Feedback

Zoekresultaat - inzien document

ECLI:NL:GHARN:2007:BA8394

Instantie
Gerechtshof Arnhem
Datum uitspraak
01-05-2007
Datum publicatie
29-06-2007
Zaaknummer
21-001536-06
Rechtsgebieden
Strafrecht
Bijzondere kenmerken
Hoger beroep
Inhoudsindicatie

Verdachte heeft samen met drie anderen een gewelddadige, gewapende overval gepleegd. Verdachte en zijn mededaders hebben na een gedegen planning en voorbereiding de filiaalmanager van de ABN AMRO Bank te Haaksbergen, het slachtoffer en diens zoon in de avonduren in hun woning te Hengelo (O) op brutale en gewelddadige wijze, onder bedreiging van wapens overvallen en vastgebonden en gekneveld met tie-rips en tape. Op deze wijze is het slachtoffer gedwongen tot het geven van informatie over kluizen, looproutes en alarmsystemen van die bank.

Veroordeling wegens diefstal met geweld en bedreiging met geweld tegen personen, gepleegd door twee of meer verenigde personen alsmede diefstal door twee of meer verenigde personen door middel van valse sleutels alsmede voorbereidingshandelingen.

Verdachte is veroordeeld tot 5 jaar gevangenisstraf.

Vindplaatsen
Rechtspraak.nl
Verrijkte uitspraak

Uitspraak

Parketnummer: 21-001536-06

Uitspraak d.d.: 1 mei 2007

TEGENSPRAAK

Gerechtshof te Arnhem

meervoudige kamer voor strafzaken

Arrest

gewezen op het hoger beroep, ingesteld tegen het vonnis van de rechtbank te Almelo van 28 maart 2006 in de strafzaak tegen

verdachte,

geboren te (geboorteplaats) op (geboortedatum),

wonende te (woonplaats), (woonadres),

thans verblijvende in HvB Ooyerhoekseweg - Zutphen te Zutphen.

Het hoger beroep

De verdachte heeft tegen voormeld vonnis hoger beroep ingesteld.

Onderzoek van de zaak

Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting van het hof van 17 april 2007 en, overeenkomstig het bepaalde bij artikel 422 van het Wetboek van Strafvordering, het onderzoek op de terechtzitting in eerste aanleg.

Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal (zie voor de inhoud van de vordering bijlage I), na voorlezing aan het hof overgelegd, en van hetgeen door en namens de verdachte naar voren is gebracht.

Het vonnis waarvan beroep

Het hof zal het vonnis waarvan beroep vernietigen nu het tot een andere bewijsbeslissing en strafoplegging komt en daarom opnieuw rechtdoen.

De tenlastelegging

Aan verdachte is tenlastegelegd dat:

(zie voor de inhoud van de dagvaarding bijlage II)

Indien in de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn deze verbeterd. De verdachte is daardoor niet geschaad in de verdediging.

De nietigheid van de tenlastelegging onder 1 sub C

Ten aanzien van de onder 1 sub C cumulatief ten laste gelegde afpersing van informatie zal het hof de tenlastelegging nietig verklaren wegens innerlijke tegenstrijdigheid nu de steller van de tenlastelegging enerzijds het oog heeft op afgifte van informatie en anderzijds de woorden bezigt “in elk geval enig goed” en daarmee deze informatie ten onrechte aanmerkt als een goed.

De vrijspraak van het onder 1 sub A ten laste gelegde

Op grond van het onderzoek ter terechtzitting staat naar het oordeel van het hof vast dat verdachte en zijn mededaders reeds geruime tijd met het plan rondliepen om een bank te beroven. Hun plan was om de woning van een medewerker van een bank binnen te gaan en de betreffende medewerker te dwingen om hun de voor de beroving noodzakelijke gegevens en/of sleutels te verschaffen. Met dat plan zijn verdachte en zijn mededaders de bewuste 25e september naar de woning van (slachtoffer 1) gegaan. Toen zij daar niet alleen (slachtoffer 1) maar ook zijn zoon aantroffen konden zij ter uitvoering van hun plan niet volstaan met de vrijheidsberoving van enkel (slachtoffer 1) maar moest ook voorkomen worden dat zijn zoon de woning kon verlaten en is ook deze laatste van zijn vrijheid beroofd. Vervolgens is (slachtoffer 1) gedwongen informatie af te staan en zijn sleutels, passen en een koffer weggenomen. Daarbij zijn bedreigingen geuit en is (slachtoffer 1) een keer te kennen gegeven dat hij alles moest vertellen omdat anders zijn zoon zou worden afgeslacht. De vrijheidsberoving van zoon (slachtoffer 2) en de bedreiging dat zijn zoon iets zou worden aangedaan zijn naar het oordeel van het hof niet verricht met het oogmerk om (slachtoffer 1) danwel diens zoon te dwingen iets te doen (of niet te doen) maar veeleer een uitvloeisel van de toevallige omstandigheid dat (slachtoffer 1) niet alleen thuis werd aangetroffen. Het hof hof acht derhalve het onder 1 sub A ten laste gelegde niet bewezen.

