Feedback

Zoekresultaat - inzien document

ECLI:NL:GHSGR:2007:BA9343

Instantie
Gerechtshof 's-Gravenhage
Datum uitspraak
15-03-2007
Datum publicatie
20-07-2007
Zaaknummer
BK-07/00176
Rechtsgebieden
Belastingrecht
Bijzondere kenmerken
Eerste aanleg - meervoudig
Inhoudsindicatie

Eén van de 44 gesplitste zaken BK-07/00138 t/m BK-07/00181 in vervolg op de tussenuitspraak van 29 december 2006 inzake BK-03/01867 (LJN: BA9323) betreffende WOZ-waardering van 1923 woningen uit het bestand van stichting Duwo (Delft).

Het beroep betreffende 50 onroerende zaken is gegrond. De heffingsambtenaar heeft de door hem verdedigde waarden van de woningen, tegenover de betwisting door belanghebbende, onvoldoende aannemelijk gemaakt, terwijl de door belanghebbende verdedigde waarden op zichzelf niet onwaarschijnlijk zijn.

Vindplaatsen
Rechtspraak.nl
Verrijkte uitspraak

Uitspraak

GERECHTSHOF TE 's-GRAVENHAGE

derde meervoudige belastingkamer

15 maart 2007

nummer BK-07/00176

UITSPRAAK

op het beroep van de stichting Stichting Duwo, statutair gevestigd te Delft, tegen de uitspraken van de Inspecteur, het Hoofd Belastingen van de gemeente Delft, betreffende na te noemen beschikkingen.

1. Tussenuitspraak en splitsing

1.1 Het Hof verwijst naar hetgeen is vastgesteld, overwogen en beslist in zijn tussenuitspraak van 29 december 2006 in de zaak met het kenmerk BK-03/01867 (hierna: de tussenuitspraak).

1.2 Voor het procesverloop verwijst het Hof in de eerste plaats naar hetgeen daaromtrent is vermeld onder 1 tot en met 3.2 van de tussenuitspraak.

1.3 Na de tussenuitspraak is die zaak gesplitst in 44 zaken, waaronder deze, in welke zaken heden uitspraak wordt gedaan. Ook wordt heden in de zaak met het kenmerk BK-03/01867 de (eind)uitspraak gedaan.

1.4 Het onderhavige beroep is gericht tegen de uitspraken van de Inspecteur op het bezwaar tegen 50 beschikkingen, waarbij de Inspecteur het bezwaar in een geval gegrond heeft verklaard en de waarde van de onroerende zaak aan het Landmeterpad 32 heeft verminderd van € 88.940 tot op € 71.603, en het bezwaar in de andere gevallen ongegrond heeft verklaard en de waarde van de desbetreffende onroerende zaken heeft gehandhaafd op € 88.940. Die beschikkingen en uitspraken hebben betrekking op de volgende 50 onroerende zaken:

Object

[...]

2. Geschil en standpunten van partijen

2.1 Voor het geschil en de standpunten van partijen verwijst het Hof in de eerste plaats naar hetgeen in de tussenuitspraak onder 4 is vermeld. Wat het subsidiaire standpunt van belanghebbende en de bestrijding daarvan door de Inspecteur betreft, is voorts het volgende van belang.

2.2 Partijen hebben ieder voor zich de woningen, die in Delft bij belanghebbende in eigendom zijn, gegroepeerd, zoveel mogelijk voor elk van die groepen een - al dan niet tot die groep behorende - representatieve woning aangewezen (referentiewoning) en de waarde hiervan getaxeerd. Vervolgens hebben partijen - wederom ieder voor zich - de waarde van de woningen in elk van de groepen afgeleid van de getaxeerde waarde van de desbetreffende referentiewoning. Ter schraging van de waarde van die referentiewoning zijn objecten genoemd die werkelijk zijn verkocht, met vermelding van enkele kenmerkende gegevens van zowel de referentiewoning als de verkochte objecten, zoals verkoopprijs- en datum, bouwvolume, perceel- of tuinoppervlakte, woningtype, bouwjaar en wijknummer, terwijl ook een of meer foto's zijn bijgevoegd.

