Gevonden zoektermen

Zoekresultaat - inzien document

ECLI:NL:GHSGR:2012:BW4079

Instantie
Gerechtshof 's-Gravenhage
Datum uitspraak
24-04-2012
Datum publicatie
26-04-2012
Zaaknummer
200.092.587-01
Rechtsgebieden
Civiel recht
Bijzondere kenmerken
Hoger beroep
Inhoudsindicatie

Huur woning; verzoek voortzetting huur 21-jarige zoon afgewezen. (art 7: 268 BW).

Vindplaatsen
Rechtspraak.nl

Uitspraak

GERECHTSHOF ’s-GRAVENHAGE

Sector Civiel recht

Zaaknummer : 200.092.587/01

Rolnummer rechtbank : 1209612 \ CV EXPL 11-8983 sector kanton, locatie Rotterdam

Arrest d.d. 24 april 2012 (bij vervroeging)

inzake

[appellant],

wonende te [woonplaats],

appellant,

hierna te noemen: [appellant],

advocaat: mr. L.C.H. Karstanje te Gouda,

tegen

Stichting Woonstad Rotterdam,

gevestigd te Rotterdam,

geïntimeerde,

hierna te noemen: Woonstad,

advocaat: mr. E.J.P. Nolet te 's-Gravenhage.

Het geding

Voor het verloop van de procedure tot 4 oktober 2011 wordt verwezen naar het tussenarrest van die datum, waarbij een comparitie van partijen werd gelast. Deze comparitie heeft plaatsgevonden op 30 november 2011. Hiervan is proces-verbaal opgemaakt. Vervolgens heeft [appellant] bij memorie van grieven (met producties) vijf grieven aangevoerd. Deze zijn door Woonstad bestreden bij memorie van antwoord. Vervolgens hebben partijen de stukken overgelegd en arrest gevraagd.

Beoordeling van het hoger beroep

1. De in het bestreden vonnis van 8 juli 2011 vastgestelde feiten staan niet ter discussie, zodat ook het hof daarvan uitgaat.

2. Kort en zakelijk weergegeven gaat het geschil om het volgende.

2.1 [appellant] woont sinds zijn geboorte op [geboortedatum] met zijn moeder in de door zijn moeder van Woonstad gehuurde woning aan de [A-straat 1] te [plaats] (hierna: het gehuurde). De moeder is op 4 augustus 2010 overleden. [appellant] was toen 20 jaar.

2.2 [appellant] heeft de kantonrechter verzocht te bepalen dat hij de huur van het gehuurde mag voortzetten op grond van artikel 7:268, tweede lid BW. De kantonrechter heeft dit verzoek afgewezen bij het thans bestreden vonnis. Daartoe heeft de kantonrechter, zakelijk samengevat en voor zover thans van belang, overwogen:

(I) [appellant] biedt onvoldoende financiële waarborg, gelet op de op dat moment geldende huur van € 520,-- per maand en de hoogte van zijn salaris van € 943,64 bruto per maand, terwijl Woonstad gemotiveerd heeft betoogd dat hij niet in aanmerking komt voor huurtoeslag;

(II) Niet aannemelijk is gemaakt dat er sprake is geweest van een duurzame gemeen¬schappelijke huishouding in de zin van artikel 7: 268, derde lid, onder a juncto lid 2 BW. Een kind wordt geacht ‘uit te vliegen’. Van bijzondere omstandigheden om daar thans anders over te denken is geen sprake. [appellant] blijkt voldoende zelfredzaam te zijn en heeft ook een baan. Van een gemeenschappelijke financiële huishouding was al evenmin sprake.

3. [appellant] klaagt met zijn grieven over deze beslissing. De grieven lenen zich voor gezamenlijke behandeling. Woonstad heeft gemotiveerd verweer gevoerd. Het hof verwerpt de grieven en licht dit als volgt toe.