Bewezenverklaring

Door wettige bewijsmiddelen, waarbij de inhoud van elk bewijsmiddel -ook in onderdelen- slechts wordt gebezigd tot het bewijs van dat tenlastegelegde feit waarop het blijkens de inhoud kennelijk betrekking heeft, en waarin zijn vervat de redengevende feiten en omstandigheden waarop de bewezenverklaring steunt, heeft het hof de overtuiging verkregen en acht het hof wettig bewezen, dat verdachte het onder 1 sub B, 2, 3 en 4 tenlastegelegde heeft begaan, met dien verstande, dat:

1 sub B.

hij in het tijdvak van 25 september 2005 tot en met 26 september 2005, in de gemeente Hengelo (0),

tezamen en in vereniging met anderen met het oogmerk van wederrechtelijke toe-eigening heeft weggenomen een koffer en een of meer passen en sleutels en

tezamen en in vereniging met een ander een auto, toebehorende aan (slachtoffer 1) en/of de ABN-AMRO-bank,

welke diefstal werd voorafgegaan en vergezeld van geweld en bedreiging met geweld tegen (slachtoffer 1) en/of (slachtoffer 2), gepleegd met het oogmerk om die diefstal voor te bereiden en/of gemakkelijk te maken en welk geweld en/of welke bedreiging met geweld hierin bestonden dat verdachte en/of een of meer van zijn mededaders, zich - voorzien van (een) op een vuurwapen gelijkend(e) voorwerp(en) en tie-rips en tape - naar de woning van die (slachtoffer 1) en/of (slachtoffer 2) hebben begeven en (vervolgens) zich in die woning hebben begeven en (vervolgens) een op een (vuur)wapen gelijkend voorwerp op die (slachtoffer 1) en (slachtoffer 2) hebben gericht en/of gericht gehouden en die (slachtoffer 1) en (slachtoffer 2) hebben gedwongen op de grond te gaan liggen en (vervolgens) die (slachtoffer 1) en (slachtoffer 2) (middels tape en/of tie-rips) hebben vastgebonden en gekneveld en de ogen van die (slachtoffer 2) en de ogen van die (slachtoffer 1) hebben afgeplakt en die (slachtoffer 1) en die (slachtoffer 2) hebben gedwongen zich naar de bovenverdieping van die woning te begeven en een mes op/tegen de hals van die (slachtoffer 1) en die (slachtoffer 2) hebben geplaatst en tegen die (slachtoffer 1) en die (slachtoffer 2) hebben gezegd - zakelijk weergegeven - dat zij zich rustig moesten houden en dat die (slachtoffer 1) alles moest vertellen omdat anders die (slachtoffer 2) zou worden afgeslacht,

terwijl het feit heeft plaatsgevonden gedurende de voor de nachtrust bestemde tijd in een woning;

2.

hij op 26 september 2005, in de gemeente Haaksbergen, tezamen en in vereniging met anderen, met het oogmerk van wederrechtelijke toe-eigening in een bankfiliaal van de ABN-AMRO-bank heeft weggenomen een bedrag aan geld (ongeveer 107.439,- euro), toebehorende aan de ABN-AMRO, waarbij twee van verdachtes mededaders zich de toegang tot de plaats des misdrijfs hebben verschaft en het weg te nemen goed onder hun bereik hebben gebracht door middel van valse sleutels;

3.