2.3 Partijen hebben de (referentie-)woningen volgens verschillende methoden getaxeerd. De Inspecteur heeft gebruik gemaakt van een taxatiemodel van Kafi, volgens welk de waarde is samengesteld uit een aantal elementen en waarbij bedragen zijn toegekend aan het bouwvolume, de perceel- of tuinoppervlakte, aanhorigheden en dakkapellen. In beroep heeft de Inspecteur dezelfde methode gehanteerd om de waarde van door hem of belanghebbende gekozen referentiewoningen te schatten. Belanghebbende heeft in beroep voor de door haar gekozen referentiewoningen vergelijkbare objecten genoemd en de verkoopprijzen daarvan gedeeld door het bouwvolume om met het gemiddelde daarvan en ook rekening houdend met belangrijke verschillen, de waarde van de referentiewoning te schatten.

2.4 Een en ander heeft ertoe geleid dat belanghebbende de woningen anders heeft gegroepeerd dan de Inspecteur, dat voor de te waarderen woningen in de meeste gevallen door partijen is gerefereerd aan verschillende referentiewoningen en dat zij voor specifieke woningen op verschillende resultaten zijn uitgekomen.

2.5 Het Hof heeft partijen gevraagd of zij het eens kunnen worden over de groepsindeling en de daarbij behorende referentiewoningen.

2.6 Hierop heeft de Inspecteur het volgende te kennen gegeven.

2.6.1 Voor de waardering van de woningen kan worden uitgegaan van de representativiteit van de referentiewoningen die belanghebbende onderscheidenlijk voor haar groepen 1, 8, 9, 18, 25, 27, 39, 51, 53, 65, 66, 78, 86, 96, 103 en 128 heeft gebruikt, met de aantekening dat deze referentiewoningen door de taxateur van belanghebbende te laag zijn gewaardeerd en dat zou moeten worden uitgegaan van de bij de desbetreffende WOZ-beschikkingen voor die referentiewoningen vastgestelde waarden.

2.6.2 De referentiewoningen die belanghebbende onderscheidenlijk voor haar groepen 6, 17, 20, 21, 68, 73, 81 en 118 heeft gebruikt, zijn niet representatief en dus niet bruikbaar voor de waardering van de woningen in die groepen. De Inspecteur heeft voor vijf van de referentiewoningen van belanghebbende alternatieven genoemd die hij wel representatief acht.

2.7 Belanghebbende heeft te kennen gegeven te volharden in haar standpunt dat de onder 2.6.2 bedoelde referentiewoningen van belanghebbende representatief zijn en dat de Inspecteur het tegendeel niet met feiten en dragende argumenten heeft gestaafd. Voorts blijft belanghebbende bij haar standpunt dat haar taxateur de waarde van al haar referentiewoningen niet te laag heeft geschat.

