Gevonden zoektermen

Zoekresultaat - inzien document

ECLI:NL:GHARL:2015:5053

Instantie
Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden
Datum uitspraak
07-07-2015
Datum publicatie
09-07-2015
Zaaknummer
200.149.718-01
Rechtsgebieden
Civiel recht
Bijzondere kenmerken
Hoger beroep
Inhoudsindicatie

Koop kampeerkavel op recreatiepark. Bijdrage in parkkosten tijdsevenredig of vast jaarbedrag? Verwijzing naar ECLI:NL:GHARL:2015:2521.

Vindplaatsen
Rechtspraak.nl

Uitspraak

GERECHTSHOF ARNHEM-LEEUWARDEN

locatie Leeuwarden

afdeling civiel recht

zaaknummer gerechtshof 200.149.718/01

(zaaknummer rechtbank Noord-Nederland 411028 CV EXPL 12-8258)

arrest van de eerste kamer van 7 juli 2015

in de zaak van

[appellant],

wonende te [woonplaats],

appellant,

in eerste aanleg: eiser,

hierna: [appellant],

advocaat: mr. M.M. Kroone, kantoorhoudend te Alkmaar, voor wie gepleit heeft mr. E.R. Bakker,

tegen

[geïntimeerde],

wonende te [woonplaats 2],

geïntimeerde,

in eerste aanleg: gedaagde,

hierna: [geïntimeerde],

advocaat: mr. H. van Lingen, kantoorhoudend te Alkmaar, die ook heeft gepleit.

1 Het geding in eerste aanleg

In eerste aanleg is geprocedeerd en beslist zoals weergegeven in het vonnis van
20 september 2013 van de rechtbank Noord-Nederland, locatie Leeuwarden, verder aan te duiden als de kantonrechter.

2 Het geding in hoger beroep

2.1

Het verloop van de procedure is als volgt:

- de dagvaarding in hoger beroep d.d. 5 december 2013;

- de memorie van grieven d.d. 20 januari 2015 (met producties), tevens houdende akte vermeerdering van eis;

- de memorie van antwoord d.d. 3 maart 2015 (met producties);

- het gehouden pleidooi d.d. 8 april 2015 - tezamen met dat in de samenhangende drie zaken met als zaaknummers 200.138 827 tot en met 200.138. 829 - waarbij pleitnotities zijn overgelegd. Mr. Van Lingen heeft ter gelegenheid van het pleidooi bij akte nog producties in het geding gebracht.

2.2

Na afloop van het pleidooi heeft het hof arrest bepaald.

2.3

De vordering van [appellant] luidt:

"Het U Edelachtbaar College moge behage uitvoerbaar bij voorraad:

het vonnis van 20 september 2013 van de Rechtbank Noord-Nederland, sector kanton, locatie Leeuwarden waarvan [appellant] in beroep is gekomen (rolnummer 411028 CV EPL 12-8258) te vernietigen en opnieuw rechtdoende;

1. [geïntimeerde] uitvoerbaar bij voorraad te veroordelen tot betaling van de parkkosten en bijkomende kosten 2011, 2012, 2013, 2014 en 2015 vermeerderd met de contractuele rente 1% per maand, in 2011 voor een bedrag van € 930,93 vanaf 20 september 2011, in 2012 van een bedrag van € 990,10 vanaf 1 januari 2012, in 2013 tot een bedrag van € 1.161,49 vanaf 1 januari 2013, en 2014 tot een bedrag van
€ 1.161,49 vanaf 1 januari 2014, en 2015 vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 1 januari 2015, tot aan de dag der algehele voldoening aan [appellant];

2. [geïntimeerde] uitvoerbaar bij voorraad te veroordelen tot betaling van de buitengerechtelijke incassokosten aan [appellant], voor de jaren 2011 tot en met 2015 van in totaal € 50,00 per jaar te vermeerderen met wettelijke rente vanaf 1 januari van elk betreffende jaar tot aan de dag der algehele voldoening aan [appellant];

3. [geïntimeerde] uitvoerbaar bij voorraad te veroordelen tot betaling van in de kosten van de procedure in eerste aanleg en deze procedure aan [appellant]."