hij in het tijdvak van 1 juni 2005 tot en met 24 september 2005, in de gemeente Hengelo (O) en elders in Nederland, tezamen en in vereniging met anderen, ter voorbereiding van de misdrijven diefstal met geweld en/of afpersing en/of diefstal in vereniging gedurende de voor de nachtrust bestemde tijd in een woning,

opzettelijk huurauto('s) en valse kentekenplaten en tape en tie-rips en op wapens gelijkende voorwerpen, en nepsnorren en een bosje bloemen, kennelijk bestemd tot het begaan van dat/die misdrijf/misdrijven, heeft verworven en voorhanden heeft gehad;

4.

hij op 29 november 2005, in de gemeente Enschede wapens van categorie I, te weten een vlindermes en een boksbeugel en een blank wapen dat uiterlijk gelijkt op een ander voorwerp dan een wapen, voorhanden heeft gehad;

Het hof acht niet bewezen hetgeen verdachte onder 1 sub B, 2, 3 en 4 meer of anders is tenlastegelegd dan hierboven is bewezenverklaard, zodat deze daarvan behoort te worden vrijgesproken.

Voorzover onder 1 sub C sprake is van een alternatieve tenlastelegging komt het hof gelet op het onder 1 sub B bewezenverklaarde aan een oordeel over dit deel van de tenlastelegging niet toe.

Strafbaarheid van het bewezenverklaarde

Het bewezene levert op de misdrijven:

ten aanzien van het onder 1 sub B bewezenverklaarde:

Diefstal, voorafgegaan en vergezeld van geweld en bedreiging met geweld tegen personen, gepleegd met het oogmerk om die diefstal voor te bereiden en gemakkelijk te maken, gepleegd door twee of meer verenigde personen, gedurende de voor de nachtrust bestemde tijd.

ten aanzien van het onder 2 bewezenverklaarde:

Diefstal door twee of meer verenigde personen, waarbij de schuldige zich de toegang tot de plaats van het misdrijf heeft verschaft en het weg te nemen goed onder zijn bereik heeft gebracht door middel van valse sleutels.

ten aanzien van het onder 3 bewezenverklaarde:

Medeplegen van:

voorbereiding van een misdrijf waarop naar de wettelijke omschrijving een gevangenisstraf van acht jaren of meer is gesteld, te weten het misdrijf van artikel 311, tweede lid, of 312 of 317 van het Wetboek van Strafrecht, terwijl de dader opzettelijk voorwerpen en vervoermiddelen, kennelijk bestemd tot het begaan van dat misdrijf, verworven en voorhanden heeft.

meermalen gepleegd.

ten aanzien van het onder 4 bewezenverklaarde:

Handelen in strijd met artikel 13, eerste lid, van de Wet wapens en munitie.

meermalen gepleegd.

Strafbaarheid van de verdachte

Verdachte is strafbaar, nu geen omstandigheid is gebleken of aannemelijk geworden die verdachte niet strafbaar zou doen zijn.

Oplegging van straf en/of maatregel

De rechtbank heeft de verdachte veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van zes jaren. De verdachte is in hoger beroep gekomen. De advocaat-generaal heeft gevorderd dat verdachte wordt veroordeeld tot een zelfde gevangenisstraf als in eerste aanleg opgelegd.

Het hof heeft in hoger beroep de op te leggen hoofdstraf bepaald op grond van de ernst van de feiten en de omstandigheden waaronder deze zijn begaan en op grond van de persoon van verdachte. Het hof heeft daarbij het volgende in beschouwing genomen.

Bewezen is verklaard dat verdachte samen met drie anderen een gewelddadige, gewapende overval heeft gepleegd. Verdachte en zijn mededaders hebben na een gedegen planning en voorbereiding de filiaalmanager van de ABN AMRO Bank te Haaksbergen, (slachtoffer 1) en diens zoon in de avonduren in hun woning te Hengelo op brutale en gewelddadige wijze, onder bedreiging van wapens overvallen en vastgebonden en gekneveld met tie-rips en tape. Op deze wijze is (slachtoffer 1) gedwongen tot het geven van informatie over kluizen, looproutes en alarmsystemen van die bank. Ook hebben de verdachten in de woning van (slachtoffer 1) een koffer met passen en sleutels van die bank weggenomen. De overval heeft tot in de ochtend geduurd en gedurende die lange tijd hebben de slachtoffers gevreesd voor hun leven. Zo is een mes tegen de hals van de slachtoffers gehouden en is de filiaalmanager bedreigd met het afslachten van zijn zoon als hij niet mee zou werken en zich niet rustig zou houden.

