Feedback

Zoekresultaat - inzien document

ECLI:NL:RBBRE:2012:BX9849

Instantie
Rechtbank Breda
Datum uitspraak
26-09-2012
Datum publicatie
11-10-2012
Zaaknummer
723772 cv 12-4963
Rechtsgebieden
Civiel recht
Bijzondere kenmerken
Eerste aanleg - enkelvoudig
Inhoudsindicatie

Werkgever komt geen beroep toe op eenzijdig wijzigingsbeding in de arbeidsovereenkomst om de arbeidsduur van werkneemster terug te brengen van 26 uur per week naar 20 uur per week. Geen zwaarwichtig belang. Bovendien is het beroep op het beding in strijd met het gesloten stelsel van het ontslagrecht. Toepassing van het wijzigingsbeding op de arbeidsduur komt immers feitelijk neer op een gedeeltelijk ontslag, hetgeen redelijkerwijs niet te verenigen is met de in Nederland aan de werknemer toekomende ontslagbescherming die een werkgever verplicht om bij een voorgenomen (gedeeltelijk) ontslag van een werknemer voorafgaande toestemming te vragen aan het UWV Werkbedrijf of via een ontbindingsprocedure de kantonrechter om (gedeeltelijke) ontbinding van de arbeidsovereenkomst te verzoeken.

Vindplaatsen
Rechtspraak.nl
RAR 2013/8
Prg. 2012/316
AR-Updates.nl 2012-0916
Verrijkte uitspraak

Uitspraak

RECHTBANK BREDA

Team kanton Tilburg

zaak/rolnr.: 723772-CV-12-4963

vonnis van 26 september 2012

inzake

[eiseres],

wonende te [woonplaats],

eiseres,

gemachtigde: mr. P.J. van der Meulen, advocaat te Tilburg,

procederend krachtens een aan haar op 29 maart 2012 verleende toevoeging,

tegen

de besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid

Basiq Dental B.V.,

gevestigd en kantoorhoudende te 5061 KC Oisterwijk, Industrielaan 2,

gedaagde,

gemachtigde: dhr. B. van Eijndhoven, bestuurder.

Partijen zullen hierna door de kantonrechter [eiseres] en Basiq Dental worden genoemd.

1. Het verdere verloop van de procedure

Het verdere verloop van de procedure blijkt uit de volgende stukken:

a. het tussenvonnis van 11 juli 2012;

b. de aantekeningen van de griffier van de comparitie van partijen van 24 augustus 2012.

Hierna is vonnis bepaald.

2. Het geschil

2.1 [eiseres] heeft bij vonnis, uitvoerbaar bij voorraad, gevorderd voor recht te verklaren dat de eenzijdige vermindering van het aantal uren van 26 naar 20 uur per week door Basiq Dental in strijd is met de uitgangspunten van goed werkgeverschap, althans in strijd met de redelijkheid en dat partijen een arbeidsovereenkomst van 26 uur per week zijn overeengekomen, alsmede Basiq Dental te veroordelen tot betaling van:

a) het brutoloon van € 1.746,- per maand c.a. vanaf 1 januari 2012 tot het tijdstip waarop de tussen partijen gesloten arbeidsovereenkomst rechtsgeldig is geëindigd, onder aftrek van de betalingen die reeds door Basiq Dental zijn verricht;

b) de wettelijke verhoging ex artikel 7:625 Burgerlijk Wetboek (BW) over het onder a. genoemde bedrag;

c) de wettelijke rente over alle gevorderde bedragen;

d) de kosten van deze procedure, waaronder begrepen het gemachtigdensalaris en de buitengerechtelijke (incasso)kosten berekend conform de staffel van de Kantonrechters.