3 De vaststaande feiten

Tegen de weergave van de vaststaande feiten in rechtsoverweging 2.1 en 2.2. van genoemd vonnis is geen grief ontwikkeld en ook anderszins is niet van bezwaren daartegen gebleken, zodat ook in hoger beroep van die feiten zal worden uitgegaan.

Deze feiten, aangevuld met feiten die in hoger beroep zijn komen vast te staan, luiden:

3.1

[appellant] is eigenaar van het bungalowpark [bungalowpark], gelegen aan [adres] te [vestigingsplaats]. Het park is onderverdeeld in kavels, genummerd 1 tot en met 220. De kavels zijn in eigendom bij verschillende personen. De kavelnummers 1 t/m 61 zijn, ingevolge de regelgeving van de gemeente [gemeente], uitsluitend te gebruiken voor de plaatsing van tenten, caravans en kampeerauto's dan wel andere kampeermiddelen, niet zijnde een bouwwerk. De overige kavels hebben de bouwmogelijkheid voor een (mobiele) bungalow / chalet. De kavels werden door [appellant] uitgepond.

3.2

[appellant] bediende zich bij de verkoop van de kavels van de hulp van [makelaar], die voor het alle kavels een verkoopbrochure heeft opgesteld.

In die brochure (productie XII bij de conclusie van repliek van 15 maart 2013) is als punt 16 opgenomen de volgende bepaling.

In de onderstaande tabel vindt u de jaarlijkse bijkomende kosten bij de aankoop van een bouwkavel voor mobiele bungalows, mobiel chalet of stacaravan.

"Parkkosten 2009

parkbijdrage € 447,40

bijdrage gebruik zwembad € 127,85

kabel·····€ 80,00

afvalstoffenheffing / huisvuil € 200,50

gas/water/licht naar verbruik

hemelwaterafvoer € 10, -

riool afvoer € 10, -

draadloos internet € 100,84

bedragen exclusief btw.

3.3

Daarnaast bediende [appellant] zich van een "leaflet" voor de kavels 1 t/m 61 (productie 1 bij de memorie van antwoord) die als volgt luidde:

"Te koop op bungalowpark [bungalowpark] ([provincie])

* Recreatiekavels voor toercaravans met voortent, schuur en parkeerplaats vanaf €2300, - v.o.n. (kavelgrootte 230 m2) (deze aanbieding geldt voor kavelnummers 1 t/m61)

Bijzondere bepaling kavels 1 t/m 61

- Voor de kavels 1 t/m 61 geldt dat de parkbijdrage en de overige kosten ingaan op het moment dat de kavels gebruikt worden. Indien u de kavel niet gebruikt betaalt u geen parkbijdrage. Indien u de kavel een dag, een week, een maand, een jaar gebruikt dan betaalt u hiervoor de parkbijdrage naar gebruik.

*Aansluitzuil kavel 1 t/m 61 kosten € 450,-

*Alle prijzen zijn exclusief btw.

(…)

voor meer informatie … contactpersoon: [contactpersoon] (…)

3.4

[geïntimeerde] heeft op 22 augustus 2009 van [appellant] de kavel genummerd [kavelnummer] gekocht. De kavel is door [appellant] geleverd bij akte van levering gedateerd 28 augustus 2009. De voorafgaande onderhandelingen werden van de zijde van [appellant] gevoerd door [contactpersoon], voornoemd.

3.5

In de koopovereenkomst tussen partijen is - voor zover van belang - het navolgende opgenomen:

"Algemene voorzieningen, vereniging van eigenaren

Artikel 14

1.Algemene voorzieningen

a. De zich in het recreatiepark (…) bevindende wegen, paden, groenstroken, speelattributen, waterpartijen en infrastructurele opstallen en voorzieningen e.d. zijn en blijven eigendom van [bungalowpark], die verplicht is een en ander in goede staat van onderhoud te houden.