2.8 Hetgeen hiervoor onder 2.6 en 2.7 is vermeld, is in de onderstaande tabel concreter weergegeven.

Groep

Referentiewoning belanghebbende

Waarde volgens belanghebbende

Waarde volgens Inspecteur

Alternatieve referentiewoning Inspecteur

Waarde volgens Inspecteur

Waarde volgens belanghebbende

1

Van Hasseltlaan 80

€ 160.000

€ 230.324

6

Van der Heimstraat 18

€ 114.500

€ 150.201

8

Watersnipstraat 36

€ 98.000

€ 110.269

9

Oranjestraat 46

€ 90.500

€ 108.185

17

Valkenlaan 49

€ 92.000

€ 101.647

18

Derde Werelddreef 203

€ 73.500

€ 79.412

20

Balthasar v.d. Polweg 32

€ 74.500

€ 87.580

Balthasar v.d. Polweg 4

€ 83.949

€ 71.200

21

Spiekmanstraat 16

€ 89.000

€ 114.393

Van Stolbergstraat 14

€ 114.643

€ 89.250

25

Chirurgijnstraat 77

€ 52.500

€ 72.605

27

Brasserskade 197

€ 93.000

€ 105.277

39

Israëllaan 18

€ 134.500

€ 147.033

51

Multatuliweg 11

€ 100.000

€ 124.336

53

Roland Holstlaan 43

€ 25.000

€ 35.395

65

Prof. Henketstraat 13

€ 91.500

€ 115.260

66

Korvezeestraat 63

€ 34.500

€ 52.185

68

Verlengde Singelstraat 38

€ 101.000

€ 118.890

Van der Spiegelstraat 45

€ 123.428

€ 105.000

73

Uilensingel 17

€ 114.000

€ 123.428

Arendlaan 4

€ 124.789

€ 115.500

78

Oudraadtweg 3

€ 190.000

€ 311.958

81

Aan 't Verlaat 18

€ 124.500

€ 140.672

86

Jacoba v. Beiderenlaan 17

€ 220.000

€ 302.760

96

Roland Holstlaan 597

€ 43.500

€ 63.075

103

Korvezeestraat 71 - 79

€ 220.000

€ 291.911

118

Mouterpad 6

€ 68.500

€ 88.941

Tingieterpad 9

€ 72.604

€ 54.700

128

Prof. Evertslaan 138

€ 215.000

€ 300.563

2.9 De Inspecteur heeft verder onder meer gesteld dat met betrekking tot een aantal verkochte woningen, die in de taxatierapportages van belanghebbende zijn vermeld, de taxateur is uitgegaan van een onjuist bouwvolume. Belanghebbende heeft hieromtrent ter zitting te kennen gegeven dat de door de Inspecteur genoemde bouwvolumes voor juist moeten worden gehouden.

2.10 Partijen bestrijden elkaars taxatiemethoden en stellen dat bij een taxatie met de eigen methode de waarde van de woningen beter kan worden benaderd. Voor de argumenten die partijen daarbij bezigen, verwijst het Hof verder naar de gedingstukken.

3. Vaststaande feiten

Het Hof merkt het in de tussenuitspraak onder 1 en 3 vermelde als vaststaand aan. Op grond van de stukken van het geding en het ter zitting verhandelde is verder, als tussen partijen niet in geschil, dan wel door een van hen gesteld en door de wederpartij niet of onvoldoende weersproken, het volgende komen vast te staan:

3.1 De onderhavige woningen zijn flatwoningen, gelegen in wijk 23. De woningen hebben een bouwvolume van 205 m3. De Inspecteur heeft de woningen ingedeeld in groep 01366 met als referentiewoning de flatwoning aan het Tingieterpad 9, terwijl belanghebbende de woningen heeft ingedeeld in groep 118 met als referentiewoning de portiekflatwoning aan het Mouterpad 6. De eerstvermelde referentiewoning heeft een bouwvolume van 165 m3. De laatstvermelde referentiewoning heeft een bouwvolume van 205 m3 en een woonoppervlakte van 70 m2.

3.2 De Inspecteur heeft zich, blijkens hetgeen hiervoor onder 2.6 tot en met 2.8 is vermeld, in beroep niet aangesloten bij de indeling die belanghebbende voor de te waarderen woningen hanteert.

3.3 De Inspecteur heeft de waarde van zijn referentiewoning geschat op € 72.604. Belanghebbende heeft de waarde van haar referentiewoning geschat op € 68.500. Voor de grondslagen van die taxaties verwijst het Hof naar de desbetreffende rapporten.

3.4 In het taxatierapport van de Inspecteur betreffende de referentiewoning Tingieterpad 9 zijn gegevens omtrent de verkoop van drie objecten vermeld waarop de taxatie berust. In het taxatierapport van belanghebbende betreffende de referentiewoning Mouterpad 6 zijn gegevens omtrent de verkoop van vijf objecten vermeld waarop de taxatie berust.

3.5 Bijlage 3 bij het verweerschrift bevat geen gegevens die inzichtelijk zouden kunnen maken hoe de door de Inspecteur voorgestane waarde van de woningen zich verhouden tot de gegevens omtrent zijn referentiewoning.

4. Beoordeling van het beroep

Vorm en wijze van bekendmaking van de beschikkingen

4.1 Wat betreft de vorm en wijze van bekendmaking van de onderwerpelijke beschikkingen verwijst het Hof naar hetgeen in de tussenuitspraak onder 5.4 en 5.5 is overwogen en geoordeeld.