Verdachte en zijn mededaders hebben daarbij een zware inbreuk gemaakt op de persoonlijke levenssfeer van de slachtoffers, die des te ernstiger is nu deze inbreuk heeft plaatsgevonden in de woning van de slachtoffers, waar zij zich veilig zouden moeten kunnen voelen. Met de verkregen informatie en met medeneming van de koffer, passen en sleutels, zijn twee mededaders van verdachte naar de bank in Haaksbergen gereden, waar zij met valse sleutels de kluis hebben geopend en een bedrag van ruim € 100.000,= hebben weggenomen. Kort daarna hebben ook verdachte en een mededader de woning van (slachtoffer 1) verlaten. Deze laatsten zijn in de auto van (slachtoffer 1) vertrokken. Gebleken is dat de feiten ernstige gevolgen voor de slachtoffers hebben. Zij hebben de gebeurtenissen als zeer traumatisch ervaren en zullen daar naar de ervaring leert, nog gedurende lange tijd de gevolgen van ondervinden. Bovendien hebben de feiten niet alleen gevoelens van angst en onveiligheid veroorzaakt bij de slachtoffers, maar ook bij bankmedewerkers en - naar mag worden aangenomen - in de maatschappij in het algemeen. De verdachten hebben zich kennelijk laten leiden door hun zucht naar financieel gewin zonder stil te staan bij de mogelijke ernstige gevolgen van hun handelen voor de slachtoffers.

Daar komt nog bij dat verdachte en zijn mededaders gedurende langere tijd bezig zijn geweest met voorbereidingshandelingen voor het plegen van een overval. Vaststaat dat zij tot tweemaal toe, voorzien van een of meer huurauto’s met gestolen kentekenplaten, wapens, tie-rips, tape en nepsnorren op weg zijn gegaan naar de woning van de directeur van een filiaal van een andere bank en op het punt hebben gestaan hem te overvallen. Omdat zij daarbij telkens op het laatste moment werden gestoord is de uitvoering van de overval telkens niet voltooid. Ten slotte laat het hof meewegen dat een aanzienlijk bedrag is buitgemaakt en een groot gedeelte daarvan nog steeds niet is teruggevonden. Ook zijn bij de huiszoeking bij verdachte thuis een aantal wapens gevonden.

Op feiten als de onderhavige kan niet anders worden gereageerd dan met een gevangenisstraf van aanzienlijke duur.

Het hof heeft bij zijn beslissing mede in aanmerking genomen het adviesrapport van 12 april 2007, opgemaakt door (rapporteur), reclasseringswerker bij de Reclassering Nederland, Unit Zutphen, alsmede een onderwijsrapportage van 25 januari 2007 opgemaakt door docenten van de Penitentiaire Inrichtingen Achterhoek.

In het voordeel van verdachte acht het hof van belang dat verdachte blijkens het hem betreffend uittreksel uit het algemeen documentatieregister van de justitiële documen-tatiedienst van 3 april 2007 niet eerder met justitie in aanraking is geweest. Voorts heeft verdachte vanaf het eerste contact met de politie een bekennende verklaring afgelegd en volledig meegewerkt aan het onderzoek, waarbij hij zijn eigen aandeel ter zake van de bewezenverklaarde feiten niet heeft verdoezeld. Ook lijkt hij het kwalijke van zijn handelen in te zien. In genoemde omstandigheden en de jeugdige leeftijd van verdachte ziet het hof aanleiding een lagere straf op te leggen dan in eerste instantie opgelegd en in hoger beroep geëist.

De na te melden inbeslaggenomen en nog niet teruggegeven voorwerpen, zijn vatbaar voor onttrekking aan het verkeer, nu deze bij gelegenheid van het onderzoek naar het door

verdachte onder 1 sub B, 2 en 3 begane misdrijf werden aangetroffen en deze aan verdachte toebehorende voorwerpen kunnen dienen tot het begaan of de voorbereiding van soortgelijke misdrijven, terwijl deze van zodanige aard zijn dat het ongecontroleerde bezit daarvan in strijd is met het algemeen belang en de wet.

De vordering van de benadeelde partij ABN AMRO Bank NV

De benadeelde partij heeft in eerste aanleg een vordering tot schadevergoeding ten bedrage van EUR 68.293,92 ingesteld. Deze vordering is bij vonnis waarvan beroep toegewezen.