De koper verbindt zich jegens [bungalowpark] (…) en is jegens [bungalowpark] (…) gehouden om bij te dragen in de parkkosten/lasten van onderhoud/vervanging, instandhouding en exploitatie van deze algemene voorzieningen, hierna tezamen te noemen:

“de parkkosten“.

b. De parkkosten bedragen € 477,40 per jaar, excl. 19% BTW Deze bestaan uit onderhoudskosten van openbare groenvoorziening/waterpartijen hetgeen ondermeer inhoudt het schoonhouden van duikers, uitgraven en verwijderen van begroeiing, het verzorgen en uitbreiden van nieuwe aanplant. Verder behoort tot deze bijdrage het schoonhouden van het recreatiecentrum, de verzekeringen, alsmede het onderhouden en in stand houden van alle sub a vermelde voorzieningen.

De voor het verkochte verschuldigde zakelijke lasten en overheidsheffingen en de kosten van vuilafvoer, gas, water, elektra en kabeltelevisie zijn uitdrukkelijk niet in deze bijdrage opgenomen en dienen derhalve door de koper naast de bijdrage, voor eigen rekening te worden voldaan.

(…)

d. De sub b bedoelde bijdrage is verschuldigd telkens binnen 14 dagen na opgave door [bungalowpark] van het verschuldigde bedrag. (…)

Bij niet-tijdige betaling van de bijdrage of een gedeelte daarvan is de koper over de bijdrage een rente verschuldigd gelijk aan 1% per maand waarbij een gedeelte van een maand geldt als een volle maand. Tevens komen de buitengerechtelijke incassokosten met een minimum van € 50,00 voor rekening van de koper.

(…)

8. Extra bepaling

Voor kavel [kavelnummer] geldt, dat de parkbijdrage en de overige kosten ingaan op het

moment dat de kavels gebruikt worden. Indien u de kavel niet gebruikt betaalt

u geen parkbijdrage. Indien u de kavel een dag, een week, een maand, een jaar,

gebruikt dan betaalt u hiervoor de parkbijdrage naar gebruik."

3.6

Deze bepaling is letterlijk overgenomen in de akte van levering d.d. 28 augustus 2009.

3.7

De vereniging van eigenaren Recreatiepark [bungalowpark], gevestigd te [vestigingsplaats] ([vestigingsplaats]) waarvan ook in de akte van levering sprake is, is geen VvE in de zin van artikel 5:124 BW e.v. Deze vereniging is ten gevolge van tweedracht niet langer feitelijk actief.

3.8

In 2009 heeft [appellant] [geïntimeerde] geen bijdrage in de parkkosten gefactureerd. In 2010 heeft zij een factuur gekregen en betaald, gebaseerd op feitelijke aanwezigheid.

Op 20 september 2011 heeft [appellant] aan [geïntimeerde] een factuur voor de(volledige) parkbijdrage 2011, afvalstoffenheffing/huisvuil 2011 en kabel-tv aan [geïntimeerde] verzonden (ad € 956,59) en op 7 november 2011 eenzelfde nota betreffende 2012 (ad € 990,10).

4 De beslissing in eerste aanleg

4.1

[appellant] heeft bij inleidende dagvaarding betaling van de facturen van
20 september 2011, en van 7 november 2011 gevorderd, vermeerderd met rente en kosten. Bij conclusie van repliek heeft [appellant] zijn vordering nog vermeerderd met de nota over 2013 ad € 1.161,49. Deze nota omvat behalve de kosten genoemd in de overige nota's, ook de post draadloos internet ad € 114,51.

4.2

In reconventie heeft [geïntimeerde] een verklaring voor recht gevorderd dat zij uitsluitend parkkosten dient te betalen naar evenredigheid van het aantal dagen dat er iemand uit haar kring daadwerkelijk op de kavel verblijft, alsmede dat zij onbelemmerde toegang tot haar kavel moet hebben op straffe van verbeurt van een dwangsom.

4.3

De kantonrechter heeft, met verwijzing naar het arrest Haviltex, geoordeeld dat de extra bepaling in de koopovereenkomst en de akte van levering moet worden aangemerkt als een nadere regeling van de kosten, toegespitst op kavel [kavelnummer]. Deze passage legt een koppeling tussen de hoogte van de verschuldigde bijdrage en het feitelijke gebruik per tijdseenheid. [appellant] heeft volgens de kantonrechter de stellingname van [geïntimeerde] onvoldoende weerlegd. Dat het controleren op feitelijk gebruik niet doenlijk zou zijn, is niet gebleken. Vervolgens heeft de kantonrechter de vordering in conventie afgewezen en die in reconventie toegewezen, waarbij de kantonrechter de dwangsom heeft beperkt tot € 150, - per dag met een maximum van € 3.750, -