De waarde van de onroerende zaken

4.2 De waarde als bedoeld in artikel 17, tweede lid, van de Wet WOZ is naar de bedoeling van de wetgever 'de prijs welke door de meestbiedende koper besteed zou worden bij aanbieding ten verkoop op de voor de zaak meest geschikte wijze na de beste voorbereiding' (Kamerstukken II 1993/94, 22 885, nr. 36, blz. 44).

4.3 De bewijslast met betrekking tot deze waarde rust op de inspecteur. Indien de inspecteur niet aan de op hem rustende bewijslast heeft voldaan, komt de vraag aan de orde of de belanghebbende de (eventueel) door hem verdedigde waarde aannemelijk heeft gemaakt.

4.4 Belanghebbende verdedigt dat de waarde van de woningen op € 68.500 moet worden vastgesteld.

4.5 Het Hof is na afweging van de door partijen over en weer aangedragen feiten en argumenten en op grond van zijn waardering van de door partijen in het geding gebrachte bewijsmiddelen tot het oordeel gekomen dat de Inspecteur de door hem verdedigde waarden van de onderscheidene woningen als bedoeld in artikel 17, tweede lid, van de Wet WOZ, tegenover de betwisting daarvan door belanghebbende, onvoldoende aannemelijk heeft gemaakt en dat de door belanghebbende verdedigde waarden op zichzelf niet onwaarschijnlijk zijn.

4.6 Het vorenoverwogene betekent dat de bestreden uitspraken niet in stand kunnen blijven en dat die waarden moeten worden vastgesteld op de hierna vermelde bedragen.

5. Proceskosten

5.1 Nu het beroep gegrond is, heeft te gelden wat het Hof in de tussenuitspraak onder 6 heeft overwogen.

5.2 Mitsdien komt aan belanghebbende een proceskostenvergoeding van (50 x € 6,85 is) € 342,50 en een schadevergoeding van (50 x € 8,45 is) € 422,50 toe.

6. Beslissing

Het Gerechtshof

- verklaart het beroep gegrond,

- vernietigt de 50 bestreden uitspraken van de Inspecteur,

- wijzigt de beschikkingen betreffende de onroerende zaken aldus, dat de waarde daarvan elk nader wordt vastgesteld op € 68.500,

- veroordeelt de Inspecteur in de kosten van het beroep aan de zijde van belanghebbende, vastgesteld op € 342,50, en wijst de gemeente Delft aan als de rechtspersoon die deze kosten moet vergoeden, en

- veroordeelt de gemeente Delft tot vergoeding van de door belanghebbende geleden schade, vastgesteld op € 422,50.

Deze uitspraak is vastgesteld door mrs. Schuurman, Vierhout en Visser. De beslissing is op 15 maart 2007 in het openbaar uitgesproken, in tegenwoordigheid van de griffier.

(Otto) (Vierhout)

Deze uitspraak is ondertekend door mr. Vierhout omdat de voorzitter daartoe verhinderd was.

aangetekend aan

partijen verzonden:

Zowel de belanghebbende als het daartoe bevoegde bestuursorgaan kan binnen zes weken na de verzenddatum van deze uitspraak beroep in cassatie instellen bij de Hoge Raad der Nederlanden. Daarbij moet het volgende in acht worden genomen:

1. Bij het beroepschrift wordt een kopie van deze uitspraak gevoegd.

2. Het beroepschrift wordt ondertekend en bevat ten minste:

- de naam en het adres van de indiener;

- de dagtekening;

- de vermelding van de uitspraak waartegen het beroep in cassatie is

gericht;

- de gronden van het beroep in cassatie.

Het beroepschrift moet worden gezonden aan de Hoge Raad der Nederlanden (belastingkamer), Postbus 20303, 2500 EH Den Haag.

De partij die beroep in cassatie instelt is griffierecht verschuldigd en zal daarover bericht ontvangen van de griffier van de Hoge Raad. In het cassatieberoepschrift kan worden verzocht de wederpartij te veroordelen in de proceskosten.