Feedback

Zoekresultaat - inzien document

ECLI:NL:GHDHA:2020:903

Instantie
Gerechtshof Den Haag
Datum uitspraak
18-03-2020
Datum publicatie
15-05-2020
Zaaknummer
2200453718
Rechtsgebieden
Strafrecht
Bijzondere kenmerken
Hoger beroep
Inhoudsindicatie

Op grond van de verklaring die de getuige bij de raadsheer-commissaris heeft afgelegd is het hof van oordeel dat sprake is geweest van een voldoende nauwe en bewuste samenwerking tussen de verdachte en de medeverdachte, zodat van medeplegen sprake is geweest. Gevangenisstraf voor de duur van 4 weken met aftrek van het voorarrest. De vordering tot tenuitvoerlegging wordt afgewezen, gelet op een recent opname van de verdachte bij Antes.

Vindplaatsen
Rechtspraak.nl
Verrijkte uitspraak

Uitspraak

Rolnummer: 22-004537-18

Parketnummers: 09-228019-18 en 09-818355-16 (TUL)

Datum uitspraak: 18 maart 2020

TEGENSPRAAK

Gerechtshof Den Haag

meervoudige kamer voor strafzaken

Arrest

gewezen op het hoger beroep tegen het vonnis van de politierechter in de rechtbank Den Haag van 16 november 2018 en de van dat vonnis deel uitmakende beslissing op de vordering tot tenuitvoerlegging in de strafzaak tegen de verdachte:

[Verdachte],

geboren te [geboorteplaats] (Suriname) op [geboortedag] 1964,

adres: [adres].

Onderzoek van de zaak

Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting in eerste aanleg en het onderzoek ter terechtzitting in hoger beroep van dit hof op

7 augustus 2019 en 4 maart 2020.

Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal en van hetgeen door en namens de verdachte naar voren is gebracht.

Procesgang

In eerste aanleg is de verdachte ter zake van het ten laste gelegde veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van vier weken met aftrek van het voorarrest. Voorts is een beslissing genomen over de vordering tenuitvoerlegging als nader in het vonnis waarvan beroep omschreven en is de gevangenneming bevolen.

Namens de verdachte is tegen het vonnis hoger beroep ingesteld.

Tenlastelegging

Aan de verdachte is ten laste gelegd dat:

hij op of omstreeks 14 november 2018 te Leidschendam, gemeente Leidschendam-Voorburg tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, diverse winkelgoederen, waaronder bami goreng, grilham, hamburger, zoete aardappelpurree en zuurkoolstampot, in elk geval enig goed, dat geheel of ten dele aan een ander dan aan verdachte en/of zijn mededader(s) toebehoorde, te weten aan Jumbo, [adres], heeft weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen.

Vordering van de advocaat-generaal

De advocaat-generaal heeft gevorderd dat het vonnis waarvan beroep zal worden vernietigd en dat de verdachte ter zake van het ten laste gelegde zal worden veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van vier weken met aftrek van het voorarrest.

Het vonnis waarvan beroep

Het vonnis waarvan beroep kan niet in stand blijven omdat het hof zich daarmee niet verenigt.

Bewezenverklaring

Het hof acht wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het ten laste gelegde heeft begaan, met dien verstande dat:

hij op of omstreeks 14 november 2018 te Leidschendam, gemeente Leidschendam-Voorburg, tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, diverse winkelgoederen, waaronder bami goreng, grillham, hamburger, zoete aardappelpurree en zuurkoolstamppot, in elk geval enig goed, dat geheel of ten dele aan een ander dan aan verdachte en/of zijn mededader(s) toebehoorde, te weten toebehorende aan Jumbo, [adres], heeft weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen.

Hetgeen meer of anders is ten laste gelegd, is niet bewezen. De verdachte moet daarvan worden vrijgesproken.

Voor zover in de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn deze in de bewezenverklaring verbeterd. Blijkens het verhandelde ter terechtzitting is de verdachte daardoor niet geschaad in de verdediging.

Bewijsvoering

Het hof grondt zijn overtuiging dat de verdachte het bewezen verklaarde heeft begaan op de feiten en omstandigheden die in de bewijsmiddelen zijn vervat en die reden geven tot de bewezenverklaring.

In die gevallen waarin de wet aanvulling van het arrest vereist met de bewijsmiddelen dan wel, voor zover artikel 359, derde lid, tweede volzin, van het Wetboek van Strafvordering wordt toegepast, met een opgave daarvan, zal zulks plaatsvinden in een aanvulling die als bijlage aan dit arrest zal worden gehecht.

Nadere bewijsoverweging

Ter terechtzitting in hoger beroep heeft de raadsvrouw van de verdachte zich op het standpunt gesteld dat niet wettig en overtuigend kan worden bewezen dat er sprake is geweest van medeplegen van diefstal. Zij heeft daartoe aangevoerd dat uit geen van de beschikbare bewijsmiddelen blijkt dat sprake is geweest van een nauwe en bewuste samenwerking tussen de verdachte en de medeverdachte. De verklaring die de getuige [getuige] heeft afgelegd bij de raadsheer-commissaris acht zij onbetrouwbaar.

Het hof overweegt hieromtrent als volgt.