4. Het hof is ten aanzien van (I) met de kantonrechter van oordeel dat [appellant] onvoldoende financiële waarborg biedt. Zijn (met productie 1 onderbouwde) stelling in hoger beroep dat hij inmiddels per 1 september 2011 € 1.350,-- bruto verdient, is gemotiveerd betwist door Woonstad. Woonstad heeft naar voren gebracht (a) dat een salarisstijging van 43% in zo’n korte tijd niet erg voor de hand ligt, (b) zeker niet als deze afkomstig is van zijn broer als werkgever die bovendien direct belanghebbende is nu deze broer inwoont in het gehuurde en (c) dat genoemde productie 1 geen loonstrook is, maar louter een onderhandse akte opgemaakt tussen [appellant] en diens broer. Naar het oordeel van het hof is, gelet op het voorgaande, deze loonsverhoging niet komen vast te staan. [appellant] heeft op dit punt geen nader bewijs aangeboden. Het hof zal de gestelde loonstijging dus niet meewegen.

Overigens, zelfs al zou er wél sprake zijn van deze loonsverhoging, dan nog wordt deze, gelet op de hoogte van de huurprijs, nog steeds ontoereikend geacht. Anders dan [appellant] stelt kunnen eventuele bijdragen van (inwonende) broers en zusters bij deze beoordeling niet meewegen. [appellant] moet zélf financieel de huurlasten kunnen dragen. Evenmin kan meewegen het feit dat [appellant] huursubsidie heeft aangevraagd. Woonstad heeft reeds in eerste aanleg gemotiveerd, met verwijzing naar de relevante regelgeving, gesteld dat [appellant] daarvoor niet in aanmerking komt. [appellant] heeft hier niets tegenin gebracht, zodat het hof als vaststaand aanneemt dat [appellant] geen aanspraak heeft op huursubsidie voor het gehuurde.

5. Ook ten aanzien van (II) wordt het oordeel van de kantonrechter gedeeld en is het hof het eens met rechtsoverweging 4.5 van het bestreden vonnis, die het hof overneemt. Hetgeen [appellant] hiertegen in hoger beroep heeft aangevoerd maakt dit niet anders. De omstandigheid dat zijn moeder steeds voor hem zorgde, met name voor zijn eten en bewassing zorgde, is onvoldoende om te concluderen dat er in dit geval sprake was van een duurzame gemeenschappelijke huishouding. Niet in geschil is immers, zoals de kantonrechter onweersproken heeft vastgesteld, dat [appellant] voldoende zelfredzaam is en ook een baan heeft. Ook indien zou komen vast te staan dat [appellant] financieel aan de gezamenlijke huishouding met zijn moeder heeft bijgedragen, is dit niet aan te merken als een bijzondere omstandigheid die erop duidt dat anders moet worden geoordeeld over de duurzaamheid van de gemeenschappelijke huishouding. Het aanbod van [appellant] om nader (met bonnen) te onderbouwen dat hij financieel heeft bijgedragen is daarom niet relevant, nog daargelaten dat het tardief is. Deze bonnen hadden reeds moeten zijn overgelegd.

6. De slotsom van het voorgaande is het bestreden vonnis bekrachtigd zal worden. Hierbij past een proceskostenveroordeling van [appellant].

Beslissing

Het hof:

- bekrachtigt het tussen partijen gewezen vonnis van de rechtbank Rotterdam, sector kanton, locatie Rotterdam, van 8 juli 2011;

- veroordeelt [appellant] in de kosten van het geding in hoger beroep, aan de zijde van Woonstad tot op heden begroot op € 649,-- aan verschotten en € 1788,-- aan salaris advocaat;

Dit arrest is gewezen door mrs. M.A.F. Tan-de Sonnaville, M.J. van der Ven en G.R.B. van Peursem en is uitgesproken ter openbare terechtzitting van 24 april 2012 in aanwezigheid van de griffier.