2.2 Basiq Dental heeft tegen de vordering van [eiseres] gemotiveerd verweer gevoerd.

3. De beoordeling

3.1 Als enerzijds gesteld en anderzijds erkend dan wel niet of onvoldoende betwist, dan wel op grond van de niet weersproken inhoud van de overgelegde producties, staat tussen partijen vast dat:

- [eiseres] op 11 maart 2008 in dienst is getreden bij Basiq Dental in de functie van commercieel medewerkster binnendienst voor 32 uur per week;

- in artikel 17.2 van de tussen partijen gesloten arbeidsovereenkomst het volgende is bepaald: “De werkgever is gerechtigd één of meer uit deze arbeidsovereenkomst voortvloeiende arbeidsvoorwaarde(n) te wijzigen in de gevallen als vermeld in artikel 7:613 van het Burgerlijk Wetboek (dat wil zeggen: indien de werkgever bij deze wijziging een zodanig zwaarwichtig belang heeft dat het belang van de werknemer dat door de wijziging zou worden geschaad daarvoor naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid moet wijken).”;

- partijen op 31 maart 2009 zijn overeengekomen dat [eiseres] per 1 april 2009 werkzaam zal zijn voor 26 uur per week. Het laatstverdiende salaris voor dit aantal uren bedraagt € 1.746,- bruto per maand, exclusief emolumenten;

- Basiq Dental [eiseres] bij brief van 13 december 2011 de mogelijkheid heeft geboden om met terugwerkende kracht, te weten vanaf 1 december 2011 terug te gaan naar een wekelijks werkrooster van 20 uur (maandag tot en met donderdag van 9:00-14.30 uur), onder aanpassing van haar salaris;

- [eiseres] sinds 28 december 2011 arbeidsongeschikt is;

- [eiseres] Basiq Dental bij brief van 30 december 2011 heeft bericht dat zij niet akkoord gaat met het voorstel om de arbeidsduur terug te brengen naar 26 uur per week;

- Basiq Dental met ingang van 1 januari 2012 bij haar loonuitbetaling aan [eiseres] uitgaat van een parttime dienstverband van 50% (20 uur per week), zijnde € 1.343,33 bruto.

3.2 [eiseres] heeft aan haar vorderingen ten grondslag gelegd dat Basiq Dental zonder rechtsgrond, althans zonder zwaarwichtig belang eenzijdig de arbeidsduur heeft terugge-bracht van 26 uur naar 20 uur per week. Verder heeft zij aangevoerd dat het eenzijdig wijzigingsbeding in strijd is met het gesloten stelsel van het ontslagrecht.

3.3 Basiq Dental heeft in haar verweer, samengevat, aangevoerd dat zij de arbeidsduur heeft teruggebracht naar 20 uur per week, omdat er sprake is van disfunctioneren en [eiseres] sinds geruime tijd feitelijk niet 26 uur per week voor haar werkzaam is geweest.

3.4 Partijen hebben ter zitting van 24 augustus 2012 hun stellingen gehandhaafd en hun standpunten nader toegelicht.

3.5 Ingaand op de wederzijdse stellingen en verweren van partijen -voor zover van belang voor de uitkomst van deze procedure- oordeelt de kantonrechter als volgt.

3.6 Basiq Dental beroept zich op het tussen partijen overeengekomen wijzigingsbeding, zoals opgenomen in artikel 17.2 van de arbeidsovereenkomst. Voor eenzijdige wijziging van een arbeidsvoorwaarde, zoals de arbeidsduur, is een zwaarwichtig belang van de werkgever vereist. Basiq Dental heeft twee redenen genoemd waarom zij de arbeidsduur heeft teruggebracht van 26 uur naar 20 uur per week. De eerste reden is het disfunctioneren van [eiseres] en de tweede reden is dat [eiseres] niet de overeengekomen 26 uur per week werkt. Zelfs indien er sprake zou zijn van disfunctioneren -[eiseres] heeft dit gemotiveerd weersproken en Basiq Dental heeft geen functionerings- of beoordelingsverslagen overgelegd waaruit dat zou blijken- en [eiseres] de overeengekomen 26 uren per week niet zou werken -[eiseres] heeft ook deze stelling gemotiveerd betwist-, is dit niet te beschouwen als een zwaarwichtig belang c.q. rechtvaardigt dit nog geen beroep op het wijzigingsbeding. Als een werknemer daadwerkelijk disfunctioneert of de afgesproken uren niet werkt, dient dat op een andere wijze (inzetten functioneringstraject en bij onvoldoende verbetering beëindiging van de arbeidsovereenkomst bewerkstelligen) te worden opgelost dan via een eenzijdige verlaging van de arbeidsduur, zoals de kantonrechter ter zitting ook al aan procespartijen kenbaar heeft gemaakt. Verder valt zonder nadere toelichting, die ont-breekt, ook niet in te zien dat een werknemer die volgens de werkgever in een dienstverband van 26 uur per week disfunctioneert, in 20 uur per week wel zou functioneren.