5. Ten aanzien van de in appel vermeerderde eis

In appel heeft [appellant] zijn vordering vermeerderd met de betaling van twee nota's van
22 oktober 2014, respectievelijk betreffende de parkkosten 2014 en 2015, beide bedragende € 1.161,49. [geïntimeerde] heeft niet op de in de wet voorziene wijze bezwaar gemaakt tegen deze eisvermeerdering. Het hof ziet ook geen aanleiding de eiswijziging ambtshalve buiten beschouwing te laten wegens strijd met de goede procesorde. Ter zake van de vordering van [appellant] zal derhalve recht worden gedaan op de gewijzigde eis.

6 De beoordeling van de grieven

De parkbijdrage

6.1

[appellant] heeft negen grieven tegen het beroepen vonnis geformuleerd. De grieven I tot en met V richten zich allen tegen de uitleg die de kantonrechter heeft gegeven aan bepaling 8 (hiervoor onder 3.5 aangehaald) van de koopovereenkomst. Deze grieven lenen zich voor gezamenlijk behandeling.

6.2

Het hof merkt vooreerst op dat bepaling 8 uit de koopovereenkomst niet alleen in deze koopovereenkomst voorkomt, maar ook in andere koopovereenkomst betreffende de verkoop van kavels uit de reeks 1-61 van het park [bungalowpark], uiteraard steeds met aanpassing van het kavelnummer in de bepaling. Behoudens in de drie zaken waarin een parallel pleidooi is gehouden met deze zaak, komt een dergelijke bepaling ook voor in de procedure betreffende de kavels 1, 8, 9, 10, 11, 12, 29 49, 50, 51, 53, 54, 56 en 57 die heeft geleid tot het arrest van dit hof van 7 april 2015, gewezen tussen [appellant] en [bedrijf] in zaak 200.134.054, ECLI:NL:GHARL:2015:2521. Het hof heeft dit arrest ten pleidooie aan partijen voorgehouden.

6.3

Het hof heeft daar aldus overwogen, vanaf rechtsoverweging 5.10, voor zover voor dit geschil van belang:

5.10

Het hof stelt voorop dat de vraag hoe in een schriftelijk contract de verhouding tussen partijen is geregeld, niet kan worden beantwoord op grond van uitsluitend een zuiver taalkundige uitleg van de bepalingen van het contract. Voor de beantwoording van die vraag komt het immers aan op de zin die partijen in de gegeven omstandigheden over en weer redelijkerwijs aan deze bepalingen mochten toekennen en op hetgeen zij te dien aanzien redelijkerwijs van elkaar mochten verwachten (ECLI:NL:HR:1981:AG4158).

Voorts volgt uit HR 20 februari 2004 (ECLI:NL:HR:2004:AO1427) dat bij de uitleg van een dergelijk geschrift telkens van beslissende betekenis zijn alle omstandigheden van het concrete geval, gewaardeerd naar hetgeen de maatstaven van redelijkheid en billijkheid meebrengen, alsmede dat in praktisch opzicht vaak van groot belang is de taalkundige betekenis van de bewoordingen van het geschrift, gelezen in de context ervan als geheel, die deze in (de desbetreffende kring van) het maatschappelijk verkeer normaal gesproken hebben. Verder komt bij de uitleg betekenis toe aan de aard van de transactie, de omvang en gedetailleerdheid van de contractsbevestiging, de wijze van totstandkoming ervan - waarbij van belang is of partijen werden bijgestaan door (juridisch) deskundige raadslieden - en de overige bepalingen ervan (ECLI:NL:HR:2007:BA4909 en ECLI:NL:HR:2007:AZ3178).

(…)

5.12

Het hof is van oordeel dat de extra bepaling alleen zin heeft wanneer de door [bedrijf] te betalen parkbijdrage is beperkt tot een bijdrage naar rato van haar gebruik van de kavels.