De getuigenverklaring van [getuige] bij de raadsheer-commissaris bevestigt diens eerder afgelegde getuigenverklaring bij de politie. Zowel bij de politie als bij de raadsheer-commissaris heeft de getuige verklaard dat de medeverdachte producten uit de winkel in de sporttas heeft gedaan die de verdachte in zijn handen had en open hield. Het hof ziet geen redenen om te twijfelen aan de getuigenverklaring van [getuige]. Op grond van het voorgaande is het hof van oordeel dat sprake is geweest van een voldoende nauwe en bewuste samenwerking tussen de verdachte en de medeverdachte, zodat van medeplegen sprake is geweest.

Strafbaarheid van het bewezen verklaarde

Het bewezen verklaarde levert op:

diefstal door twee of meer verenigde personen.

Strafbaarheid van de verdachte

Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de verdachte uitsluit. De verdachte is dus strafbaar.

Strafmotivering

Het hof heeft de op te leggen straf bepaald op grond van de ernst van het feit en de omstandigheden waaronder dit is begaan en op grond van de persoon en de persoonlijke omstandigheden van de verdachte, zoals daarvan is gebleken uit het onderzoek ter terechtzitting.

Daarbij heeft het hof in het bijzonder het volgende in aanmerking genomen.

De verdachte heeft zich met een ander schuldig gemaakt aan een winkeldiefstal. Dit feit leidt doorgaans tot overlast en materiële schade bij het gedupeerde winkelbedrijf.

Het hof heeft in het nadeel van de verdachte acht geslagen op een de verdachte betreffend uittreksel Justitiële Documentatie d.d. 14 februari 2020, waaruit blijkt dat de verdachte eerder onherroepelijk is veroordeeld voor het plegen van soortgelijke strafbare feiten. Dat heeft hem er kennelijk niet van weerhouden het onderhavige feit te plegen.

Het hof is van oordeel dat, gelet op de recidive ten aanzien van (winkel)diefstallen, alleen een geheel onvoorwaardelijke gevangenisstraf van na te melden duur een passende en geboden reactie vormt.

Vordering tenuitvoerlegging

Bij vonnis van de rechtbank Den Haag van 6 juni 2018 onder parketnummer 09-818355-16 is de verdachte veroordeeld tot twaalf maanden gevangenisstraf met aftrek overeenkomstig artikel 27 Wetboek van Strafrecht, waarvan zes maanden voorwaardelijk met een proeftijd van drie jaren, met bevel dat die gevangenisstraf niet ten uitvoer zal worden gelegd onder de algemene voorwaarde dat de verdachte zich vóór het einde van de proeftijd van drie jaren niet schuldig maakt aan een strafbaar feit.

De advocaat-generaal heeft ter terechtzitting in hoger beroep - in afwijking van de in eerste aanleg ingediende vordering van het openbaar ministerie tot tenuitvoerlegging van die niet ten uitvoer gelegde straf - gevorderd dat die vordering wordt afgewezen.

In hoger beroep is komen vast te staan dat de verdachte de genoemde algemene voorwaarde niet heeft nageleefd. De verdachte heeft immers het in de onderhavige strafzaak bewezen verklaarde feit begaan terwijl de hiervoor bedoelde proeftijd nog niet was verstreken.

Naar het oordeel van het hof zijn er thans, gelet op een recente opname van de verdachte bij Antes in het kader van een andere strafzaak, geen termen aanwezig voor toewijzing van die vordering.

De vordering zal dan ook, conform de vordering van de advocaat-generaal, worden afgewezen.

Toepasselijke wettelijke voorschriften

Het hof heeft gelet op de artikelen 63 en 311 van het Wetboek van Strafrecht, zoals zij rechtens gelden dan wel golden.

BESLISSING

Het hof:

Vernietigt het vonnis waarvan beroep en doet opnieuw recht:

Verklaart zoals hiervoor overwogen bewezen dat de verdachte het ten laste gelegde heeft begaan.

Verklaart niet bewezen hetgeen de verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hierboven is bewezen verklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij.

Verklaart het bewezen verklaarde strafbaar, kwalificeert dit als hiervoor vermeld en verklaart de verdachte strafbaar.

Veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 4 (vier) weken.

Beveelt dat de tijd die door de verdachte vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in enige in artikel 27, eerste lid, van het Wetboek van Strafrecht bedoelde vorm van voorarrest is doorgebracht, bij de uitvoering van de opgelegde gevangenisstraf in mindering zal worden gebracht, voor zover die tijd niet reeds op een andere straf in mindering is gebracht.

Wijst af de vordering van de officier van justitie in het arrondissement te Den Haag van 15 november 2018, strekkende tot tenuitvoerlegging van de bij vonnis van de rechtbank Den Haag van 6 juni 2018, parketnummer 09-818355-16, voorwaardelijk opgelegde gevangenisstraf van 6 maanden.

Dit arrest is gewezen door mr. L.F. Gerretsen-Visser,

mr. H.C. Plugge en mr. E. Mak, in bijzijn van de griffier

mr. R. van Eekeres.

Het is uitgesproken op de openbare terechtzitting van het hof van 18 maart 2020.

Mr. E. Mak is buiten staat dit arrest mede te ondertekenen.