Los van het bovenstaande is het beroep van Basiq Dental op het eenzijdig wijzigingsbeding in de arbeidsovereenkomst in dit geval bovendien in strijd met de regels betreffende beëin-diging van de arbeidovereenkomst (gesloten stelsel van ontslagrecht), zoals [eiseres] met juistheid heeft betoogd. Toepassing van het wijzigingsbeding op de arbeidsduur komt immers feitelijk neer op een gedeeltelijk ontslag, hetgeen redelijkerwijs niet te verenigen is met de in Nederland aan de werknemer toekomende ontslagbescherming die een werkgever verplicht om bij een voorgenomen (gedeeltelijk) ontslag van een werknemer voorafgaande toestemming te vragen aan het UWV Werkbedrijf of via een ontbindingsprocedure de kantonrechter om (gedeeltelijke) ontbinding van de arbeidsovereenkomst te verzoeken.

3.7 Het bovenstaande leidt tot de conclusie dat Basiq Dental ten onrechte de arbeidsduur eenzijdig heeft gewijzigd in 20 uur per week. De vorderingen van [eiseres] zijn op grond hiervan toewijsbaar, met uitzondering van de gevorderde buitengerechtelijke (incasso) kosten. Deze kosten komen niet voor vergoeding in aanmerking, omdat gesteld noch gebleken is dat de gemachtigde van [eiseres] andere werkzaamheden heeft verricht dan die waarvoor de artikelen 237 en 239 Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering een vergoeding plegen in te sluiten en waarop de hierna uit te spreken proceskostenveroordeling dus mede betrekking heeft.

3.8 Basiq Dental zal als de grotendeels in het ongelijk gestelde partij worden veroordeeld in de proceskosten van [eiseres]. Deze kosten bedragen in totaal € 563,64 en bestaan uit € 90,64 voor de dagvaarding, € 73,00 wegens het griffierecht en € 400,- voor het salaris van de gemachtigde van [eiseres].

4. De beslissing

De kantonrechter:

verklaart voor recht dat de arbeidsovereenkomst tussen partijen een arbeidsduur heeft van 26 uur per week;

veroordeelt Basiq Dental om aan [eiseres] te betalen het brutoloon van € 1.746,- per maand c.a. vanaf 1 januari 2012 tot het moment waarop de dienstbetrekking rechtsgeldig is geëindigd dan wel de betalingsverplichting van Basiq Dental om een andere rechtsgeldige reden is opgehouden, te vermeerderen met 50% aan wettelijke verhoging alsmede te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 1 januari 2012 respectievelijk vanaf de vervaldata van de loonbetalingen na 1 januari 2012 tot aan de dag van de algehele voldoening, dit alles onder aftrek van de betalingen die reeds door Basiq Dental aan [eiseres]zijn verricht;

veroordeelt Basiq Dental in de proceskosten van [eiseres] en bepaalt dat, nu [eiseres] met een toevoeging procedeert, die kostenbetaling dient te geschieden door voldoening:

A. aan de griffier van deze rechtbank, door middel van overschrijving op rekeningnummer 56.99.90.564 ten name van het Ministerie van Justitie te Breda onder vermelding van zaaknummer 723772 CV EXPL 12-4963:

- € 67,98, ter zake ¾ deel van de kosten van dagvaarding;

B. aan [eiseres]:

- € 22,66 ter zake ¼ deel van de kosten van dagvaarding;

- € 73,00, ter zake het griffierecht;

- € 400,- ter zake het salaris voor de gemachtigde van [eiseres];

verklaart dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad;

wijst af het meer of anders gevorderde.

Dit vonnis is gewezen door mr. J.L Sierkstra en is in het openbaar uitgesproken op 26 september 2012, in tegenwoordigheid van de griffier.