(…)

5.16

De grieven II tot en met V hebben betrekking op de uitleg van de extra bepaling. Volgens [appellant] dient de extra bepaling aldus te worden uitgelegd dat gebruik maken van de kavel geschiedt door feitelijke ingebruikname, bijvoorbeeld door het plaatsen van verblijfsmiddelen of opslagmiddelen en door het onderhoud van de kavel. Volgens hem is onder meer sprake van gebruik in de zin van de leveringsakte bij:

- exploitatie van de kavel;

- plaatsing van kampeermiddelen, zoals tenten en caravans;

- plaatsing van schuurtjes of andere opslagvoorzieningen;

- plaatsen van eigen verlichting;

- verhuren of verkopen van kavels;

- aanleggen van bestrating;

- aanbrengen van beplanting;

- verbruik van gas, water en elektra;

- onderhoud van de kavel.

Ook in de koop- en leveringsakte wordt volgens [appellant] uitgegaan van een ruimere omschrijving van "gebruik" van de kavel. Ten onrechte is voorbijgegaan aan de correspondentie die tussen partijen heeft plaatsgevonden, waaruit blijkt dat na het aanloopjaar de volledige parkkosten en overige kosten in rekening zouden worden gebracht, waarvan [appellant] bewijs heeft aangeboden. [bedrijf] is volgens [appellant] zelf ook van deze kosten uitgegaan. Verder spreekt de extra bepaling over "parkbijdragen en overige kosten" waar artikel 14 spreek over "parkkosten en bijdragen", waarbij parkkosten en parkbijdragen wezenlijk van elkaar verschillen, zodat deze extra bepaling niet de parkkosten en overige kosten in het kettingbeding treft, aldus nog steeds [appellant].

5.17

[bedrijf] heeft aangevoerd dat met het gebruik van de kavel is bedoeld het gebruik door aanwezigheid van personen die de kavel op dat moment daadwerkelijk in gebruik hebben (25 memorie van antwoord).

5.18

Nu het gaat om de uitleg van de woorden "gebruik van de kavel" verwijst het hof allereerst naar hetgeen zij hiervoor onder 5.10 en 5.11 hieromtrent heeft overwogen.

5.19

In de extra bepaling is overwogen:

"dat de parkbijdrage en de overige kosten ingaan op het moment dat de kavels gebruikt worden. Indien u de kavel niet gebruikt betaalt u geen parkbijdrage. Indien u de kavel een dag, een week, een maand, een jaar gebruikt dan betaalt u hiervoor de parkbijdrage naar gebruik."

5.2

Het hof is van oordeel dat de door [appellant] gegeven uitleg van het in de extra bepaling opgenomen "gebruik" niet strookt met de derde zin van de extra bepaling ("Indien… gebruik"). In de door [appellant] gegeven uitleg is immers steeds de volledige parkbijdrage verschuldigd nadat sprake is van (de eerste) ingebruikname en is deze derde zin betekenisloos.

6.4

Het hof ziet in de argumenten van [appellant] - die grotendeels overeenkomen met de argumenten die [appellant] in de zaak tegen [bedrijf] heeft aangevoerd om haar uitleg kracht bij te zetten - geen reden om in de thans voorliggende zaak tot een ander oordeel te komen. Het hof acht het gebruik van het woord "parkkosten" in artikel 14, eerste lid sub a dat is aangehaald in de koopovereenkomst tegenover het woord "bijdrage" in bepaling 8 van de koopovereenkomst niet doorslaggevend om een verschil in betekenis aan te nemen. Het hof wijst er in dit verband op dat in artikel 14, tweede lid, sub b, tweede volzin en verder, de "parkkosten" worden aangeduid als "de bijdrage".

6.5

Het hof heeft in het aangehaalde arrest evenals de kantonrechter de uitleg die [appellant] aan bepaling 8 geeft verworpen. De tekst van die bepaling is niet verenigbaar met de uitleg dat de parkbijdrage geheel verschuldigd is vanaf het moment van eerste ingebruikname en [appellant] geeft ook geen argumenten waarom [geïntimeerde] deze clausule toch in de door hem bedoelde zin zou hebben moeten begrijpen. Derhalve handhaaft het hof de uitleg van bepaling 8 dat alleen als de kavel gebruikt wordt, over de dagen van het daadwerkelijke gebruik parkkosten verschuldigd zijn.

