingediend.

De voorzieningenrechter heeft het verzoek op de zitting behandeld van 19 juli 2018.

Verzoeker is verschenen, bijgestaan door zijn gemachtigde. Als tolk in de Turkse taal was aanwezig de heer E. Taskin. Verweerder is niet verschenen.

Overwegingen

1. Op 17 maart 2017 heeft verzoeker een aanvraag voor een verblijfsvergunning ingediend met als doel “arbeid als zelfstandige” bij [klussenbedrijf]. Bij de aanvraag heeft verzoeker een uittreksel van het handelsregister van de Kamer van Koophandel en een ondernemingsplan van 21 maart 2017, opgesteld door Taflan Administratie & Consultancy, overgelegd.

2. Verweerder heeft de aanvraag afgewezen, omdat verzoeker niet in het bezit is van een mvv1 en niet in aanmerking komt voor vrijstelling van het mvv-vereiste op grond van artikel 3.71, tweede lid, aanhef en onder e, van het Vreemdelingenbesluit 2000. De door verzoeker overgelegde stukken geven geen aanleiding om de aanvraag voor advies aan de RVO2 voor te leggen. Kort weergegeven ontbreekt in het ondernemingsplan een op verzoekers bedrijf toegespitste en met cijfers onderbouwde markt- en concurrentieanalyse. Daarnaast ontbreken gedetailleerde intentieverklaringen en overeenkomsten van opdracht. Verzoeker voldoet dus niet aan het documentatievereiste.

3. In het verweerschrift stelt verweerder zich op het standpunt dat de in bezwaar overgelegde financiële stukken en certificaten en getuigschriften het ondernemingsplan niet onderbouwen en de constateringen in het primaire besluit ten aanzien van de markt- en concurrentieanalyse niet wegnemen.

Beoordeling voorzieningenrechter

4. De voorzieningenrechter volgt verzoeker niet in zijn betoog dat het niet aan verweerder is om een inhoudelijk oordeel te geven over het ondernemingsplan en dat het aan de deskundigen van de RVO is om de zaak inhoudelijk te beoordelen. De beoordeling van verweerder gaat uitsluitend over de vraag of de aanvraag voldoende is onderbouwd en is geen inhoudelijke toets aan het criterium ‘wezenlijk Nederlands belang’. Verder is voor de beoordeling van de vraag of de aanvraag voldoende is onderbouwd, anders dan voor een inhoudelijke toets aan het criterium ‘wezenlijk Nederlands belang’, geen specifieke deskundigheid vereist.

5. Verzoeker betoogt verder dat het huidige strikte toelatingsbeleid voor Turkse ondernemers waarbij vrijwel geen enkele aanvraag van een Turkse zelfstandige ondernemer meer wordt voorgelegd aan de minister van Economische zaken, een aanscherping is van het toelatingsbeleid van Turkse zelfstandigen die ongeoorloofd is en in strijd met de zogeheten standstill-bepaling van het Turks Associatierecht. Dit betoog slaagt niet. Nog los van het feit dat verzoeker zijn betoog dat vrijwel geen enkele aanvraag van een Turkse zelfstandige ondernemer ter advisering wordt voorgelegd niet heeft onderbouwd, heeft de Afdeling3 in haar uitspraken van 29 september 2010 en van 13 november 2012 afdoende antwoorden gegeven op de door eiser opgeworpen rechtsvragen.4

6. De voorzieningenrechter is verder van oordeel dat verweerder in het primaire besluit voldoende deugdelijk gemotiveerd heeft dat in het door verzoeker overgelegde ondernemingsplan een gedegen markt- en concurrentieanalyse ontbreekt. De markt- en concurrentieanalyse biedt geen inzicht in de behoefte aan de activiteiten van verzoekers onderneming en verduidelijkt niet op welke relevante onderdelen verzoekers onderneming zich onderscheidt van de concurrentie. Dat verzoeker in bezwaar recente financiële stukken heeft overgelegd, doet niet af aan dat oordeel. Immers, de Afdeling heeft bij uitspraak van

23 april 20185 al geoordeeld dat het feit dat de vreemdeling financiële gegevens heeft overgelegd, niet betekent dat verweerder bij de door hem te beantwoorden vraag of de aanvraag voor advies wordt voorgelegd aan de RvO ten onrechte doorslaggevende betekenis heeft toegekend aan het ontbreken van een toereikende markt- en concurrentieanalyse toegespitst op het eigen product of de eigen dienst in het ondernemingsplan. Dat, zoals op de zitting is aangevoerd, het in die zaak bij de Afdeling ging om een kapperszaak en dat er nog drie vergelijkbare zaken bij de Afdeling lopen over de bouwbranche, is voor de voorzieningenrechter geen aanleiding om in het geval van verzoeker niet uit te gaan van het oordeel van de Afdeling in de uitspraak van 23 april 2018.

Conclusie

7. De voorzieningenrechter komt tot de slotsom dat het bezwaar geen redelijke kans van slagen heeft. Er is daarom geen aanleiding om een voorlopige voorziening te treffen. De voorzieningenrechter wijst daarom het verzoek af. De voorzieningenrechter ziet geen aanleiding om toepassing te geven aan artikel 78 van de Vreemdelingenwet 2000, omdat de voorzieningenrechter, zoals op de zitting is besproken, de gemachtigde van verzoeker in de gelegenheid wil stellen om door te procederen en zo een oordeel van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State te krijgen over zijn principiële gronden, zie onder meer rechtsoverwegingen 4 en 5.

8. Voor een proceskostenveroordeling en vergoeding van griffierecht is geen aanleiding.

Beslissing

De voorzieningenrechter wijst het verzoek af.

Deze uitspraak is gedaan door mr. A.C. Loman, voorzieningenrechter, in aanwezigheid van mr. N. Vreede, griffier. De beslissing is in het openbaar uitgesproken op 25 juli 2018.

griffier, voorzieningenrechter,

Afschrift verzonden aan partijen op:

Conc.: NV

D: C
VK

Tegen deze uitspraak staat geen hoger beroep open.

1 Machtiging tot voorlopig verblijf.

2 Rijksdienst voor Ondernemend Nederland.

3 Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State.

4 ECLI:NL:RVS:2010:BN9181 en ECLI:NL:RVS:2012:BY3376.

5 ECLI:NL:RVS:2018:1326.