Uit het onderzoek ter terechtzitting is het hof voldoende gebleken dat de benadeelde partij als gevolg van verdachtes onder 2 bewezen verklaarde handelen rechtstreeks schade heeft geleden tot na te melden bedrag. Namens verdachte is bepleit verdachte niet aansprakelijk te stellen voor het gehele bedrag. Het hof acht echter de deelnemers civielrechtelijk hoofdelijk aansprakelijk voor het gehele schadebedrag. Verdachte is tot vergoeding van die schade gehouden zodat de vordering tot dat bedrag toewijsbaar is.

Het hof ziet aanleiding terzake de maatregel van artikel 36f van het Wetboek van Strafrecht op te leggen als na te melden.

Toepasselijke wettelijke voorschriften

Het hof heeft gelet op de artikelen 24c, 36b, 36c, 36d, 36f, 46, 47, 57, 310, 311, 312 en 317 van het Wetboek van Strafrecht en de artikelen 13 en 55 van de Wet wapens en munitie.

BESLISSING

Het hof:

Vernietigt het vonnis waarvan beroep en doet opnieuw recht:

Verklaart de dagvaarding in eerste aanleg wat betreft het onder 1 sub C tenlastegelegde partieel nietig.

Verklaart niet bewezen, dat verdachte het onder 1 sub A tenlastegelegde heeft begaan en spreekt verdachte daarvan vrij.

Verklaart zoals hiervoor overwogen bewezen, dat verdachte het onder 1 sub B, 2, 3 en 4 tenlastegelegde heeft begaan.

Verklaart niet bewezen hetgeen verdachte onder 1 sub B, 2, 3 en 4 meer of anders is tenlastegelegd dan hierboven is bewezenverklaard en spreekt verdachte daarvan vrij.

Verklaart het bewezenverklaarde strafbaar, kwalificeert dit als hiervoor vermeld en verklaart verdachte strafbaar.

Veroordeelt verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 5 (vijf) jaren.

Bepaalt dat de tijd, door verdachte vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering en voorlopige hechtenis doorgebracht, bij de tenuitvoerlegging van de opgelegde gevangenisstraf geheel in mindering zal worden gebracht.

de in beslag genomen voorwerpen

Beveelt de onttrekking aan het verkeer van de inbeslaggenomen, nog niet teruggegeven voorwerpen, te weten:

- een mes (Rambomes);

- een boksbeugel;

- een blank wapen dat uiterlijk gelijkt op een ander voorwerp dan een wapen; en

- een vlindermes.

de aan ABN AMRO Bank NV toegebrachte schade

Veroordeelt verdachte aan de benadeelde partij, ABN AMRO Bank NV, te betalen een bedrag van EUR 68.293,92 (achtenzestigduizend tweehonderddrieënnegentig euro en tweeënnegentig cent) met dien verstande dat indien en voor zover zijn mededaders betalen verdachte in zoverre van deze verplichting is bevrijd.

Verwijst de verdachte in de door de benadeelde partij gemaakte en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken kosten, tot aan de datum van deze uitspraak begroot op nihil.

Legt aan veroordeelde de verplichting op om aan de Staat, ten behoeve van de benadeelde partij, genaamd ABN AMRO Bank NV, een bedrag te betalen van EUR 68.293,92 (achtenzestigduizend tweehonderddrieënnegentig euro en tweeënnegentig cent), bij gebreke van betaling en verhaal te vervangen door 365 (driehonderdvijfenzestig) dagen hechtenis.

Bepaalt dat, indien verdachte heeft voldaan aan zijn verplichting tot betaling aan de Staat daarmee zijn verplichting tot betaling aan de benadeelde partij inzoverre komt te vervallen en andersom dat, indien verdachte heeft voldaan aan zijn verplichting tot betaling aan de benadeelde partij daarmee zijn verplichting tot betaling aan de Staat in zoverre komt te vervallen.

Bepaalt dat indien en voorzover de mededaders van verdachte voormeld bedrag hebben betaald, verdachte in zoverre is bevrijd van voornoemde verplichtingen tot betaling aan de benadeelde partij of aan de Staat.

Aldus gewezen door

mr G. Mintjes, voorzitter,

mr A. van Waarden en mr M.J. Stolwerk, raadsheren,

in tegenwoordigheid van mr J.P. Fuchs-van Dis, griffier,

en op 1 mei 2007 ter openbare terechtzitting uitgesproken.