6.6

Aldus dient vervolgens de vraag beantwoord te worden wanneer de kavel gebruikt wordt. Op zich is voorstelbaar dat van gebruik in de zin van bepaling 8 voornoemd sprake is zodra en zolang er een kampeermiddel (tent, caravan of camper) op de kavel aanwezig is. Dit standpunt heeft de heer [contactpersoon] op een bepaald moment ingenomen (zie productie 2 bij de conclusie van dupliek in conventie van 26 april 2013 "Op het moment dat u de toercaravan in de winterstalling zet stopt/staakt het gebruik van uw kavel" doch deze stelling is niet door [appellant] in zijn processtukken betrokken; die heeft in eerste aanleg juist betoogd dat [contactpersoon] niet bevoegd was namens hem afspraken te maken (conclusie van repliek
d.d. 15 maart 2013 sub 15) en heeft steeds volgehouden dat de bepaling alleen slaat op het eerste jaar na aankoop. De uitleg die [geïntimeerde] aan "gebruik" geeft, namelijk die van fysieke aanwezigheid op enig dag(deel) van haarzelf of iemand uit haar familie dan wel vrienden/kennissenkring (met haar toestemming) op de kavel is voldoende met bescheiden gestaafd en is, in het licht van het voorgaande, onvoldoende door [appellant] weersproken, zodat ook het hof van die uitleg uitgaat.

6.7

De grieven I tot en met V stranden alle in het licht van het voorgaande.

Ten aanzien van de overige kosten

6.8

Artikel 14, aangehaald in de koopovereenkomst, bepaalt dat de verschuldigde zakelijke lasten en overheidsheffingen en de kosten van vuilafvoer, gas, water, elektra en kabeltelevisie niet in de parkkosten zijn opgenomen en door de koper naast de bijdrage, voor eigen rekening te worden voldaan.

Bepaling 8 stipuleert dat overige kosten ingaan op het moment dat de kavels gebruikt worden. Voor de overige kosten ontbreekt de bepaling dat de parkbijdrage naar rato van gebruik verschuldigd is, hetgeen het hof in zoverre begrijpelijk voorkomt dat het daarbij grotendeels gaat om tarieven die derden in rekening brengen en waarbij die derde eigen voorwaarden kan hanteren.

Bepaling 8 stipuleert dat overige kosten ingaan op het moment dat de kavels gebruikt worden. Voor de overige kosten ontbreekt de bepaling dat de parkbijdrage naar rato van gebruik verschuldigd is, hetgeen het hof begrijpelijk voorkomt omdat het daarbij grotendeels gaat om tarieven die derden in rekening brengen en waarbij de derde eigen voorwaarden hanteert.

6.9

Dit betekent evenwel niet dat [appellant] aanspraak kan maken op betaling van de door hem gevorderde bedragen. Artikel 14 bepaalt uitsluitend dat de overige kosten voor rekening van de koper zijn en bevat geen verplichting voor de koper om deze voorzieningen, zoals kabel t.v., af te nemen noch om deze voorzieningen uitsluitend bij [appellant] te betrekken. [appellant] heeft in dit verband verwezen naar de door de makelaar opgestelde verkoopbrochure voor het hele park en met name de daarin opgenomen tabel onder punt 16. Het hof overweegt daaromtrent dat bij deze tabel staat dat het gaat om de verschuldigde kosten voor een bouwkavel voor mobiele bungalows, mobiel chalet of stacaravan, derhalve de andere kavels dan de kavels
1.-61 die geen bouwmogelijkheid als zodanig kennen. Uit niets blijkt dat tussen partijen is overeengekomen dat ook voor kavel [kavelnummer] de toepasselijkheid van deze kosten is overeengekomen. Daarop strandt de vordering, voor zover die betrekking heeft op kabel-tv en draadloos internet.

6.10

De post afvalstoffenheffing/huisvuil lijkt te zien op een gemeentelijke heffing. Ingeval deze voor iedere kavel door de gemeente aan [appellant] zou worden gefactureerd, zou deze naar het oordeel van het hof gerechtigd zijn deze heffing door te belasten aan de kaveleigenaren, derhalve ook aan [geïntimeerde]. [appellant] heeft evenwel betoogd dat het hierbij niet om een gemeentelijke heffing gaat, maar om de kosten die gemoeid gaan met het particulier laten beheren van drie grote ondergrondse vuilcontainers op het park (conclusie van repliek van 15 maart 2013 punt 26). Nu zulks nergens in de aan [geïntimeerde] verstrekte stukken voorkomt en een bepaling waarin [geïntimeerde] zich verplicht om voor kosten van particulier vuilafvoer een forfaitair bedrag per jaar te betalen van de hoogte als door [appellant] gevorderd, acht het hof ook dit onderdeel van de vordering niet toewijsbaar. Wel zou [appellant] aanspraak kunnen maken op vergoeding van de daadwerkelijke kosten voor de verwijdering van het feitelijk door [geïntimeerde] aangeleverde afval. Een dergelijke vordering ligt evenwel niet voor, noch zijn gegevens aangeleverd die een berekening daarvan mogelijk maken, zodat het hof ook deze vordering integraal zal afwijzen.

De overige grieven

6.11

Grief VI heeft betrekking op de gevorderde buitengerechtelijke incassokosten. Deze grief faalt nu de vordering betreffende de hoofdsom niet toewijsbaar is. Grief VII ziet op de in reconventie toegewezen verklaring voor recht. Uit het voorgaande blijkt dat het hof die toewijzing juist acht, zodat ook deze grief deelt in het lot van de vorige. Grief VIII richt zich tegen de opgelegde dwangsom. Volgens [appellant] is nimmer sprake geweest van het beletten van de toegang tot het park.

Het hof oordeelt dat gelet op de bij de conclusie van repliek in reconventie van 17 mei 2013 overgelegde productie 4, een e-mailbericht van [contactpersoon] aan [geïntimeerde] d.d. 23 februari 2012 met als inhoud: "In opdracht van de eigenaar [appellant] ontvangt u een parkverbod. Op het moment dat de facturen zijn ontvangen bent u weer welkom" het standpunt van [appellant] zonder verdere toelichting, die ontbreekt, niet voor juist kan worden gehouden. Daarop strandt ook deze grief. Grief IX tenslotte richt zich tegen de proceskostenveroordeling en ontbeert verdere zelfstandige betekenis. Ook deze grief deelt eenzelfde lot als de overige grieven.

Het bewijsaanbod zijdens [appellant]

6.12

Het hof zal dit in algemene termen gedane bewijsaanbod passeren als onvoldoende terzake dienend.

De slotsom

6.13

De grieven treffen geen van alle doel, zodat het hof het vonnis waarvan beroep zal bekrachtigen. Het hof tekent nog wel aan dat [appellant] op zich aanspraak kan maken op een vergoeding naar rato van het aantal dagen dat [geïntimeerde] of iemand uit haar familie/vriendenkring met haar toestemming op het park aanwezig is geweest en een vergoeding voor de kosten van verwijdering van feitelijkdoor haar aangeleverd afval, doch een dergelijke subsidiaire vordering is door [appellant] niet ingesteld, noch heeft hij de daartoe benodigde gegevens over bijvoorbeeld feitelijke aanwezigheid, zodat het hof op die grondslag in deze procedure niets kan toewijzen.

6.14

Het hof zal [appellant] in de kosten op het appel gevallen veroordelen, te begroten voor wat het geliquideerde salaris betreft voor de advocaat op 2 punten naar tarief I, waarbij het hof voor het gecombineerde pleidooi 1 punt heeft toegekend.

7 De beslissing

Het hof, recht doende in hoger beroep:

bekrachtigt het vonnis van de kantonrechter te Leeuwarden van 20 september 2013;

veroordeelt [appellant] in de kosten van het hoger beroep, tot aan deze uitspraak aan de zijde van [geïntimeerde] vastgesteld op € 1.264, - voor salaris overeenkomstig het liquidatietarief en op € voor verschotten;

verklaart dit arrest (voor zover het de hierin vermelde proceskostenveroordeling betreft) uitvoerbaar bij voorraad;

wijst het meer of anders gevorderde af.

Dit arrest is gewezen door mr. J.H. Kuiper, mr. L. Groefsema en mr. K.E. Mollema en is door de rolraadsheer in tegenwoordigheid van de griffier in het openbaar uitgesproken op dinsdag 7 juli 2015.